Relatie met mijn leven

Door Wizz gepubliceerd op Monday 10 September 15:09

Ik zou mijn relatie met mijn eigen leven willen verbeteren.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/a908432c73cc9259d734d36c6e307911_medium.jpg

Denk dat ik het leven wat ik heb te kort doe.

Ben in mijn ogen nog steeds een jonge vrouw (42), voel me helaas meestal het dubbele. Zoals wel eerder geschreven ben ik een vrouw die ms heeft. Op zich kun je er oud mee worden. Je kunt oud worden echter gaat dat meestal met veel hindernissen gepaard, in ieder geval bij mij wel.

MS is geconstateerd toen ik 35 jaar was door vreemde gevoelens in mijn benen. Na onderzoek in het ziekenhuis, de diagnose van de neuroloog en op verzoek van de arts werd er een second opinion aangevraagd. Op naar Nijmegen naar de gespecialiseerde kliniek, daar werd dezelfde diagnose gesteld.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/25140e5e7f4163fa18ce7212937d1b1f_medium.jpg

Dan volgt de periode dat je moet gaan accepteren dat je telkens inlevert en je nieuwe grens weer de 100% procent is die je dan kunt. Je verlegd dus telkens je grenzen (maar wel omlaag). Niet alleen die van je lijf maar ook die van je geest. Waarom, je moet telkens weer opnieuw accepteren dat je niet meer alles kunt. Het kunnen wordt steeds minder en toch moet je dat aanvaarden. Je bent daarom mijn inziens steeds bezig met het verleggen van je grenzen want inleveren zijn ook grenzen.

 


Ruim 2 jaar geleden ben ik gestopt met accepteren, heb mijn hoofd in de wind gegooid, weiger hulp thuis, hulp van artsen, medicijnen, gewoon alles. Ik respecteer mijn lichaam niet meer maar ook mijn aanwezigheid hier niet.http://plzcdn.com/ZillaIMG/3af2b09f075f48cf904474e9607e9e30_medium.jpg
Door al mijn beperkingen kan en mag ik niet werken. Gaat ook echt niet, dat zorgt ervoor dat ik altijd thuis ben. Dat is niet erg als dat een keuze was die ik zelf heb genomen maar dat heb ik niet. Dat heeft mijn lijf gedaan, als mijn lijf mijn wens om te werken niet respecteert waarom moet ik dan mijn lijf respecteren.

Door mijn eigen gedrag ben ik nu de weg kwijt, vind het niet meer leuk, alles is saai, er gebeurt niets leuks. Dat zeg ik ook vaak genoeg. Mijn man vind dat niet fijn maar ik eigenlijk ook niet.


Ben dus tot de conclusie gekomen dat ik de relatie met mijn leven moet verbeteren. Dat houd in dat ik weer moet leren accepteren dat onduidelijke zaken in mijn lichaam mijn leven bepalen. Als ik dat niet ga doen dan vind ik nooit rust, dan lukt het mij niet om mijn relatie met mijn leven te verbeteren.

Dat realiseer ik mij door een schubaanval, wil ik positiever worden, wil ik nog veel van het leven van kids meemaken dan moet ik mezelf aanpakken, een schop onder mijn kont geven, nu eindelijk eens boos worden op mezelf en niet op het leven. Daarom, ik ga weer naar de arts, ga weer luisteren naar mijn lichaam en weer vrienden met mijn leven worden want nu verwaarloos ik het.

Dit was mijn wake up call

Liefs
Wizzhttp://plzcdn.com/ZillaIMG/94654cd9f65ce4478c3e99079aabf904_medium.jpg


Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Voor acceptatie moet je heel veel kracht bezitten, zeer veel sterkte met je positieve inslag .
Pork geeft de DUIM,
DRIMPELS zijn als dromen in het water.
MS, komt dicht bij. Mijn moeder heeft MS, al jaren. Een tragische ziekte met de grootste hindernis, acceptatie. Goed dat je dit met jezelf aan durft te gaan. Het leren omgaan met je beperkingen zullen anderen ook moeten doen en met positiviteit kom je een heel eind ;-) Dank voor je mooie bijdrage aan deze Zilla.
Dank je voor je mooie woorden.
Graag in bijgedrage, op naar de volgende mooie zilla van jou! Op naar de regiseur
Je groeit er naar toe en jij weet als geen ander wat dat is. Spreek hierover met je dierbaren. Dan kunnen ze jou beter begrijpen.
Je hoeft jezelf niet te verlagen door "een schop onder je kont"
Wees trots op jezelf, ondanks je beperkingen. En als je het kunt opbrengen om positiever te zijn dan is dat geweldig.
Ik heb mij er bij neergelegd. Het is niet anders.
Wizz tegen Big
Hele mooie fijne woorden dank je wel
ja M.s is een klote ziekte . Weet er alles van . mijn man had het .
Ik vond hem ondanks alle beperkingen zo positief in het leven staan ! Nooit sjagrijnig . Accepteren deden we de ziekte niet , maar we hebben er goed mee om kunnen gaan en zo toch nog redelijk van ons gezin en het leven kunnen genieten !
Accepteren is inderdaad vreselijk moeilijk, ben ook altijd positief dat andere het moeilijk vinden maar nu moet ik echt aan mijzelf gaan werken anders loop ik mezelf voorbij, dank je wel voor je reactie
Mooi geschreven Wizz.
Heel veel sterkte en duim!
dank je wel
Steengoed voornemen, steengoed stuk, steengoede keuze
Vechten tegen wat niet te veranderen is werkt verlammend op den duur... Mediteer je wel eens?
Dank je,
nee ik mediteer niet maar ben van mening dat als ik ooit meer rust vind ik dat wil doen.
Ik denk juist, dat mediteren helpt om rust te vinden.., maar inderdaad moet zoiets vanbinnen uit een soort verlangen worden, anders werkt het wellicht zelfs averechts