De pastoor en de burgemeester

Door Gymbo gepubliceerd op Monday 21 January 11:41

Vervolg op http://2-moppentrommel.plazilla.com/de-nieuwe-pastoor

 

Enkele dagen na de rampzalige mis krijgt onze pastoor, je kent hem nog wel van vorige week  een telefoontje. Het is de burgemeester van zijn oude dorpje waar hij vroeger dus pastoor was.

Meneer pastoor sprak de burgemeester u was toch een tijd in ons dorp, iedereen kende u. Uw afscheid hier ging enorm snel, niet iedereen heeft afscheid kunnen nemen. Ik zou graag iets willen organiseren in de kerk zodat iedereen nog eens met u kan praten en echt afscheid nemen. De pastoor natuurlijk heel blij en wacht op de datum. Weekje later belt de burgemeester opnieuw met de mededeling dat het afscheidsfeestje volgende zaterdag is ingepland en dat hij toch best iets kan voorbereiden als speech.

Die zaterdag 14:00u, iedereen is in de kerk, echt gans het dorp is present, er waren zelfs mensen uit het naburige dorp. Het kerkje barst echt bijna uit zijn voegen, zoveel volk. Enige die er nog niet is is de burgemeester. De vrouw van de burgemeester laat weten dat haar man iets later zal komen wegens een vergadering in Brussel en men besluit het programma een beetje aan te passen.

De pastoor begint aan zijn afscheidsspeech

Parochianen, ik heb hier echt waar een reuze tijd gehad. Het is een klein dorpje, iedereen kent iederen dus ik moet oppassen wat ik vertel natuurlijk maar ik heb echt toffe mensen leren kennen. Heb leuke gesprekken gehad, mensen hebben me geholpen en gesteund. De pastoor gaat nog een tijdje door met verhalen over de goeie oude tijd. Om af te sluiten beslist de pastoor nog een leuke anedote te vertellen.

"Weet je parochianen" spak hij, "ik kan natuurlijk niet vertellen over wie het gaat maar deze bekentenis moet ik nog vertellen. Ik herinner me men allereerste confessie nog alsof het gisteren was. De man kwam binnen en sprak over zijn leven. 2 dagen in de week maakte hij zijn vrouw wijs dat hij ging biljarten maar eigenlijk ging hij naar zijn minares. Op zondag ging hij zogezegt naar de voetbal maar eigenlijk ging hij gokken in het casino. Verder ging hij ook regelmatig naar de prostituees in de naburige gemeente vertelde hij me.

Zoals verwacht ging er een schokgolf door de kerk, de mensen begonnen met geroezemoes en stilletjes elkaar te bekijken wie deze grote zondaar wel kon zijn.

Gelukkig kwam net de burgemeester binnen, Hij stomde direct naar het altaar om aan zijn afscheidsspeech te kunnen beginnen.

 "Waarde vrienden" sprak de burgemeester. 

Vandaag nemen we definitief afscheid van onze geliefde pastoor. "Een heel moeilijk en pijnlijk want ik ken de pastoor als geen ander, want toen hij hier net kwam werken was ik de allereerste die bij hem ter confessie mocht gaan..."

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Geweldig weer. Ik heb opnieuw in een deuk gelegen .... .
Oei, een giller!