De Weg Naar De Hel Is Geplaveid Met Goede Voornemens

Door Victor Brenntice gepubliceerd op Wednesday 12 June 23:38

Hoe waar dit gezegde eigenlijk is blijft me verbazen. Mensen met de beste bedoelingen raken ontzettend vaak op het slechte pad. Een (filosofische) verwoording van mijn gedachten over dit verschijnsel.




















Hoe kan dat?
Ik heb me een tijd lang afgevraagd hoe het toch mogelijk is dat mensen met de beste plannen die blaken van goedheid zich in veel gevallen na verloop van tijd tot zulke duistere karakters ontwikkelen. Oftewel, hoe is het mogelijk dat er zoveel slechtheid in zulke (van oorsprong 'goede') mensen kan sluipen? Op de een of andere manier raken mensen in hun streven om het goede te bereiken vaak op het slechte pad.

We zien dat de geschiedenis dit onderstreept. Denk bijvoorbeeld maar aan de Romeinse heerser Caligula, die na een positief begin van zijn regering een periode van persoonlijke tegenslagen te verduren kreeg. Sindsdien trok hij geleidelijk de touwtjes steeds strakker aan, om uiteindelijk te heersen als een ware tiran. Klaarblijkelijk kunnen persoonlijke tegenslagen bijdragen aan karakterverslechtering. Aan de ene kant is dat geen nieuwe conclusie, maar aan de andere kant zou men ook kunnen stellen dat zij die veel tegenslagen hebben gehad vaak juist meer begrip op kunnen brengen voor anderen die in hetzelfde schuitje zitten. Zo zijn arme mensen relatief guller dan rijke mensen. Dus om nu te stellen dat persoonlijke tegenslagen standaard kunnen leiden tot een verslechtering van het karakter is mijn inziens veel te voorbarig.

Ook de Russische Revolutie van 1917, waarbij het Russische volk massaal opstond tegen het wanbeleid dat tsaar Nicolaas II er destijds op nahield, vormt hier een goed voorbeeld. Rusland moest beter worden middels een grondige politieke reorganisatie, luidde het devies. Op het hoogtepunt van de spanningen bestormden de opstandelingen het paleis van de tsarenfamilie, die op bevel van de lokale Sovjet samen met een aantal personeelsleden volledig werd uitgemoord. Laten we even stil staan bij dit punt. We zien hier namelijk dat de revolutionairen middels deze moorden een inktzwart randje krijgen. Men was bereid om steeds verder te gaan om het hogere doel na te streven, en dat kwam maar al te duidelijk tot uiting in deze moorden. Na deze moorden zou het karakter van de Sovjets steeds kwaadaardiger worden. Tijdens de Russische Burgeroorlog (1917 – 1921), werd afgerekend met alles en iedereen die het bolsjewisme nog in de weg stond. Dit zou resulteren in de totstandkoming van de communistische Sovjet-Unie, die haar bevolking decennia lang met ijzeren vuist regeerde - helemaal gedurende de jaren dat Stalin aan de macht was.












Het communisme werd in Rusland gepresenteerd als dé weg naar een betere samenleving. De werkelijkheid draaide uit op een totale ontgoocheling: tientallen miljoenen mensen hebben het leven moeten laten als gevolg van het doorvoeren van deze verderfelijke ideologie.

Misschien wel één van de ultiemste voorbeelden heeft zich voorgedaan in het nationaalsocialistische Duitsland. Toen tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog duidelijk werd dat Duitsland ging verliezen, besloot nazi-kopstuk Joseph Goebbels samen met zijn vrouw om al hun kinderen om het leven te brengen alvorens zelfmoord te plegen, want “na het nationaalsocialisme zou er niets meer zijn“. In hun ogen was het nationaalsocialisme ‘goed‘, en zouden hun kinderen dood beter af zijn dan in leven te blijven zonder het nationaalsocialisme. Absurditeit ten top natuurlijk en dat dit een ongekend droevig relaas is moge duidelijk zijn, maar zo is het wel gegaan.

