Oekraïense volksverhalen 9: De kip die gouden eieren legde (??? ???????, ??????? ???? ?????? ????)

Door Gymbo gepubliceerd op Tuesday 05 November 16:05

Lang geleden in een klein Oekraïens dorp leefde een oude grootvader met zijn vrouw. Zoals zovelen  leefden ook zij in armoede in hun kleine huisje, hadden amper genoeg te eten. Het enige dat ze hadden was hun kip. Toch vonden ze het zonde hun kip te slachten en op te eten want het was een mooie kip en als ze in de zon liep glansden haar veren als goud. Geduldig bleven ze de kip voederen in de hoop dat ze ooit eieren zou gaan leggen. En  toen de kip exact 3 jaar was legde ze haar allereerste ei, het was geen gemakkelijke opdracht. Tot grote verbazing van de oude man en zijn vrouw was het geen gewoon ei maar een gouden ei ! Nadat ze van de verbazing bekomen waren werden ze toch wel wat nieuwsgierig en wilden ze het ei openen. De grootmoeder wou het breken maar het ei bleek heel sterk te zijn en ze kreeg het niet gebroken. Dus probeerde de grootvader het ei te breken en gaf er enkele stevige tikken op maar helaas het ei brak niet. In afwachting legden ze het ei op de plank in het keukentje. Iets later liep er een muis voorbij op de plank, deze raakte het ei met de staart en het ei viel van de plank in stukken uiteen op de grond. Toen ze de scherven zagen liggen barsten ze allebei, grootvader en zijn vrouw, in tranen uit. Maar de kip zei: “Niet huilen opa, niet huilen vrouw, wacht geduldig 3 jaar en dan leg ik opnieuw een ei, geen gewoon ei maar opnieuw een gouden”

Grootvader pakte de gouden schelpen, ging naar het dorp en verkocht ze daar aan de Joden. Hiervoor kreeg hij een beetje geld. “Ik wilde een nieuwe hut zetten” jammerde de oude opa “maar dit is niet genoeg geld, nu moet ik opnieuw 3 jaar wachten”.  Ze wachtte een week, wachtte een tweede en een derde week. Na vier weken wachten waren ze het wachten beu en zei opa Baba: ”Waarom moeten we 3 lange jaren wachten, we leven nu, hebben nu geld nodig voor een huis, we zullen alles kunnen kopen wat we willen. Laten we nu de kip slachten en dan hebben we nu 1 misschien zelfs 2 gouden eieren om te verkopen” Zo gebeurde het ook en de kip werd geslacht en geopend maar er zat geen enkel ei in de kip. Natuurlijk hadden ze spijt en  begonnen ze te huilen om wat ze hadden gedaan. Opeens stak de muis haar hoofd uit zijn holletje en zei: ”Niet huilen opa, niet huilen vrouw, begraaf je kip achteraan  de tuin, op het kruispunt bij de bomen. Wacht geduldig 3 jaar en je zal een goudschat vinden. Vergeet niet geduld is een schone zaak .” En zo werd de kip begraven, achteraan in de tuin op het kruispunt bij de bomen.

Een jaar ging voorbij, een tweede jaar ging voorbij. Het tweede jaar was amper gestart of het geduld van de grootvader was op. “Laat ons de schat nu opgraven” sprak hij. “Er zal intussen al wel genoeg goud liggen om van te leven, waarom nog langer wachten. We graven de schat op en bouwen ons nieuwe huisje, we kopen alles wat we willen. De buren zullen jaloers zijn”

“Zouden we niet beter nog even wachten?” vroeg zijn vrouw.

“Wees niet bang” zei de grootvader. “Er zal nu al wel genoeg liggen en stel dat iemand ander hem toevallig zou vinden, nee we moeten hem nu opgraven”.

En zo geschiedde. Ze gingen beiden gewapend met een spade naar achter in de tuin naar de plek waar ze de kip hadden begraven. Zodra ze de aarde omwoelden kwamen er duizenden goudkevers aan de oppervlakte die onmiddellijk alle kanten uitrenden. Een muis stak haar hoofd uit het gat en zei: “Domme oude man. Daar gaat je goudschat. Met geduld had je het goud maar op te rapen nu is deze gevlucht en zal je verder leven in je oude huisje”

 

Nog Oekraïense verhalen lezen ?

Beginpagina : http://plazilla.com/oekraaaense-volksverhalen-intro

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi leerzaam verhaal.leuk geschreven ook!
Hebzucht is een lelijk ding :)
Helemaal mee eens!