Als je niets te verbergen hebt, heb je ook niets te vrezen

Door Suzefred gepubliceerd op Sunday 17 March 12:00

Dat is meestal de reactie van de voorstanders. Voorstanders van camerabewaking, voorstanders van vastlegging van alles wat je doet, voorstanders van afluister- of afkijkpraktijken.

Als je niets te verbergen hebt, heb je ook niets te vrezen.

615ef14deb802e612ae865de778a67f2_medium.

En daar zit wel wat in natuurlijk want laten we wel wezen, we hebben er ook allemaal voordeel van dat er goed op ons (allemaal) gelet wordt. Of dat nou is met camera’s boven een snelweg, of met een netwerk aan camera’s in een uitgaansgebied.

In principe hebben we er geen last van, maar als je dan stil komt te staan met je auto, dan is het wel fijn dat de rode kruizen boven die weg aan gaan en dat wegdeel leeg blijft. Of dat er snel bewaking naar dat plein komt waar iemand lastig gevallen werd.

Nog mooier is het als iemand bewusteloos gevonden wordt en het duidelijk is dat hij in elkaar geslagen is. Hoe mooi is het dan niet als er ook nog camerabeelden van blijken te zijn. Hoeveel zaken zijn de laatste tijd niet tot een goed (of in ieder geval ‘beter’) einde gekomen dankzij de bewakingscamera’s? Al met al alleen maar voordelen.

d8eb98f2c18da4627e4e6c402cd7629c.jpg

 

Als je niets te verbergen hebt, heb je ook niets te vrezen. Of toch?

Maar er zit blijkbaar ook een keerzijde aan want hoewel een grote groep mensen roept ‘niets te verbergen te hebben’, zijn er toch ook veel mensen die waarde hechten aan hun privacy. Blijkbaar meer dan aan de voordelen die het kan bieden.

Camerabeelden van een trajectcontrole moeten meteen worden vernietigd nadat blijkt dat de snelheid niet overschreden is. Maar juist uit die camerabeelden kunnen ook weer patronen worden ontdekt over het boevengilde. Wie reed wanneer waar rond en waar was er een golf aan inbraken om dat tijdstip. Welke auto’s met bepaalde kentekens gaan waar de grens over. Feiten waar wellicht nuttige informatie uit gewonnen kan worden.

Het is maar een kleine stap totdat we allemaal een zender hebben in de auto. Ideaal, want als je auto dan gestolen wordt, is meteen te achterhalen waar hij rondrijdt. Einde autodiefstallen. Maar dan is het ook maar een kleine stap, wat zeg ik, het gebeurt al, om vast te leggen waar die auto zich bevindt. Dag en nacht. En waarom die gegevens dan niet koppelen aan bijvoorbeeld het CJIB want als je ergens in Nederland harder blijkt te rijden dan 130, dan ben je in ieder geval fout bezig. Leg de grenzen van de steden vast en rijdt jouw auto ergens binnen die grens harder dan 50, dan kan je de bekeuring ook automatisch tegemoet zien. Ik zeg ‘alleen maar voordelen’. Of toch niet?

fc2df673d59255de70d0e10780a6485d_medium.

En zo kom ik uit bij het EPD waar het me eigenlijk om te doen was.

Het Elektronisch Patiënten Dossier.

Geboren uit een ideaalbeeld waarbij artsen en specialisten te allen tijde inzage hebben in het medische dossier van iemand zodat daarmee eventueel je leven gered kan worden. Niet meer een papieren dossier bij je eigen huisarts, maar een elektronisch dossier dat ook bijvoorbeeld ingezien kan worden door de arts bij de EHBO-post waar je binnengereden bent. Van levensbelang. Bijvoorbeeld door op het juiste moment te kunnen zien dat je allergisch bent voor een bepaald medicijn maar zelf niet in staat bent om dat aan te geven. Of om te kunnen zien wat er in het verleden al gedaan is om nu een betere diagnose te kunnen stellen. Zeker op het moment dat er haast is, is het bijna een droombeeld van hoe het zou moeten zijn.

Want als je medische dossier verborgen is, heb je wat te vrezen…

 

Waarom dan toch die weerstand? Je hebt niets te verbergen, het is in je eigen belang en bovendien, alleen de mensen die ermee te maken hebben, hebben eventueel inzage. Toch?

 

We starten google op en tikken in ‘persoonlijke gegevens op straat’ en voor we het weten zien we de volgende passages langskomen:

“documentaire programma Zembla heeft ontdekt dat medische en persoonlijke gegevens van meer dan 300.000 werknemers op straat lagen door een beveiligingslek in software”. De directeur ontkent in eerste instantie dat er gegevens door derden ingezien konden worden, later zegt hij niet uit te kunnen sluiten dat derden gegevens hebben ingezien.

