Verzekeringsmannen over de vloer.

Door Knokker gepubliceerd op Wednesday 05 February 23:36

                                                            DAS CAPTAIN IS COMING TO TOWN.

     

                                                             

 

Morgen is het voor mij een grote dag. Captain Das komt thuis om samen met mijn tussen persoon en een meneer van het waarborgfonds om de tafel te gaan zitten voor mijn letselschade. Ik zie er waanzinnig tegen op, want ik heb geen verstand van verzekeren. Ik heb verstand van kroketten bakken.. Drie mannen, waarschijnlijk strak in het pak. Mmm, misschien moet ik ook maar mijn nette kleren klaar leggen. Anders ben ik waarschijnijk zo'n grijs muisje die daar mijn relaas moet gaan vertellen over mijn afgelopen half jaar. Oooh, ik heb al briefjes klaar liggen, om maar niets te vergeten. Want ik ben een chaotisch en vreselijk vergeetachtig..

 

                                                    

 

Voor de mensen die geen idee wat er gebeurt is, en voor mijzelf (kan ik het morgenochtend nog even terug lezen), vertel ik waarom deze mannen naar mijn crib komen. Op 29 Augustus vorig jaar ben ik vol van achteren geraakt door een andere auto. Kopstaart botsing. Ik stond stil om af te slaan, en ik keek in mijn achteruitkijkspiegel en er zat op dat momenten geen verkeer achter mij. Mijn dochter zat naast mij, en we hadden een super gezellige dag. Boodschappen gedaan, naar de kapper geweest. En we hadden plezier samen. En BOEM!!! De dag was om. Drie uur 's middags was het. Nog steeds hoor ik die klap als ik mijn ogen dicht doe. Ik probeer er zo weinig mogelijk aan te denken..doorgaan is mijn  motto. 

Ik stond in volledige paniek op de weg, gillend en huilend...erg overstuur...Mijn buren die alles gezien hadden kwamen meteen naar mij toe. De buurman moest degene die mij aangereden had tegenhouden want deze wouden wegrijden...echt..Mijn buurvrouw probeerde mij te kalmeren..Maar die helse pijn in mijn rug was ondragelijk...en ik wou doorgaan..ik moest naar de tandarts..en mijn man. Die word boos als hij dit hoort (belachelijk hoor) want dat werd hij niet, althans niet op mij. Ik zakte door mijn benen heen en het opgebouwde publiek legde mij op de grond. Het enige wat ik mij nog herinner van toen was een kussen onder mijn hoofd en de brandweer, politie...Alles boven mijn was wazig..Ik riep constant om mijn kinderen, en de tandarts, ik moest daar naar toe. Mijn jongste hoorde de sirenes en liep naar de weg toe en aan de overkant zag dat kleine meisje haar moeder op de grond liggen en al die mensen om mij heen. Als ik daar aan denk breek ik nog steeds. Gelukkig was er iemand die haar heeft opgevangen en niet alles gezien heeft. Mijn oudste week niet van mijn zijde. 

Het duurde lang voordat de ambulance er was, naar mijn gevoel. Ik kermde van de pijn, en ik voelde niets in mijn rechterbeen...helemaal niets. Ik was bang... 

De ambulance broeders waren ter plekke en constateerde dat er niets aan de hand was. Het letsel wat ik had (wat wist ik niet), hoorde bij het soort ongeluk wat ik had gehad. ???? Ik kreeg wat onderzoeken in de ambulance en toen ik daar vroeg hoe het met mijn dochter was vroeg hij, zat u alleen in de auto? Nee, mijn dochter zat naast mij. En al snel werd zij ook onderzocht. Die arme schat. Mijn jongste die ook over haar toeren was mocht ook bij me. Man wat heb ik ze geknuffeld..

Mijn schoonouders hebben mij naar huis gebracht...hoe weet ik niet meer..Mijn auto is geparkeerd door mijn buurman..Ik kwam hier binnen en werd op de bank neergelegt. En kort daarna kwam mijn man thuis. Ook bij hem zag ik verwarring en paniek. Maar ook een soort rust. Even voor vijven heeft hij de huisarts gebeld omdat het niet goed ging op dat moment. Deze heeft hier thuis contact op genomen met de neuroloog.. Maar ik moest paracetamol nemen en als ik niet meer kon plassen dan moest ik meteen aan de bel trekken. En ik zou de volgende dag gebeld worden voor een afspraak bij de neuroloog.

Deze werd gepland....drie weken later. Wat een kakmadam was dat. Vreselijk. Mijn schoonmoeder was met me mee gegaan (omdat ik dichtklap). Ik kreeg een mri scan, en paar foto's en de uitslag via de telefoon. Ik moest naar de revalidatie arts. En bij deze lieve dame loop ik nou nog steeds. En fysiotherapy, waar ik ook nog steeds mee bezig ben. Hopelijk in de afrondende fase. Kortom ik ben hier al een half jaar mee bezig en elke vrije woensdag (mijn enige vrije dag door de weeks) gaat op aan de gevolgen van die ene dag.. 

