Een traan voor haar…………(12)

Door Jack-Hage-Sr gepubliceerd op Monday 17 December 10:21

Uit; Een traan voor haar…………

 

Hoofdstuk 12...............

 

 

Goed overdacht….

 

Opa Frits Vreze zat aan zijn tafel. Zíjn tafel. Hún tafel.

De tafel van genieten. De tafel van praten, de tafel van gezelligheid. 

De tafel waar iedereen altijd welkom is.

 

Zijn vrouw Nieske stond achter hem. Haar hand op zijn schouder.

Ze zag het ………ze zag het goed……. een traan op zijn wang.

Een dikke grote traan.

Hij leek van slag. Haar grote sterke zeeman met een traan.

Haar zeeman die alles rustig aan mocht doen.

Hier in zijn Oostenrijk. Hun Oostenrijk. Aan zíjn meer in Zell am See.

 

Nieske had meegelezen, meegelezen in de brief van Daantje.

Daantje het meisje met de toverogen, het meisje dat alles anders deed.

Het meisje dat haar brief eindigde met;

“Opa- papa is er niet, -die zit aan boord- wil jij niet terugkomen naar Naardwijk en mij dit jaar helpen met zeilen en coachen?

Wil je het ook aan oma Nieske vragen?”

 

Nu Mark weg gaat naar Oostenrijk weet ik het ook niet zo goed meer Opa.

Hij las het nog eens.......

 

Ik wil het beste om mij heen.

Ik wil die Olympische spelen halen Opa. Maar met die Chris lukt dat voor geen meter”.

 

Haar hand kon niet praten, haar hand kon voelen. Nieske’s hand.

Ze voelde zijn spieren, ze voelde zijn zucht, ze voelde zijn strijd.

Hij had een zwak voor Daantje. Nieske wist het. 

 

Frits Vreze keek zijn Nieske aan, hij wist het, hij zag het aan haar.

Ze sprak niet. Het was ook niet nodig. Soms is niets zeggen ook al goed.

 

Hoelang ze samen zo zaten is ook al onbelangrijk.

Het was goed zo.

 

Onze Frits zag in een flits zijn snelle Daantje in haar wedstrijd Splash in woeste golven en een straffe wind de Naardwijkerplas ronden.

Hoe vaak was hij al wezen kijken?

Hoe oud was dat kleine ding toen ze voor het eerst de plas alleen overstak? Zeven?…hooguit acht?

 

Hij had altijd het vertrouwen dat ze wist wat ze deed. Soms op het randje, maar ze voelde die natuur.

Daantje, water en wind.

Ik ….dacht hij…..ik en water………onze Jan… water …….de strijd met water.

Daantje en het water- een meisje dan, maar wat dondert dat nou toch……..wat voor een meisje….

 

Hij zal het gefluisterd hebben, Nieske moet het gehoord hebben.

Daantje had het van huis uit.

Water. Het gevecht met water de spanning en de strijd met de natuurlijke elementen.

 

Hij stond op, pakte stevig zijn Nieske vast.

Ze keek hem aan, mijn God wat was ze nog mooi. Zijn Nieske, zijn lieve tweede vrouw. Zijn reddende Engel.

Nieske ging spreken, en als zijn Nieske ging spreken….dan…..dan……

Frits, als de kinderen geweest zijn ….dan gaan we………….wat geeft het.

We hebben ons huis in Naardwijk nog, we hebben daar alles, en een jaar van de rest van het spul genieten in Naardwijk is ook mooi.

 

“Doe het maar”….

 

Tussendoor kunnen we hier nog wel weer vakantie houden. Met de kerst kunnen we hier ook wel weer zijn.

Daantje zal niet het hele seizoen hoeven zeilen. In de winter zo en zó al niet meer.

 

Ik snap haar wel... sprak Nieske verder... ze wil een vertrouwd iemand om haar heen.

Nieske kende Daantje. Daantje ging voor zeker.

Daantje wilde weten dat een kenner een vakman een pietje precies haar boot naliep.

Alles moest kloppen. Ze leek op haar vader, ze leek op haar eigen Opa.

Haar Opa Frits, haar vader Jan en Mark daar wist ze het van. Die konden dat veilige gevoel bieden.

Die wisten wat veilig en goed was.

Die controleerden elke knoop nog voor ze het water op ging.

 

Misschien had Daantje een jongen moeten zijn flitste het door haar hoofd.

Onzin dacht ze gelijk, totale onzin…Daantje is slimmer dan jongens op haar leeftijd.

Ook stoerder.

Daantje weet wat ze doet, als ze maar vertrouwde mensen om zich heen voelt.

 

 

Onze ouwe zeebonk Frits Vreze, pakte zijn Nieske nog steviger vast……ze keken elkaar aan- ze wisten het………voorlopig terug naar Nederland…….

 

“Daantje heeft het beste verdiend, het allerbeste Nies, we gaan een poosje terug naar Naardwijk”…

 

 

Wordt vervolgd…….. 

