De Schoonheidsprinses van Tori Osso

Door Sjaal gepubliceerd op Thursday 18 April 19:22

Proloog

We waren er al vaker geweest. Mijn trouwe vriend, Klaas, en ik. Na onze kroegentochten, om nog even een pils te doen. Op die manier zorgden wij ervoor onze culminerende stapavonden in onze herinnering te bewaren. Sluit de avond af op een locatie waar je totaal misplaatst bent, die zeker blijft hangen, en er bestaat een kans dat je de volgende dag vanuit deze laatste herinnering de avond kan reconstrueren. Misschien herinner je jezelf dan zelfs de naam van dat meisje die je, net voordat de alcohol het je belette om verder nog goed verstaanbare zinnen te formuleren, om haar nummer had gevraagd en wiens nummer nu in je telefoon opgeslagen is onder de naam Xglnfg0E3. Uiteraard kan dat nooit haar echte naam zijn, en als het wel haar echte naam zou zijn dan zou je haar vast anders willen noemen, wantje begint geen relatie met iemand wiens naam je niet uit kan spreken. Zelfs al is het maar een neukrelatie.

Verduidelijking

Nu, al reeds in de eerste alinea van mijn vertelling, leest u over alcoholmisbruik, daaropvolgend geheugenverlies en een losse seksuele moraal. Ik kan mij zo voorstellen dat u de indruk krijgt hier met weinig ontwikkelde soortgenoten van doen te hebben. Niets is echter minder waar. Zowel ik als mijn vriend hebben een goede opvoeding genoten. We hebben beiden gebruik gemaakt van het tertiaire onderwijs en stellen ons doelen in het leven. Hij heeft doel om samen met zijn vriendin een mooi bestaan op te bouwen waarin veel ruimte is voor reizen en zelfontwikkeling. Om dit te bereiken heeft hij zichzelf een beroep aangemeten waarin hij redelijk succesvol blijkt te zijn. Ik heb mij het doel gesteld om uit te vinden wat ik wil in het leven. Veel mensen beginnen immers zomaar wat er op los te leven, en verliezen zichzelf in de beslommeringen en bijzaken van het leven. Nee, zo wil ik het niet aanpakken. “Bezint eer ge bemint,” zei mijn moeder altijd, en dat lijkt me ook voor het leven van toepassing. Alhoewel ik steeds meer van deze uit het christelijk gedachtegoed opwellende wijsheden begon te herzien. Na vijf jaar geprobeerd te hebben om als goed christen te leven was ik namelijk steeds depressiever en cynischer geworden. Als dat de vrucht is van een goed geestelijk leven, geef mij dan voortaan maar een worst. Ik zal hem staande bij de koelkast meester maken. Maar ik wijd uit, wat ik eigenlijk wilde benadrukken was dat u ons weldegelijk tot de ontwikkelde medemens moet beschouwen. Maar, zoals het om de wereldvrede na te streven af en toe nodig is enkele bommen te laten vallen, zo is het om de moraliteit te bewaren af en toe nodig enkele normen te laten varen. Als u tenminste perse redelijkheid met moraliteit wilt koppelen.

Wrijving

Hoe dan ook, nu waren we er weer; Tori Osso. We voelden ons nog altijd misplaatst, en dat was een goed teken. Ik was behoorlijk van de kaart, maar had het reuze naar mijn zin. Er werd ritmische muziek gedraaid, en ik probeerde in te mengen door met mijn heupen te draaien. Klaas hing wat aan de bar en lachte om mijn homofiele moves. Met onze tertiaire diploma’s en dorpse werkmentaliteit voelden we ons uiteraard van de verlichtere en onaantastbare soort in het etablissement.
De Surinamers, waaruit de rest van het publiek bestond, rookten hun wiet en wachtten met een verdeeld gemoed op wat er verder zou gebeuren. Normaal gesproken zouden zij waarschijnlijk hun wiet oproken en naar huis gaan zoals elke avond. Nu ontstond er wat verwarring. Waren die maffe whiteys een aangename afwisseling? Of een bedreiging van de rust in hun territorium?

Toen ik dan ook een van de dames op de dansvloer vroeg, en zij hier warempel nog op in ging ook, ontstond er wat opschudding. De locals zochten elkaar op en overlegden hoe zij hier mee om zouden gaan. Ik zag dit wel gebeuren, maar was niet van plan om Vanessa, zoals ik besloten had haar te noemen, op te geven. (Later zou overigens blijken dat zij eigenlijk Xglnfg0E3 heette, maar aangezien ik het lastig te onthouden vind, zal ik haar het verdere verhaal gewoon Vanessa blijven noemen.) De strakke galajurk die zij aan had liet weinig aan de verbeelding over. Ik had hier te maken met een paar wel gevormde billen die zij langzaam langs mijn kruis bewogen. Haar parfum verdreef de wietlucht uit mijn neus en deed mij talloze onnoembare beloftes. Klaas had ondertussen nog een bier besteld en klapte vrolijk in de maat mee om mijn dans met deze, onmiskenbaar beeldschone, dame te begeleiden. Dat hij hierbij zijn zojuist bestelde biertje volledig uitgoot over zijn nette witte blouse, zoals ontwikkelde heren als wij plegen te dragen als wij uitgaan, hinderde hem niet.

Het toilet

Ik werd wel gehinderd. Een van de stamgasten had zich uit de groep losgemaakt. De bovenste knoopjes van zijn blouse had hij los gemaakt en zijn glimmende platte borst schitterde in de discolichten. De kettinkjes om zijn nek rinkelden zachtjes toen hij dichterbij kwam en om mij en Vanessa heen begon te dansen. Met zijn blinkend opgepoetste schoenen maakte hij bekwame danspasjes en al snel pakte hij de hand van Vanessa. Dat klote wijf volgde hem nog ook, en ik bleef ontgoocheld achter op de dansvloer. “Ach,” dacht ik bij mijzelf “dat kan je verwachten van iemand met de sletterige naam Vanessa. Die houden het nu eenmaal niet bij een danspartner.” Zo probeerde ik mijzelf te troosten, maar diep van binnen werd ik gekweld door ondragelijke pijnen toen ik onze popi-local met mijn prinses het toilet in zag duiken.

De ware vriendschap

Even later liepen Klaas en ik door de lege straten van de stad naar huis. “Toch heb ik met haar gedanst Klaas,” zei ik. “Ja,” zei Klaas terwijl hij zijn blouse boven zijn hoofd uitwrong en de druppels poogde op te vangen met zijn mond, “dat neemt niemand je meer af. Jij hebt gedanst met de Schoonheidsprinses van Tori Osso.”

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Erg mooi geschreven verhaal, en duidelijk uit een gezet