Ik voel me verloren

Door Wish gepubliceerd op Monday 04 March 14:53

Soms heb je dat wel eens. Wie ben ik? Deze vraag stel ik mezelf vaak. Meestal gaat het geven van het antwoord vanzelf! Ik ben een moeder, een vrouw, een tante, een dochter, een zus, een vriendin enz. Daarmee ben ik ook zeer gelukkig! Op andere momenten weet ik het niet meer! Ik voel me dan verloren!

Aan de zijlijn.

Vanwege mijn studie wordt ik veel ( achterlijk veel!) gedwongen tot zelfreflectie!
Echt je wordt er mee dood gegooid! Tot in den treuren, wat dacht je? Hoe voelde het? Wat deed het met je? Hoe heb je gehandeld? Hoe kwam dat over? bla bla bla!
Uit mijn woorden lijkt het wel duidelijk, ik heb een hekel aan reflecteren!

Maar toch is dat niet zo! Ik reflecteer heel veel, alleen het gedwongen opschrijven is het geen waar ik een hekel aan heb!
Maar soms zijn er ook van die momenten dat zelfreflectie gewoon even niet moet! Het helpt me dan meer naar beneden dan omhoog! Ik ga dan twijfelen aan alles!

Dan zit je daar, achter je pc. Je moet studeren, nou ja verslagen schrijven en de bijbehorende reflecties!
Dan ga je nadenken over je acties en je gevoelens. Mijn makke is dat mijn hoofd verder gaat dan de actie: waarom reageerde die leerling zo verbaasd op het feit dat ik hem de klas uitstuurde. Ik duik meteen diep in mezelf! Was ik kort af? Hoe kan dat dan? Zal het weer te maken hebben met...? Nee hou op ga aan je werk! maar het is toch wel waar je mee bezig bent? HOU OP HOOFD!
Oké laat het reflecteren maar even zitten! Wat kan ik nog meer doen?

5 minuten later schiet ik weer in de reflectie stand en daar blijf ik dan hangen.
Tot mijn schrik staat er maar een half woord op papier en voel ik me steeds verdwaalder!

Wie ben ik?

Ineens voel ik me geen goede moeder meer, ik zit hier voor een pc, op mijn kinderen wordt gepast en ik heb niks gedaan! Hebben mijn kinderen niks aan me en ik heb niks aan me! Een goede student ben ik dus ook niet, kan niet eens een reflectie op papier krijgen! Tja als vrouw doe ik mijn werk ook niet goed, de was moet nog en er ligt nog strijkwerk en voor vanavond moet er nog boodschappen gedaan en en en! Ik wil mijn vriendin nog bellen want die heb ik al te lang niet gesproken, bah ben ook een slechte vriendin, waarom bel ik niet eerder?!

1000 en 1 dingen kan ik op dat moment bedenken wat ik fout doe! Wie ben ik? Wat wil ik? Waar ga ik naartoe?
Onderweg naar huis knap ik vaak wel weer op! De mensen in de trein, op het spoor triggeren vaak weer een andere creatieve gedachten gang! Wie ben jij? Wat doe jij? en hoe zou jou leven zijn? Ik ga die vragen in mijn fantasie invullen en denk dan even niet aan mezelf!

 

Thuis is alles weer "normaal!"

Thuis aangekomen staan de twee apen al op je te wachten!
Mijn dochter vliegt me in mijn armen! Mijn zoon schreeuwt het uit en staat op zijn manier te springen!
Ze laten me niet meer los en vullen mijn moederhart! Zelfs als ik  niet normaal naar de wc kan deert het me niet!

Ik ben wie ik ben! En soms ben ik even verloren!

 


 

 

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het woord "verloren"is uitgevonden door "terugvinden" :) Keep the spirit, mooi geschreven! Met gevoel, en stuk zelfkennis.
Ja ik voel ook soms verloren door veel problemen in mijn hoofd
Mooi en herkenbaar! Duidelijk verwoord. Duim van mij
Als je jezelf maar weer terug vind al was het maar voor de kinderen dan is het goed.

Pork geeft de DUIM.

DRIMPELS zijn als dromen in het water.
ik ben jarenlang bezig geweest met reflecteren,en soms betrap ik mezelf er nog op.maar zet dan bewust even het zelfreflectie knopje uit.morgen weer een dag.
dat heeft met loslaten te maken.!

duim.!
Soms heb ik dat gevoel ook. Maar is maar tijdelijk, daarna denk ik weer....oja... ik ben gewoon wie ik ben. :)
goed artikel! duim