Een kleine ode aan een dappere moeder Riekie Kruis van der Linden

Door Wolf407 gepubliceerd op Sunday 17 March 11:44

De moeder van Arcade vecht tegen een gemene ziekte, ik hoop dat ze in dit gedicht wat kracht zal vinden

We hebben 365 dagen in een jaar welgeteld
Zeven dagen in een week is ons verteld

Zo zitten er 29, 30 of 31 dagen in een maand
En zijn 3 maanden een seizoen dat is ooit zo bepaald

En we hebben vier seizoenen in een jaar
Deze lopen langzaam over in elkaar

Lente, zomer, herfst en dan natuurlijk nog de wintertijd
En in sommige jaren zijn de seizoenen af en toe de kluts even kwijt

Zo is het ook in een mensenleven daar hebben we ook onze seizoenen op een rij
Sommige met onschuld, sommige met wijsheid, sommige met spijt maar vele maken ons ook blij

Zo hebben we de lente onze kinder en tienertijd de bloei van ons leven
Waarin we leren, ontdekken, vreugde en geborgenheid bij onze ouders beleven

Dan komt de zomer in ons aards bestaan
Vaak moeten onze ouders ons dan met lede ogen laten gaan

Dan beginnen we een eigen leven te leiden en een gezin te stichten
Dan houden onze ouders op afstand een oogje in het zeil met ernstige gezichten

Ja, ze voelen dat het noodzakelijk is je los te laten en op eigen benen te laten staan
En ze zwijgen over de innerlijke pijn die ze voelen als ze je moeten laten gaan

Ze hopen op een mooi leven voor jou en dat je je niet zal vergissen
Ondertussen voelen ze de leegte van het jou elke dag moeten missen

Dan sluipt langzaam de herfst er bij je in
Hier en daar een grijze haar laat zien het begin

Dingen gaan langzamer en moeilijker dan voorheen
En dat zie je en wil je niet onderkennen meteen

Je wordt wat strammer en trager dan in de zomer van je leven
In het begin doet het besef hiervan je wel even beven

Maar als je kinderen dan komen laat je het niet merken
Je wilt ze niet ongerust maken maar juist sterken

Je laat zien dat je nog steeds zit in de kracht van je leven
En dat je hen nog steeds alle steun, kracht en hulp kan geven

Dat jij nog steeds de veilige en geborgen thuishaven voor hen kunt zijn
Dat ze bij je kunnen komen met al hun vreugde, verdriet en ook hun pijn

Langzaam gaat de herfst over in de winter van je aartsbestaan
Opeens besef je dat ze naast je zijn komen te staan

Dat de rollen langzaam omgedraaid zijn heel geleidelijk en spontaan
Dan voel je dat zij er voor je zijn en als een rots naast je staan

Dan krijg jij die vreugde en geborgenheid terug die jij ooit heeft gegeven
En willen ze je teruggeven dat wat jij hun gaf In de lente van hun leven

Dan zijn zij er om je in deze levenswinter te ondersteunen en te helpen
Om je te helpen je node te stelpen

Ja, je hebt daar moeite mee om dit te kunnen accepteren
Je wilt hen nog steeds niet belasten en bezeren

Maar pak die hand die ze je aanbieden willen aan
Zodat ze bij je zijn als je de winter van het leven bent binnen gegaan

En ga deze samen door om er van te maken een hele mooie en speciale tijd
Een tijd van liefde, geborgenheid, en een intiem moment van tederheid

Probeer zoveel als kan deze van deze tijd niet alleen de last en de pijn je te laten raken
Maar in deze tijd ook de smaak van je ooit gezaaid hebt te doen smaken

Ja, ik weet sommige winters zijn strenger en harder dan andere
En daar valt niets aan te veranderen

Maar kijk naar de mooie momenten hoe moeilijk het soms ook is of zwaar
Tel de mooiste momenten want die sterken je meer, echt waar

Geniet van het samenzijn en de hulp die je vanuit het hart worden gegeven
Als een beloning en bekroning voor alles wat jij hen gaf in het leven
 

Reacties (13) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
heel erg mooi zal velen aanraken! dikke duim en natuurlijk heel veel sterkte aan arcade
prachtig geschreven wolf... echt prachtig!
Respect lieve Wolf! En heel veel sterkte, Arcade.. X
Weer heel mooi!
Wolf, zo lief weer! Arcade, nogmaals heel veel sterkte en je moeder ook! xx
super wolf, voor een super mens,
arcade heel veel sterkte voor jou en je moeder

xxxxxxxxxx
wowww...dit he je heel mooi gedaan.