Mijn Zebravink is mijn grote trots!

Door Niekje1971 gepubliceerd op Wednesday 15 January 22:00

Ik hoor lezers van de titel nu al zuchten: Hoe kun je in Godsnaam trots zijn op een Zebravink? Het "onkruid" onder de vogels, de "konijnen met vleugels".

Ja, het is waar. Een Zebravink broed veel, heel veel. En Stattler, mijn Zebravink, is hier geboren.
Op 18 juni 2005 om precies te zijn. Hier, in de woonkamer waar ik nu zit, en zij nog steeds elke dag begint te piepen als de postbode komt, of als er vogels in mijn boom landen.
Ze is mijn eigen waarschuwingsbron.

En waarom ik nou zo trots op haar ben? Omdat ze al ruim 8 1/2 jaar oud is! En dat is uitzonderlijk oud voor een Zebravinkje.
Gemiddeld wordt een Zebravinkje 4 tot 5 jaar oud, echter zijn er uitzonderingen bekend van 10 jaar.
En ik hoop dat mijn Stattler die gezegende leeftijd mag halen, want mevrouw is nog heel kwiek en alert.

Zo heel af en toe mag ze een paar minuten uit de kooi, meestal als ik de kooi schoonmaak.
Goed vliegen kan ze niet, ze komt amper van de grond af, maar het houdt haar fit!
Verder krijgt ze 2 tot 3 keer per week verse groenten en/of fruit, daar is ze gek op!
Komkommer, sla, wortel, appel, ze werkt het in rap tempo weg.

Ze krijgt geen zaad te eten, maar korrels, speciaal voor tropen.
Behalve dat het mij veel stofzuigen scheelt, krijgt ze alle voedingsstoffen in één keer binnen.

We zijn nooit van plan geweest om Zebravinken aan te schaffen. We hebben altijd vogels gehad, papagaaien, parkieten, agapornissen en wildzang.
We hebben zelfs langere tijd kanaries gehad, maar nooit gedacht aan zebravinken.
Tot die ene avond, 1e kerstdag 2004.

We brachten die avond onze oudste dochter naar bed, toen ik zag dat haar raam nog openstond.
Nietsvermoedend sloot ik het raam, en ineens zag ik een klein vogeltje op haar kledingkast zitten, heel rustig.
Het was dus een zebravinkje, een mannetje. Hij liet zich gemakkelijk pakken, had geen ring om, dus besloten we hem te houden. We hadden nog een grote kooi over, dus daar ging hij in. Meteen na de kerstdagen heb ik er een vrouwtje bijgekocht, heel gezellig.
Er kwamen snel wat eitjes, die we telkens weghaalden. Maar omdat ze bleef leggen, hebben we besloten om een klein nestkastje in de kooi te hangen om het een kans te geven.

Uiteindelijk werden 2 eitjes uitgebroed, Waldorff en Stattler waren geboren, een jongetje en een meisje.
Ik zal even uitleggen hoe ze aan die naam kwamen: Mijn broertje en zijn (nu) vrouw wilden de twee graag adopteren, dus toen ze oud genoeg waren gingen ze naar hun nieuwe huis. Juist omdat zebravinkjes ongelofelijke kletskousen/mopperkonten zijn, kregen ze al snel de namen Waldorff en Stattler.

Wegens omstandigheden konden ze daar helaas niet blijven, dus kwamen ze terug naar ons.
Waldorff ontsnapte toen de onderkant van de kooi er onderuit viel, ik wilde ze net van buiten naar binnen halen. Sindsdien hebben we alleen Stattler nog.

Ze is dikke vriendjes met onze grasparkiet Max. Als ik een snoepstok in Stattlers kooi hang, eet zij aan de ene kant, en Max vanaf de buitenkant van de kooi.
Maar komt Dino, onze agapornis bij haar kooi, dan verandert deze lieve dame in een krasse ouwe knar die nog verdomd goed weet hoe ze haar snavel in de aanval kan gebruiken!

Dus ja, ik ben dol op deze hoogbejaarde zebravink.
Nog nooit heeft een vogel het zó lang uitgehouden. Af en toe heb ik het idee dat zij niet eens doorheeft dat ze al zo oud is en dat mag van mij zo blijven. Want ondanks dat vele vogelliefhebbers hun neus ophalen voor een zebravink, is zij voor mij heel speciaal, in vele opzichten!

NB: Helaas kan ik geen foto's aan dit artikel toevoegen, wellicht is er een storing op Plazilla. Die hou je dus nog te goed.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik ben echt fan van zebravinkjes. Ik had ooit ook een stelletje, een gekleurde en een witte. Ook ik had vaak eitjes, en ook wij haalden ze weg. Op een dag waren beide vinkjes zo plotseling dood, zonder aanleiding. Ik heb nu een kat, dus geen vogels meer, maar als ik er ooit weer aan begin, wordt het een grasparkiet, of weer een stel zebra vinkjes.