 

http://plazilla.com/profile/jackhagesr

Zilla (overzicht) volgen;  

http://een-traan-voor-haaraaaaaaaa.plazilla.com/

 

 

 

Reacties (41) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Opa komt. Wat voor rampen zullen het gezin nu weer overkomen?
Rampen? valt nog wel mee denk ik!
Je hebt me weer stil...x
Rustig blijven ademen hoor..graag......please.......doe je lieve dochter de groeten van hier....x
Mooie woorden, een prachtig gedicht
Van een bijzonder man met een groot hart
Die kijken kan in ons, achter ons gezicht
En ons zachtjes pusht naar een nieuwe start
Jij weet hoe positief ik altijd denk
En ook dat het soms eventjes niet gaat
Maar dat ik altijd de weg weer vindt
En met een lach mijn tranen achterlaat
Als ze lachen om ons, ze doen het maar
Dat is het positieve gevolg van verdriet
Met kortzichtigheid ben je dan wel klaar
Want daarom gaat het in het leven niet
Ik bewonder je compassie voor al wat leeft
Je energie om overal steeds voor te vechten
En dat je steeds weer alles geeft
Om te strijden voor gevoel en rechten
Maar mensen hier op Plazilla die lachen niet
Om wat we hier zeggen, schrijven en voelen
Iedereen uit hier zijn frustatie en verdriet
En geloof me, ze weten wat we bedoelen
We moeten pb-en, mailen, bellen, kan mij het schelen- koffie drinken, biertje doen, en nog veel meer en een zilla met vervolg gedichten introduceren!
Prachtig warm gemaakt!
Warm, mooi en leuk, dat is het allemaal!
wordt vervolgd........hoort me..
X
Lieve Jack, je hebt me stil
ik wilde niet echt provoceren
Maar van binnen voelt het kil
Alsof ik alles weer moet leren
Ga lekker slapen lieve man
Ik ben niet tegen jou en niemand niet
Soms weet ik niet of ik nog verder kan
En doe ik iedereen verdriet
Maar jij begrijpt ,ik lees het
als deze Franse vrouw te ver gaat
Dus Jack, we doen maar net
Alsof alles gewoon weer verder gaat
x
Neem je tijd om te herpakken
laat alsjeblieft de moed(t) niet zakken
zolang er in ons schrijven zo te saam
humor samenvalt met een mogelijke traan
dan is dat allemaal wel te verklaren
hopelijk schrijven we nog jaren!
Misschien kijkt de buitenwereld mee
zeggen ze; die zijn gek die twee
dan roep ik heel hard tegen hen
schrijven helpt, dus pak die pen !
het kan ons helpen het kan ons steunen
en jij mag schrijvende tegen snorro leunen.
Zo hoort het te zijn in ons dagelijks leven
dus schrijf en leun hier nog maar even!
En ben je onverwachts hier in de buurt
hoelang dat dan ook nog duurt
weet dat je hier welkom bent
Die snorro is een gezelligheids-vent!
x
Ik had het ook druk Jack en heb niet iets verbijsterends geschreven maar een poging gedaan. En ook nog een gedichtje voor jou.....
Jack Hage Sr
Hij wilde zo graag schrijven
De Meester van de plazilla site
Wilde beter dan alle andere blijven
En toen de woorden van die Franse meid
Ze bracht hem van zijn stuk
Haar nare woorden raakten hem
Die arme Jack had geen geluk
Hij verloor in iedere zin zijn stem
Maar Jack, zij is slechts ;) een vrouw
Jij bent veel sterker dan dat
Jij zei toch soms dat je zeggen wou
Dat je genoeg van vrouwen had?
Lieve Jack, ik zal je leren
Met vrouwen om te gaan, te houden van
Dat je beter kunt begeren dan kleineren
Daarnaâ?¦zul jij schrijven als een man ;)
Hard nagedacht
niet zo een mooi gedicht verwacht
Mijn spieren verzuurd,
eerst Lies maar eens naar bed gestuurd
dat lieve mens moet weer vroeg op pad
en Snorro is het nog niet zat
dus toch nog even op Plazilla kijken
wil toch nog iets bereiken.
Een tegen dicht voor jouw
een lieve Franse vrouw
de meesteres der paarden
waar ga je nu toch aarden?
Daagt hier steeds Snorro uit met de traan
de traan voor onze kleine Daan
Lief mens daar in Frankrijk luister even
Ik zit nu achter het laptopje te beven
daarbij ik ben altijd lief voor vrouwen
dus wil jij dat lieve bekkie ff houwen..
Als ik weer over Daantje heb geschreven
zul je nog wat beleven
je bent dan de eerste die het hoort
ik hoop dat dit je dan bekoord
Snorro
x
Ik zie nummer niet komen. Nog steeds afgeleid Jack?
Moet ik je iets meer onder spanning zetten? Werk je beter onder hoge druk?
Jep, en ben al zo druk, nog meer druk zetten, helpt denk ik wel, maar kwam er niet door vandaag ! Ga nu dit ding uit knallen Liesje dreigt met weglopen! ......oeps dus.....
Dat weet ik als geen ander. Maar jij zou toch gaan schrijven? Concentratie! Focus!