Een traan voor haar…………(9)

Door Jack-Hage-Sr gepubliceerd op Saturday 27 October 21:51

Uit; Een traan voor haar…………

 

Hoofdstuk 9...............

 

Daantje maakt plannen………..

 

Daantje keek haar leraar aan. Haar mooie groen- blauwe ogen, indringend en opvallend met prachtige zwarte wimpers - leken even geschrokken. Niet van degene die voor haar stond, maar van het feit dat ze pardoes uit haar gedachten werd gehaald. Vanuit háár denkwereld hup weer in de Engelse les.

Eh……nee meneer ……stamelde ze.                                                                                         

Kun je de les wel volgen?………….. want je bladzijde loopt er één achter met de rest van de klas Daan - sprak haar Engelse leraar.

Daantje, Daantje toch……….…..hij lachte en ging weer naar zijn bureau. Hij kende Daantje goed. Daantje haar leraar ook. Haar Engelse leraar, en eens per twee weken ook haar muziekleraar. 

En hij was ook nog eens haar mentor. Bij een mentor kon je alles bespreken werd je geleerd op school. Ja daaag had Daantje gezegd tegen haar moeder- dat ga ik toch echt niet doen hoor!

Op school moest ze meneer zeggen, uren had ze daar met moeder over gesproken. Ook met Mark.                                                                                                                         

Als ze bij de ouders van Mark kwam, en die kende ze goed, dan mocht ze gewoon André zeggen, en op school meneer. Raar….onbegrijpelijk raar………. hij is de broer van Mark, en op school mocht dat niet gelden zeker!                                       

André was twee jaar ouder als Mark.                                                                                                 André kende ze al even lang dan Mark. En als Lotte natuurlijk.                                                          Lang dus, want Lotte kende ze al in groep één.

Het meneer zeggen -sloeg helemaal nergens op en het was ook niet uit te leggen.

Daantje had aan de keukentafel bij de ouders van Mark en André de volgende theorie kostelijk vertolkt, op een manier die alleen onze Daantje machtig is;

Als ze nu als patiënt bij de vader van Mark en André kwam,…………..dan…..dan…….mocht ze toch ook Joop zeggen en hoefde ze toch ook geen dokter Jansma te zeggen!  

Daantje kon zulke dingen niet uitstaan en ze wilde er ook niet meer aan denken. Ze kwam er niet uit. Dingen waren soms veel te ingewikkeld. Klaar was haar verhaal…………….

 

 

Ze hadden er om gelachen, en dat waren de momenten dat Daantje dan wel eens feller kon reageren dan anders.                                                                                                                                          Maar eigenlijk heb je wel gelijk Daan………had Joop gezegd………je hebt gelijk, maar ja op school zijn er regels natuurlijk. Daantje was er klaar mee.

Tussen haar denken door, speelde ze met haar potlood en luisterde met vlagen naar de les. Engels was totaal niets aan. Saai en daar is niets aan te leren. En dan is dat altijd al het eerste uur.            

Je kon beter een uur langer op bed leggen. Engels wist ze al. Bij haar vader aan boord werd er bijna alleen maar Engels gesproken. Alles ging in het Engels. Praten met de bemanning achter op de sleep, praten op de marifoon, zelfs de coördinaten van de radar en andere apparatuur waren in het Engels.

Aan boord gaf ze zelfs Engelse les één uur per dag.

Dat was zomaar ontstaan. 

Er werkte een Braziliaan bij haar vader aan boord, daar was het mee begonnen. Die bakte er niets van. Maar het is wel mijn beste machinist had vader gezegd.

Daantje had een boekje, papiertje en een potlood gepakt, en het was zomaar spontaan gegaan. Zomaar in het zonnetje op het achterdek.                                                                                           

Voor ze het wist waren er de andere dag twee extra om Engels bij te leren. Haar vader had het allemaal eens gade geslagen vanuit de stuurhut. Hij zei nooit veel, hij glimlachte meer. Alles wat zijn Daantje deed aan boord wist hij en hield hij in de gaten.                                                                    

Niet dat hij Daantje niet vertrouwde. Maar gewoon.

Op een schip – laat staan zo een grote zeesleper is alles anders.    

                                                         

Ze mocht overal komen, ze mocht veel doen, maar één regel; Hij had er streng bij gekeken…….       je flikt het je vader nooit om alleen in de machinekamer te komen.                                                         

Als ik dat merk kom je nooit, maar dan ook nooit meer aan boord. Ze had het begrepen, je moest daar ook niet alleen komen. Te gevaarlijk. Niemand zou je horen als er iets was.  

Prachtig vond Daantje het daar. Twee gigantische motoren van 5000 pk. Die machinekamer was een doolhof van draaiende stangen, bedrading, verlichting en nog veel meer.   

En schoon…alles glom daar...…..moeder had ooit gezegd, schoner en netter dan mijn badkamer.

 

 

Ze kwam daar graag samen met vader – verplicht een koptelefoon op- en alles in een soort gebaren taal.                                                                                              

Maar het aller mooiste was met windkracht zeven of acht de Noordzee op. Voor Daantje kon het niet ruig genoeg zijn aan boord. Ze genoot daarvan. Daantje kende geen angst op het water……………….en daarom was moeder wel eens angstig……..

 

 

De bel ging, Daantje ruimde haar spullen op.                                                                                        

Ze stopte haar spullen in haar tas en ineens zag ze een oud briefje. Ze had er nog nooit op gelet, nooit……….. waarom het nog steeds in haar tas zat wist ze ook niet  Maar het was er. Het leek wel een wonder.

Dit wordt het in plaats van die Chris…….niks Chris mompelde ze……..

Fier en vastberaden liep ze de gang in…….…dit ging ze doen………….dit ging ze regelen………Ze was vast besloten.                                                                                                                                

Ze zullen me wel raar vinden……….maar ik wil die Chris niet. Dit wordt het…….....…..

 

Wordt vervolgd……..

 

http://plazilla.com/profile/jackhagesr

Zilla (overzicht) volgen;  

http://een-traan-voor-haaraaaaaaaa.plazilla.com/

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leest prettig!
Ben benieuwd is erg spannend
Moet ook, moet immers een graag gelezen meiden tiener boek worden. Heb ze zelf ook........ ha, ha, zie Vera net boven jou staan......
Schiet nou eens op pa steeds als het spannend is stop je weer X
Mooi hoe je de gedachten van Daantje even hun vrije gang laten gaan en daarmee veel over het gezin zegt.
spannend....