Wat zie jij?

Door Anastacia gepubliceerd op Thursday 28 November 20:41

 

???????

Ik voel verdriet, intens verdriet….en is het van mij alleen of is het collectief? Want als ik om me heen kijk vraag ik me af wat we hebben  gecreëerd? Waar het voorheen normaal was dat we voor elkaar zorgden er voor elkaar waren en de drempel daarin laag was is de drempel nu heel hoog. Goed geschoold en verzekeringetje hier en verzekeringetje daar, zonder dat stel je niet zoveel meer voor. Regels zijn niet verkeerd maar als als er geen geld is of als je er niet voor in aanmerking komt dan word je niet geholpen. Of als je een klein inkomen hebt je word het je steeds moeilijker gemaakt om goed voor jezelf te kunnen zorgen. Geld en de wetgeving zijn belangrijker dan de zorg voor elkaar. Werk vinden gaat niet meer zo gemakkelijk als in het verleden. Je moet presteren en/of over grenzen heen gaan….doen wat je hart je in geeft is ook niet meer zoals voorheen. Trouw zijn aan wie je bent is een hele uitdaging geworden. En toch is dit ook dubbel voor mij want als je geloofd in jezelf dan creeër je dit.

 

Mijn hart doet pijn, ik voel me heel emotioneel….zo kwetsbaar. En vraag me af ondanks mijn emoties  en dat dit voor mij heel reeël voelt of ik het wel realistisch zie…dit is een wereld waarin ik moeite heb mijn weg te vinden. Ik voel me hier niet thuis. Een wereld waarin we elkaar liever laten verhongeren, een wereld waarin de broekriem steeds strakker word aan getrokken. Een wereld waarin je zonder diploma’s niet zo veel voorsteld. Geen wonder dat er zoveel mensne met een beschadig zelf beeld zijn. Geen wonder dat de lat hoog ligt om om hulp te vragen. Immers geld heeft meerwaarde dan ons medemens...althans zo word het in mijn ogen neer gezet. Uiteraard speelt hier ook weer mee hoe sterk je in je schoenen staat ondanks alles je authentieke zelf te kunnen zijn. Elk spoor van menselijk, van kwestbaar mogen zijn zijn lijkt te worden uitgeroeid. Alles staat in het belang van geld en de wetgeving. En als je je rekeningen niet meer kunt betalen sta je op straat. Natuurlijk speelt de eigen verantwoordelijkheid een rol….net als oorzaak en gevolg, vanuit welke richting dan ook. In mijn beleving hadden vele problemen voorkomen kunnen worden. Ik vraag me af waar de menselijke, waar de gevoelige kant is gebleven. Soms is het een hele opgave om over je eigen drempels heen te stappen…weg uit je angst. Nee dit is niet mijn wereld. De wereld van mijn hart ziet er heel anders uit....dat is een wereld van liefde harmonie en zorgzaamheid, saamhorigheid ...die past veel beter bij mij. Tja dan kun je zeggen dan weet je wat je te doen staat. Dat klopt en toch is het zoekende…het is een avontuur je weg te vinden door deze wereld naar die andere wereld. Verander de wereld en begin bij je zelf. 

anastacia©2013

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Die kilte van de huidige samenleving kan ik wel navoelen. Volgens mij ook veroorzaakt omdat we tegenwoordig eisen dat die 'anonieme overheid' alles oplost en alle probleemgevallen opvangt, ook als die in onze omgeving aanwezig zijn. Maar tegelijkertijd worden we dan boos als die overheid dat niet goed genoeg doet of teveel van onze welvaart daarvoor wil afnemen.
Maar voor de meeste van ons is er toch gelukkig ook die kleinere wereld, waar door gezin, familie en vrienden zonder veel voorwaarden, wel begrip, warmte en liefde wordt geboden. Als we in staat zijn om die kring wat verder uit te breiden en daarbinnen ook wat meer voor anderen te doen, is dat in ieder geval een begin.
We creëren onze eigen wereld, maar je staat niet alleen, er zijn er meer als jij. Ik ga het avontuur aan en probeer een betere wereld te maken. Met liefde en de hoop dat het zich verspreid, want in mijn beleven begint alles met een gedachten.
Doe je mee?
Zeker doe ik mee ;)
Mooi zo;-)
Ik voel de druk van de depressie op mijn schouders... en ja wat ene diepe emotie zit er... het is een gigantisch zooitje.
Ja dat kun je wel stellen ;)
Doet je nadenken