De uitslag van de medici was een zwaar gekneusde rug. En met hulp van mijn collega's heb ik door gewerkt. En daar ben ik ze dankbaar voor. Ik ging elke dag werken, en als ik thuis kwam ging ik meteen in de bank. Die heeft drie maanden lang andersom gestaan. Ik kon niets meer na mijn werk. Geen huishouden, kon niet bukken of tillen. Lekker met de kinderen bezig zijn stond op een laag pitje, want mama moest rusten. En op zondag, mijn andere vrije dag (heb er twee) lag ik kapot bij te komen van de week. En maandag begon alles weer op nieuw.

Het ergst van allemaal vind ik dat ik Volendammer kermis heb gemist. Niet zozeer om het feesten, want gelukkig komt kermis elk jaar weer terug. Maar dat ik niet met mijn kinderen over de kermis kon. Kon niet eens een biertje drinken, vanwege pijnstillers. Man...stoom komt weer uit mijn oren. Ik vind het erg dat ik kermis gemist heb omdat mijn kinderen steeds ouder worden en steeds meer hun eigen weg gaan. En ik zat vier dagen alleen thuis..de rest van het dorp was op de kermis. En ik lag plat op de bank...of bed. 

Ik hoop dat ik morgen goed uit mijn woorden kom. En dat het recht voor een keer aan mijn kant is. Meer wil ik niet, maar minder ook niet. Het was een rot tijd voor mij, mijn gezin en familie. En voor mijn collega's. Ik wil verder gaan. En hopelijk kan ik dat na morgen..Ik kan het!  Ik kan het! Ik kan Het!

                                                                      IK KAN HET!!!!!

 

                                                       

 

                                                       Liefs allemaal..Knuffel van Monique...

Reacties (13) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed gedaan maar een verzekeringsmaatschappij die maar zo gaat betalen.
Dat zal nog wel problemen opleveren.
Pork de DUIM.
DRIMPELS.
Wat bedoelt u lieve meneer...
Ook ik wens je heel veel sterkte. En inderdaad: niets tekenen, niets toezeggen, eerst schriftelijk laten bevestigen!
Sterkte Moni met alles en inderdaad zoals hier al aangegeven let op d kleine lettertjes en controleer alles goed
Nog geen kleine lettertjes..maar veel gepraat. Gesprek duurde drie uur. Alles word door de heren uit gewerkt, en daarna met mij doorgenomen met mijn tussenpersoon. Er zijn kilo's van mij afgevallen...zal ik eindelijk lekker slapen vanavond?
Ik wens u sterkte met alles. En zet u vooral niet zo maar een handtekening onder iets. Eerst laten controleren ! Ik ben er voor u.
Heel veel sterkte, en ik wil nog even benadrukken
JE KAN HET!
Jeetje wat bestaan er toch rare gasten op deze wereld
(hoop dat de heren daar ook rekening me houden, willen doorrijden na een ongeval) pfft, word ontzettend boos als ik daaraan denk!
Bee..IK KON HET! Dank je wel dat je in mij gelooft. Ik las jou reactie toen de bel ging, en dankzij jou dacht ik Ik kan het, ik kan het..en ik kon het. Dikke knuffel
Zie je nu wel!
De mens is tot meer in staat dan hij/zij vaak denkt!
Succes morgen!
en idd gaat het niet via de verzekering van de tegen partij?
Misschien ook even advies vragen bij een letselschade advocaat! via de jurufoon... advies is gratis!
Niet zomaar iets tekenen, altijd later even doorlezen en bespreken!
nogmaals succes!
Niets getekend, en mijn tussenpersoon was erbij. En die ken ik erg goed..
De tegenpartij was niet verzekerd..En bedankt voor de tip van jurofoon
Sterkte morgen Moni. Misschien kun je dit verhaal gewoon 3 keer uitprinten, dan laat je dat lezen door de heren, dan weet je zeker dat je je verhaal goed verteld hebt. Ze kunnen dan alsnog aanvullende vragen stellen.
Maar wat doet de meneer van het waarborgfonds? Gaat het niet gewoon via de verzekering van de tegenpartij?
Dank je mereltje, ik kan het, of ik kon het...I did it. Het waarborgfonds is erbij omdat de tegenpartij niet verzekerd was. En het waarborgfonds keert uit aan mij en verhaald dat bij de tegenpartij. Was alleen fijn geweest als deze was gekomen, een pak minder, maar het komt goed. Deel een is bijna klaar.