Religies
Een ander voorbeeld van een transformatie van goed naar kwaad tijdens het nastreven van het goede wordt gevormd door religies. Begonnen die immers niet met vrede, naastenliefde en andere dogma’s om ‘goed‘ te leven? Alleen, slechts de regels van de eigen religie volstaan. Alle andere religies zijn ‘slecht‘, ‘hels‘ en ‘duivels‘, en ‘goddeloze‘ ideologieën zijn al helemaal taboe. Er is slechts plaats voor het eigen geloof, domweg omdat dat ‘het einige juiste geloof is‘. Op basis van dit soort denkwijzen is de geschiedenis van de mensheid doordrenkt met bloed van mensen die er andere denkwijzen op nahielden. Denk maar aan de vele absurde heksenverbrandingen, de grote hoeveelheid klopjachten op ‘ketters‘ en (wat recenter) de talloze aanslagen van radicale moslims die de hele wereld aan hun geloof beogen te onderwerpen. De voornoemde zaken zijn slechts enkele van de vele misstanden binnen religies, maar ik denk dat het afdoende is om mijn visie te verduidelijken. Ondertussen beweren religieuze stromingen tussen al hun oorlogen door namelijk wel vrede na te streven!












Heksenverbrandingen vonden vroeger plaats om de samenleving te "zuiveren van boosaardige vrouwen die door de duivel waren gezonden".

Bedrijfsleven
Eén van de voornaamste voorbeelden die het bedrijfsleven rijk is als het gaat om de overgang van goede bedoelingen naar slechte daden, is de farmaceutische industrie. Daar gaat het niet om het genezen van mensen, maar louter en alleen om geld voor eigen gewin. Veel mensen kunnen niet zonder medicijnen, en van dit gegeven wordt volop misbruik gemaakt. Belachelijk hoge prijzen en medicijnen op de markt waar men eerder zieker dan beter van wordt zijn het gevolg. Mijn ‘favoriete‘ reclame voor medicijnen heb ik in Amerika op de radio gehoord. Het betrof een medicijn om depressie tegen te gaan. Er was geen garantie dat het zou werken, maar had wel een hele lijst met bijwerkingen, waaronder de kans dat men zelfmoord zou plegen. Als dat geen toppunt van ironie is…

'Goede' doelen
Bij goede doelen valt eveneens op dat ze vaak worden aangewend voor eigen gewin. Hoeveel keren is er wel niet in het nieuws verschenen dat subsidies en donaties in de verste verte niet worden aangewend waar het voor aangewend zou moeten worden? Hoe vaak hebben we wel niet kennis kunnen nemen van zelfverrijking binnen 'goede‘ doelen? Klaarblijkelijk zijn directieleden van ‚goede doelen‘ het goede doel zelf. Ik heb hierover al eens eerder een uitgebreid artikel geschreven, zie: http://www.xead.nl/hoe-goed-zijn-goede-doelen.

Op kleinere schaal
Nu ben ik mij er ter dege van bewust dat de door mij genoemde voorbeelden zich vooral binnen grote groepen en machtige heersers voordeden. Echter kan het verschijnsel ook worden toegepast op het ‘gewone‘ individu. Denk maar aan een politieagent die van alles heeft meegemaakt en vervolgens na een langdurige depressie zijn gezin uitmoordt. Ik stel me dan voor dat zo’n persoon begint met de goede gedachte ons land veiliger te maken. Vervolgens maakt de agent in kwestie zo veel verschrikkelijke dingen mee, dat hij volkomen de weg kwijtraakt en uiteindelijk zo’n gruwelijke daad pleegt. Een andere situatie kan zich bijvoorbeeld voordoen op het moment dat iemand voor zijn goedheid (langdurig) wordt gestraft. Stank voor dank en voornamelijk negatieve reacties krijgen terwijl iemand zijn stinkende best doet kunnen tot forse desillusies leiden. Het nagestreefde doel om ‘goed‘ te leven blijkt niet te volstaan, waardoor zulke mensen alternatieven gaan zoeken – en meer dan eens vinden zij die jammer genoeg op het slechte pad onder het mom van ‘niet goedschiks, dan kwaadschiks‘.











