x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Uitblinkers in...

Door Ilonka gepubliceerd op Tuesday 14 January 08:58

Hoe het begon? Lees ook:

http://uitblinkers.plazilla.com/ach-ja-je-moet-ergens-in-uitblinken

 

De volgende dag is Rowan vroeg wakker, hij heeft gedroomd over Femke. En met een erectie werd hij wakker. Mmm. Precies om tien uur gaat de bel. Rowan opent de deur en met een brede lach heet hij Femke welkom. Hij schudt haar hand en verontschuldigt zich eerst voor zijn gedrag. Ze lacht dat het wel goed zit en volgt hem naar de huiskamer. Rowan heeft de koffiepot al klaarstaan en samen gaan ze op de bank zitten. Hij schenkt de koffie in en biedt haar een koek aan. Ze neemt een slokje en begint dan te kletsen. Rowan luistert geboeid en vraagt of ze haar schilderijen nu ook bij heeft? Femke staat op en haalt er een paar uit haar auto. Het zijn schilderijen van grasvelden met bloemen. Hij kijkt haar aan en vraagt wat ze voor zo een schilderij betaald krijgt? Ze lacht, want ze hoort de spot in zijn stem. Dan gaat haar vinger over één van de schilderijen en daar ziet hij het grapje, verstopt in het gras.

‘Twee kontjes hoog, hè,’ zegt ze met een ondeugende glimlach.

Rowan bekijkt nog een keer de vier schilderwerken en op elk doek staan zacht, roze billen of borsten. Heel summier geplaatst.

‘Ik vertel het de kopers natuurlijk ook. Ik zou niet willen dat hun kinderen het ineens roepen, terwijl ze met gasten aan de koffie zitten. Wil jij er één kopen?’

‘Misschien voor mijn verjaardag aanstaande vrijdag. Kom je dan ook?’

Ze kijkt hem aan en nu is er duidelijk twijfel. Hij kijkt naar zijn handen en peutert aan een zwart plekje op zijn duim. Ze neemt zijn hand vast en zegt dan dat ze oppas zal zoeken voor haar kinderen. Hij zucht, het is een zucht van verlichting. Femke neemt een hap van haar koek en de kruimels rollen over haar hemdje. Ze klopt op haar borst om ze weg te vegen, maar er zat chocolade aan haar vingers. Nu staat er een bruine veeg op haar hemdje. Ze kijkt naar Rowan en vloekt zacht. Hij ziet de streep.

‘Doe maar even uit. Chocolade moet je meteen behandelen, zegt mijn moeder altijd. Ik zet het in een emmertje water.’

Femke gaat rechtop zitten en trekt langzaam haar hemdje omhoog. Rowan...

Lees dit verhaal verder in: Uitblinkers

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
En de rest verzin ik er SUMMA CUM LAUDE bij
Neeeeeh, niks zelf verzinnen!
Koop het boek en steun ons, zodat wij volgend jaar weer mee te kunnen schrijven.
Onze dank is groot!
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?