Gerolf, De Verschrikkelijke

Door NewJannaika gepubliceerd op Monday 11 November 21:43

 

Ik leerde Gerolf toevallig kennen bij een groepswandeling in Zeeland. Hij leek me leuk en we spraken later ook nog eens af. Hij vertelde me toen dat hij met een thesis aan het worstelen was, en hij er veel moeite voor moest doen, om er iets goeds van terecht te brengen.

Zijn droom was wonen in een paalwoning, deze droom kwam niet overeen met de mijne. Ik wenste hem veel succes en schreef voor hem dit gedichtje.

Gerolf, de verschrikkelijke

 

Daar stond hij dan, parmantig

Te wachten op die schone

prinses, en hij scherpte zijn zwaard

met de bladzijden van zijn thesis.

De letters werden versneden,

De woorden door elkaar gehaspeld

Toen het scherpen klaar was,

Was zijn thesis één grote puzzel.

Maar hij stond klaar voor de strijd,

Fier en rustig, wetende waarvoor,

Beetje ongerust over de woorden

Die de thesis moesten bevatten

Toen stormde hij erop af,

Driest en onversaagd, en kapte op

Die grote draak die zich vormde

Uit een ijzingwekkende strenge jury.

Moedig, zwetend, en recht op doel

En in een oog-uithoek zag hij

de prinses zich langzaam ontfermen

Over de ontredderde hoop woorden

Ze gaf zich over aan een ijverige lust

Van puzzelen, en ordenen terwijl

Haar haarkleur steeds veranderde,

En alle vormen aannam, nodig voor inspiratie.

Toen ze triomfantelijk opkeek,

En de noeste Gerolf aan de laatste slag

Bezig was, werd het boek opgeheven

En Gerolf gaf bij dit zicht, de dodelijke steek.

De jury moest het loodje leggen

Bij zoveel goedgeschikte woorden

En onderbouwde kundige zinnen,

Het werd bezegeld met goedkeuring.

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je bewijst met deze poëzie dat de te bewijzen stelling door de noeste Gerolf met een correcte stellingname is bewezen.
Werkelijk schitterende poëzie.
Mijn complimenten!
Duim dik en dik verdient!