Van alles en nog wat, maar toch wel de waarheid! (Deel1)

Door --RZ gepubliceerd op Sunday 17 March 06:51

Dit is deel 1 van, Van alles en nog wat, maar toch wel de waarheid! Ik kan moeilijk met mijn eigen woorden beschrijven, over het inhoud van het verhaal die ik zal schrijven... doordat het mijn eigen gevoelens zijn, en eenmalig uit mijn flitsen. Met mijn krachtige zinnen, met zinnen vol gevoel zullen jullie me vast begrijpen en daarnaast hoop ik dat jullie ook met mij eens zijn!

Van alles en nog wat, maar toch wel de waarheid! 

Het gaat niet om de materiaal, maar om het plezier en het geluk ermee.
Een droom heeft alles wat je maar kunt wensen, maar toch behoud je niet de meegenomen materialen uit je droom.
Je ogen ervaren het, en het blijft je altijd bij net een mooi 'echt' ervaring...
Vaak zijn deze gedachtes niet meer dan gedachtes en gevoel, een gevoel doet heel veel met je...
Het wekt je binnenste op, en laat je van buiten aan de slag gaan...
Je denkt dat de gebeurtenissen echt zullen gebeuren, of dat het een teken of symbool van iets is.

Uiteindelijk blijkt het niets te zijn, en ben je voor gek gehouden door je eigen droom... 'dat is eigenlijk het gene wat JIJ denkt'
Maar nee! Je bent niet voor de gek gehouden... Ben je aan het dromen? Dan ben je aan het leven!
Voelen wat je wilt voelen, is leven op de manier hoe JIJ hoort te leven...

Hoop voor liefde, en heb hoop voor geluk!

Hoop geluk, en liefde zijn de elementen die je nodig hebt in het leven! Geluk verdubbelt zich, als je het geluk samen met iemand deelt!

Op het wereld ben je gebonden aan van alles en aan iedereen, soms is dat een fijn gevoel...
Want niet iedereen heeft altijd iemand om zich heen.
Maar niet altijd is dit het geval... Soms wil je weg, wil je een eind, waarom wil je dat?
Dat weet jij zelf soms niet meer he? En de andere om je heen al helemaal niet...
Je blijft met hetzelfde gevoel zitten en ermee vechten, waarom kom je er toch niet boven op?
Steeds probeer je het weer opnieuw, en toch maar val je steeds maar weer opnieuw neer...
Hoe sterk ben je dan? Als je het toch zou kunnen verdragen en verder gaan?

 

Sterk ben je niet! Je bent dan moedig en krachtig!

Zodra jij de strijd van het verdriet hebt gewonnen, zit jij er boven op en beheers jij de touwen!
Maar nooit te vroeg juichen, ik ken dat...
Je juicht van te voren en te vroeg, en helaas maak je het meestal mee dat het verdriet opnieuw terug komt.
Het is vanzelfsprekend als je dan teleurgesteld bent, denk je het eindelijk te behaald hebben maar ben je toch niet zo ver... Het is een lange weg om het te bereiken, maar de paden zijn zeker wel te bereiken! Let op je zelf en op het situaties die zich steeds veranderd, voel jij je steeds beter? Zet je volgende stap dan aan de gang... Hoe moeilijk het ook is, geef het niet op het leven is het toch wel waard...

 

En soms dan denk je... 'Wie maakt zich nou zorgen om mij? Een eind mag wel in zicht komen hoor!'

Ik ken dat gevoel, maar geloof me... er is altijd zeker wel iemand die zich zorgen zal maken om jou... of je nou diegene kent of niet kent... zolang er gevoel bestaat, dan zal er ook bezorgdheid bestaan! Stel nou, als ik hoorde dat jij in zo'n situatie zat.. Ik zou me eraan hinderen, dat er nog iemand is die het zelde voelt als ik... Vele zijn niet zo, maar onthou... meevoelend en meedenkend is altijd gewaardeerd! Het tegenovergestelde staat altijd negatief in zijn of haar schoenen!

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hartelijk dank Moytie!
Dit is echt goed geschreven.
Helemaal met je eens Spiritlady!
wat blijft gevoel toch een mooi en bijzonder fenomeen