Gelukkig wakker worden

Door Laurarosierse gepubliceerd op Saturday 01 December 11:06

Er zijn dagen dat ik wakker word met een glimlach op mijn gezicht. De zon piept door mijn gordijnen door en geeft mijn grijze behang een lachende gloed. Ik draai me om en kijk hoe laat het is, zie dat het nog vroeg is dus draai me weer terug en doe mijn ogen weer dicht. De glimlach zit vastgeplakt, ik voel me gelukkig en een mooi mens. Omdat het nog vroeg is ga ik er vanuit dat ik vandaag iets met mijn dag zal doen, uiteindelijk blijkt dat ik te lang in slaap val en vervolgens s'middags pas weer wakker word en ik alsnog niets uitgevoerd heb maar daar komen we later pas achter. 

Zodra ik mijn bed uitstap lijkt de kou te worden verwarmd door de glimlach van de zon en van mij. De vloer lijkt licht te gloeien en mijn meubels en tierelantijnen lachen me toe. Zodra ik mijn raam opengooi beginnen de vogels te fluiten. - Krijgen jullie ook langzaamaan een Sound Of Music gevoel? Dat is niet helemaal de bedoeling namelijk - Oké de vogels beginnen misschien niet ineens te fluiten zodra ik mijn ramen opengooi, ze floten daarvoor ook al. Maar als ze daarmee zouden beginnen zodra ik tevoorschijn kom zou ik me heel speciaal voelen.

Vandaag is het zaterdag, en vandaag heb ik alle dingen die gedaan moeten worden (naar mate van prioriteit die geldt voor mij) al gedaan en dus voel ik me een geordend, netjes en op orde mens. Kun je je een 'op orde' mens voelen? Ik weet niet precies of ik het zo goed verwoord maar ik denk dat wel overkomt wat ik ermee bedoel. Afgelopen weekenden zijn rommelig geweest, heel leuk en ontiegelijk gezellig, maar niet erg overzichtelijk. Soms word ik heel stresserig van onoverzichtelijke dingen of weekenden. Eigenlijk word ik dat altijd, mijn kamer is opgeruimd en ik weet alles precies te vinden, papieren en boeken op een stapel en op volgorde. Boeken staan op een vaste plek in de boekenkast en het bankje is voor alle spullen die geen ander plekje konden vinden. Zou je niet zeggen bij een meisje van zeventien he? Nee, ik ook niet. Nog durven mijn ouders te zeuren over de mate van netheid die heerst in mijn kamer, dan hebben ze de kamers van mijn vriendinnen nog niet gezien! Goed, laten we dat ook maar zo houden. Dadelijk hebben ze niets meer om over te zeuren... Stel je voor. Dat zou een ramp zijn... Voor hen.

Het is nog steeds zaterdag, en door mijn nieuwe afspeellijst op Spotify die volstaat met kerstliedjes ben ik in een nog beter humeur door de hoeveelheid aan belletjes en vrolijke melodietjes die er voorbij komen. De vogels zijn gestopt met zingen en de zon is inmiddels een stuk hoger gaan staan, betere kijk op de rest van de wereld zou ik zo zeggen. Een eerste rangs positie heeft de zon natuurlijk wel. Overigens, de vogels zijn niet gestopt, ze zijn gewoon ergens anders gaan zitten waardoor ik ze niet meer hoor. Misschien werden ze een beetje moe van de kerstliedjes terwijl Sinterklaas het land nog niet eens uit is. Ah! Dat gaan we doen vandaag, Kerstinkopen! Die kerstboom moet er as soon as possible komen, mee eens of niet mee eens?

X Laura.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Eerst Sintnieklaas en dan de Kerstman (of vrouw)
Prachtig. Wie nooit heeft gelacht heeft nooit echt geleefd.
Helemaal waar! Dank!