“een computersysteem met de gegevens van bijna 500.000 patiënten van een ziekenhuis bleek onvoldoende beveiligd”

“de website van een winkel voor vliegtickets lekte duizenden kopieën van paspoorten, bankafschriften en creditcards als gevolg van een gebrekkige beveiliging.

“reservekopieen niet beveiligd”

“standaardwachtwoord gebruikt”

b1bfbe6b53e3f5358497443d8a1d5728.jpg

Nee, als je die verhalen en het verhaal erachter leest dan kan ik het alleen maar eens zijn met de stelling die ergens anders te lezen valt:

“Kort omschreven kan er gesteld worden dat Privacy niet bestaat, uw online privacy en veiligheid daarentegen kan wel geoptimaliseerd worden en dat houdt dan voornamelijk in dat bedrijven en instanties die persoonsgegevens verwerken de prioriteit op de gestelde veiligheid moeten verhogen.”

Veiligheid bestaat niet.

Zo, dat is eruit. Veiligheid bestaat niet. Tenminste, ik geloof er niet in. En niemand kan me ervan overtuigen dat het wel bestaat. Want hoe bewijs je dat het veilig is?

Stel dat ik het systeem zou testen, en ik kan er niet in komen, zegt dat dan iets? Ik ben bang van niet. Ik ben tester maar geen hacker. Maar als je een hacker vraagt of het veilig is en hij zegt van wel, in hoeverre geloof je dat dan? En ook al is het nu veilig, hoe veilig is het morgen dan?

Eigenlijk kan je het misschien wel omdraaien, het biedt een gevoel van veiligheid totdat bewezen is dat het niet veilig is. En op dat moment is het al te laat.

Maar nogmaals, als je niets te verbergen hebt, heb je ook niets te vrezen, dus ook al komen je gegevens op straat te liggen, So what?

 

Ik kan wel een aantal redenen noemen. Jullie ook?

Dat wordt misschien een volgend overdenk-onderwerp.

e4f3136201719c29890f9d833ca3a403_medium.

Fred Steenbergen, 2013
Ik flikker hem nog liever in de sloot!!!
Waar dat op slaat? Dat leest u hier.

Ook helpen?

Hulp hoeft niets te kosten. Met bijvoorbeeld uw Douwe Egberts Punten kunt u al een verschil maken. Of met Air Miles als u die zelf toch niet gebruikt.

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Volg je wel voor een stukje maar kan het toch niet laten op te merken dat dit niet enkel voor digitale info of netwerken geldt. In België krijgen we althans met de regelmaat van de klok berichten genre "ministerie X zet 15.000 particuliere dossiers per ongeluk buiten voor de ophaling van oud papier" .... tja
'grappig' dat je het zegt, in mijn speurtocht kwam ik ook krantenartikelen tegen waarin gemeld werd dat totale dossiers (weliswaar per ongeluk, maar toch) bij het normale afval terecht waren gekomen. Niets beveiligd afvoeren, maar gewoon in vuilniszakken aan de stoep gezet. Tja inderdaad...
Er zijn zo al drie partijen van wie ik niet graag had dat ze medische gegevens over mensen zouden krijgen:
- (toekomstige) werkgevers zouden er álles voor over hebben om medisch zwakke punten te weten. Van vrouwen weten ze bijv ook graag hoe het met de kinderwens zit. Ze vragen nu al meer dan mag
- zorgverzekeraars willen heel graag een (adverse) selectie maken: alleen hen verzekeren die niet ziek worden.
- verkopers van medische producten en diensten. Die ronselen nu al gegevens van behandelaars, van zogenaamde enquetes, van facebook, etc, om je 'attent te maken'op hun diensten.
Denk dat je daarmee inderdaad een grote groep hebt van hen die er belang bij hebben, en niet direct in je eigen belang
"when you tell the truth, you don't have to remember anything"
Is bij het ouder worden steeds handiger.
En ik Ben voor het elektr.dossier.
Mooi artikel.
Mee eens, als je je van geen kwaad bewust bent, dan lijkt het een normale uitdrukking, in vol vertrouwen dat niemand kwaad kan of wil met je gegevens. De praktijk wijst echter toch altijd weer wat anders uit.
"Als je niets te verbergen hebt, heb je ook niets te vrezen" = een hele domme stelling en veronderstelt dat er niets is buiten ons eigen voorstellingsvermogen van wat mogelijkerwijs een reden zou kunnen zijn om bang voor te zijn. Maar er zijn andere partijen die bij jouw gegevens belang hebben.
Wij weten niet wat we zouden moeten verbergen,dus weten wij niet wat we moeten vrezen.
En het is niet aan de individuen, maar aan de mogelijkheden die er bloot liggen