Weet Piet Paulusma wel wat hij ons aan doet?

Door Kolina gepubliceerd op Wednesday 20 November 18:12

Jawel lieve mensen Piet Paulusma heeft weer gesproken en wel van kou en zelfs al van natte sneeuw. Normaal gesproken sla ik zijn weerbericht altijd in de wind, maar met de noorden wind die op dit moment waait begint het te kriebelen naar dikke truien.

Dus de box maar eens in om de winterkleding tevoorschijn te toveren. Er staat genoeg in de box en natuurlijk staan de winterkleding boxen helemaal onderop. Bovenop staan de dozen met zwaar gereedschap van mijn echtgenoot die het klussen al jaren zat is. Maar het is goed gereedschap en wie weet wanneer je het ooit nodig zou moeten hebben hoor ik in mijn gedachten mijn man zeggen. De workmate (sorry een beetje reclame geloof ik, maar ik weet er geen andere benaming voor) aan de kant zien te schuiven zodat je bij de dozen kunt nadat je de fietsen in de gang hebt gezet zodat de buren er niet meer door kunnen.

En zie daar, daar is de buurman die voorbij moet met zijn rollator. Die arme man schuift langzaam voorbij terwijl ik de fietsen weer terug zet in de box 

zodat hij kan passeren. Geduldig en beleefd blijf ik wachten in mijn box totdat ik de fietsen weer het gangpad in kan zetten.

Het gereedschap tillen is een hels karwei maar iemand moet het toch doen om bij de kleding te komen die we binnenkort toch nodig gaan hebben volgens onze Piet Paulusma.

De zakken waarin de kites zitten vallen natuurlijk ook om en ik denk weer terug aan de kite lessen die ik van mijn man kreeg. Les 1, op het strand met vrienden die ook een kite de lucht in wilde hebben. Helaas geen zuchtje wind te bekennen. Nog nooit meegemaakt in Nederland, maar de vlag en vaandel aan de kust hingen slap tegen hun stok aangeplakt. Wat hebben wij vrouwen gelachen om de mannen die ons voor zouden doen hoe je moest kite vliegeren. Les 2 was ook top kan ik vertellen, wel wind deze keer. Met de zon in zijn ogen waardoor hij zijn hele kite niet meer zag vliegen. Ik wacht nog altijd op les 3 van mijn echtgenoot, maar vrees dat ik hem teveel heb uitgelachen om nog les van hem te krijgen.

Met een beetje humor in gedachten krijg ik de gereedschap dozen van zijn plek. Ver kan ik het niet zetten omdat de ruimte te beperkt is. Na al het gereedschap komen nog wat oude boeken tevoorschijn in dozen die ik op de gereedschapsdozen zet. En dan eindelijk is daar de winterkleding die ik nodig heb. Twee grote dozen vol.

Om ze weer uit de box te krijgen moet ik met de twee grote volle en vooral zware dozen over de dozen gereedschap en boeken stappen boven mijn macht. Nog net mijn evenwicht weten te bewaren, maar dat is alleen maar omdat ik me vast kon houden aan de plank aan de muur waar ik mijn hoofd al tegen gestoten had.

Ook deze in het gangpad en maar hopen dat de buurman niet terug komt met zijn rollator. Dan de dozen met boeken en gereedschap weer terug zetten om als laatste de fietsen weer terug te zetten en de kites maar ergens bovenop te gooien. Gooien is helaas niet een van mijn sterkste punten en dus kwamen ze ook weer net zo snel omlaag als dat ze omhoog gegooid waren. Ook deze hebben punten. Wonder boven wonder is er nog niets mis met mijn reactievermogen en kon ik deze ontwijken. Na drie keer gooien zonder gewenst resultaat heb ik ze maar in de hoek gesmeten achter het gereedschap.

Voorheen woonde ik op de tweede verdieping en stonden mijn spullen op zolder. Ik ben zo blij dat ik nu op de eerste verdieping woon en maar 2 trappen op hoef met deze zware dozen.

Manlief kan even niet helpen omdat hij voor mij om boodschappen is gegaan, dus is het zweten en balanceren over de trap. Uitgeput sta je dan bovenaan de trap met de twee dozen te hijgen als een paard. Op dat moment komt er een andere buurman voorbij die heel lief wil aanbieden om het voor mij naar beneden te dragen. Nou dat dacht ik dus even niet en hij ziet de humor er gelukkig ook wel van in. 

Net als je dan de dozen binnen hebt gezet komt je man weer terug van de boodschappen. Had dat nou een minuut eerder gebeurt had ik niet alleen hoeven sjouwen, maar ja, dat gebeurde niet.

Zou die Piet Paulusma eigenlijk wel weten wat hij mij aan doet terwijl we elkaar helemaal niet kennen? Misschien moet ik hem maar eens schrijven, faxen, mailen of appen.

Wat heeft een mens veel als je het zo eens bekijkt. Je moet er niet aan denken dat mensen soms alles verliezen in een brand en dat je het opnieuw moet kopen.

Het grote werk staat te beginnen. De kasten uitruimen met zomerkleding. Je denkt altijd dat je nu minder spullen hebt om straks weer naar de box te brengen omdat het klein grut is wat je in de zomer draagt, maar helaas kan ik u meedelen dat de dozen weer tot de nok toe gevuld zijn. En dit na zorgvuldige sortering van weggooi(geef) kleding.

Mijn geliefde man er maar even bijgeroepen toen ik alles in de kast had gedaan om hem te laten zien waar hij zijn kleding terug kon vinden. Anders wordt het soms in de vroege morgen vragen naar een shirt terwijl je nog helemaal niet wakker bent. Dit klinkt menig vrouw waarschijnlijk bekend in de oren: “Schat waar is mijn shirt met strepen gebleven?” Je ogen net open en geeuwend terug vragen welk shirt hij bedoeld en hij die dan heel erg op zijn tenen getrapt reageerd: “ Ja dat shirt met strepen, dat zeg ik toch!” Nu heeft hij vier van dat soort shirts dus ben je nog geen stap verder bij de oplossing waardoor je op je bloten voeten het bed uitloopt en hem de vier shirts aanwijst die voor zijn neus liggen. En ach nu je toch op bent kun je ook wel meteen koffie voor hem gaan inschenken.

Op mijn vraag aan mijn man of hij al die overhemden die op elkaar gepakt in de kast hangen wil behouden dacht ik het antwoord te weten. Ik moet zeggen dat valt tegen. Aangezien hij zelden een overhemd aan trekt was het eens met mij dat hij er wel veel had hangen.

Als mijn man een overhemd aan doet is dat meestal zo’n flanelle ding. Je kunt hem er bijna in uittekenen. Wijzelijk houd ik mijn mond en vraag welke er weg kunnen. Tot mijn stomme verbazing pakt hij al zijn flanelle shirts en gooit ze uit de kast met de mededeling dat die nu wel eens weg kunnen. Mijn mond viel open. Als ik ze weggegooit zou hebben zou hij er de volgende dag om gevraagd hebben, dat gebeurt meestal.

Ook ik heb grote schoonmaak gehouden in mijn garderobe. Twee grote vuilniszakken vol gaat er naar de kledingbak. De kasten zien er weer leeg uit.

De zomerkleding zit weer in de dozen maar vandaag heb ik geen zin meer om de dozen naar de box te brengen. Ook de kleding die weg mag staat er nog. Morgen weer een dag.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Duim omhoog en als ik die Piet een keer te pakken krijg............