Desillusies en depressies vormen vaak een uitnodiging om het slechte pad op te gaan.

Conclusie
Er zijn meerdere factoren die kunnen meespelen bij het in werking treden van karakterverslechtering bij mensen die van oorsprong door de meeste mensen als ‘goed‘ beschouwd zouden worden. Persoonlijke tegenslagen, desillusies, een extreme drang om een bepaalde gang van zaken te veranderen, het bezitten van buitensporig veel macht en het op de een of andere manier verkrijgen van de mogelijkheid tot zelfverrijking kunnen daarvan als voornaamste oorzaken worden gezien. Gesteld kan worden dat we de term egoïsme hier eveneens bij kunnen betrekken. Men zet zich immers aan het begin vaak in voor een bepaalde zaak met de beste bedoelingen, maar zodra men de kans krijgt om ergens zelf beter van te worden, dan zal men deze kans in veel gevallen ook benutten. Naarmate de tijd vervolgens vordert, nemen de manieren om ergens zelf beter van te worden steeds extremere vormen aan. De manier waarop ‘goede‘ mensen uiteindelijk op het slechte pad terecht komen is welliswaar te verklaren, maar is en blijft wat mij betreft een bizar verschijnsel.

< Vorige artikel: Koninginnedag Komt Eraan. Ja, En?


3 boeken halen 2 betalen? Klik dan op de link hieronder.
http://partnerprogramma.bol.com/click/click?p=1&t=url&s=21096&url=http%3A//www.bol.com/nl/d/algemeen/bulkweken-voordeelbundel/186300006/index.html&f=TXL&name=3%20boeken%20halen%202%20betalen  

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Knappe vrije overdenking hier! D
En daarom heeft iedereen iemand nodig die durft te zeggen of ze verkeerd bezig zijn.
Zo goed stuk dat ik er verder niets te zeggen heb.
duim!
Zeer goed artikel. Met goeie voorbeelden beschreven. Ik heb in de zorg over dit fenomeen ook ooit mijn bevindingen gedaan. Hoe raar het ook klinkt, ik zie bij veel mensen een patroon waarin zij na een "goeie tijd" zichzelf weer dwangmatig kappot maken. Dit kan zich uiten in de grenzen opzoeken, diefstal, drank, drugs etc. Zitten ze er dan weer diep in, dan gaan ze hun gevoelens weer aan. Beland men weer in een goeie tijd, waarna ze weer terug gaan omdat men het cirkeltje in stand houdt. De doorzetters zien het licht en kiezen uiteindelijk voor het licht. Dit zie je veel bij mensen met borderline bijvoorbeeld.

Al met al, super artikel!
Goede overdenking. Het zijn omstandigheden waaronder iemand doet wat hij doet.
Staat weer als een huis.
Ik geloof dat een geweten onderhevig is aan verleiding van hebzucht en succesvol willen zijn tenopzichte van ANDEREN. Dat een minder sterk mens ( lees autonoom) ontmoedigd door teleurstelling langzaam aan steeds meer raakt in een negatieve spriraal waarin men zichzelf dingen toestaat die in de jonge jaren nog stevig zouden zijn veroordelen...Niet nodig te zeggen dat deze mensen steeds minder goed met zichzelf door een deur kunnen, lijkt mij.
Tja, realiteit helaas. Ontzettend mooie overdenking!
Een mooie overdenking. Inderdaad dat mensen met een goede bedoeling uiteindelijk op het slechte pad komen is bizar. Somewhere along the road, hebben ze toch echt een verkeerde keuze gemaakt, en opnieuw en opnieuw, voor dat je het weet ben je helemaal verwijderd van het oorspronkelijke goede pad. Maar je kunt altijd terug als je wilt. Duim voor het artikel