Je vreet me op....je laat me zelfs soms twijfelen!

Door Jack-Hage-Sr gepubliceerd op Tuesday 21 January 01:08

Twijfels ? 

 

Ik ken je nu bijna een jaar.

Oogcontact kon ik vergeten en luisteren was een drama.

Of je mij bewust negeerde en 'uit'  testte zal ik nooit achterkomen.

Ik vraag me niet eens af of dat belangrijk is.

Ooit fluisterde ik je in je oor dat wij er samen het mooiste van zouden maken.

Die belofte interesseerde jou geen reet.

Ook dat is niet erg.

Jij was met heel andere dingen bezig.

Voor mij is het echter wél belangrijk om mijn woord te houden.

Al was het maar voor je oude thuisfront wat jou redde uit de hel van onrecht en leed.

 

Ooit deed ik ook een belofte dat ik met jouw soort nooit zou falen en nooit zou opgeven.

Natuurlijk weet ik dat die belofte al ruim 30 jaar geleden is.

Maar die eed was belangrijk. Snorro met zijn grote bek kan dat niet loslaten...

 

Soms dacht ik dat onze relatie nooit goed zou komen.

Een stem in mijn ziel vertelde dat ik móest volhouden.

Je moest na een akelige kut periode jezelf kunnen bewijzen.

Die kans was je bijna ontnomen.

 

Ik kon je niet vertrouwen.

Je zou jezelf doodlopen en de meest vreselijke dingen doen.

En dan?.....ja wat dan? Ik moest je keihard beschermen tegen je eigen wilde gedrag.

Of dat leuk was? .....geloof me...dat was niet leuk!

Ik gunde je vanaf de eerste minuut alle vrijheid, maar ik wist dat dit je dood zou worden.

Ik moest je soms keihard aanpakken.

Het liefste met mijn stem.

Ik ben geen snoepjes baas.

Soms vraag ik me af waarom je maar voor twee gezinsleden écht respect hebt...

 

Ik snap het niet. Je houding naar mij en Vera wordt steeds oprechter.

Maar de rest lach jij uit, je daagt ze uit en hebt dan schijt aan de hele wereld ...

Waarom luister je bij hen alleen bij het zien van een pantoffel en bij ons zonder pantoffel?

Luisteren is net weer wat anders dan toch je liefde geven en op schoot willen kruipen...

Jij likt mensen liefdevol af, maar waar je toch niet naar luisterde....

Zouden mensen wel begrijpen wat ik nu schrijf?

 

Is het wel goed dat ik je één keer met die pantoffel een tik heb gegeven?

Ik denk het wel....

Gelukkig is een pantoffel zacht en een stok onmenselijk hard...

 

Megan je bent een pracht hond en iedere dag hoop ik dat je de laatste opdrachten begrijpt zodat je eindelijk de hei op mag en je eigen vak kan gaan uitoefenen.....

We zijn al verder, veel  verder, los op strand Nulde, zonder op de auto's af te springen....en dat oogcontact is ook goed gekomen!

 

 

 

 

 

http://plazilla.com/profile/jackhagesr

 

Reacties (54) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel erg mooi!
Dit is een mooie foto van uw hond. U bent zeker wel trots op de hond. Is vast ook wel een lieve hond.
Heel trots, het is een mooi dier!
PS... Megan pronkt op mijn bureaublad. Atlas en Luna wel een beetje jaloers, maar ze vonden het ook prachtige foto's.
Thanks!
PS... Megan pronkt op mijn bureaublad. Atlas en Luna wel een beetje jaloers, maar ze vonden het ook prachtige foto's.
Thanks!
Lieve Jack!
Tsjonge, wat schrijf je dit mooi.. Mijn hart maakt een sprongetje als ik dit lees. Ik begrijp het ook. Niet omdat Megan een groot plekje in mijn hart heeft, maar ik begrijp wat je schrijft. Je hebt ooit een belofte gedaan ten aanzien van jezelf en iedere hond die op je pad kwam. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik daar diep respect voor heb. Sommigen zouden niet meer de kleine beetjes zien.., de kleine beetjes groei en ontwikkeling. Megan had langer nodig.., heeft nog steeds die tijd nodig.. En ze had niet een beter gezin kunnen treffen die zo goed weet wat die tijd inhoudt en daar het geduld in heeft.
Dit is weer zo'n story dat ik tegen mezelf zeg.. "Het heeft zo moeten zijn".
Ik zeg: Tot snel!
Knuffel
Lieve Jack!
Tsjonge, wat schrijf je dit mooi.. Mijn hart maakt een sprongetje als ik dit lees. Ik begrijp het ook. Niet omdat Megan een groot plekje in mijn hart heeft, maar ik begrijp wat je schrijft. Je hebt ooit een belofte gedaan ten aanzien van jezelf en iedere hond die op je pad kwam. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik daar diep respect voor heb. Sommigen zouden niet meer de kleine beetjes zien.., de kleine beetjes groei en ontwikkeling. Megan had langer nodig.., heeft nog steeds die tijd nodig.. En ze had niet een beter gezin kunnen treffen die zo goed weet wat die tijd inhoudt en daar het geduld in heeft.
Dit is weer zo'n story dat ik tegen mezelf zeg.. "Het heeft zo moeten zijn".
Ik zeg: Tot snel!
Knuffel
Mooi en liefdevol geschreven, jullie boffen met elkaar!
Vera kan goed fotograferen!
Klopt helemaal! x