Nu je leven gestopt is (23)

Door Jack-Hage-Sr gepubliceerd op Wednesday 20 November 10:17

Uit; Nu je leven gestopt is...

 

 

Jouw zeemansgraf………..

 

Toen wij de storm hoorden bulderen, op ons huis en in de straat,

wetende dat jij op zee was,  er dan weer menig schip vergaat.

 

Natuurlijk ik wist het, ik trouwde met een zeeman, en die zee dat was je Vriend,

wij mochten dus niet klagen,  maar dat zeemansgraf had niemand nog verdiend.

Jij niet, je jongens niet, geen ene Zeeman, immers die dood is altijd veel te vroeg,

Die zee die geeft, de zee die neemt maar zo lijkt het – hij heeft nooit genoeg.

 

Die zee kan boos zijn, ik denk het wildste dier der de dood,

Die IJzeren Hein krijgt nooit genoeg,  hij pakt het liefst nog elke boot.

 

 

 

 

Vochten jullie voor je lading, of voor ons………… ons hier aan de wal ?

Want je weet het lot van‘t thuisfront - is een kwelling,  zeg gerust…… een dodelijke val.

Want waar stoere praat schalt in jouw stuurhut, of de stoere praat schalt uit jouw mond,

Weet jij best wel, -ouwe zeebonk-  jouw zeemanscirkel was absoluut nog lang niet rond.

 

Jij wilde na je varen, na je doel des vissersleven,

Aan de wal, gezellig huis, genietend met je lief en naasten, al jouw liefde nog eens geven.

 

Dat was je droomwens, ooit nog thuis te zijn,

Want naast jullie  “varenspassie ” lijkt dat voor een zeeman, het mooiste eindpunt toch te zijn.

 

Maar de storm van deze nacht was anders, bozer dan voorheen,

Weet dat wij aan jullie dachten, voel je nu dus niet alleen.

Ik voelde de kracht der golven, jullie reis werd niet volbracht.

Ik voelde in die sterke golven, jouw absolute Zeemanskracht.

 

Deze keer konden jullie vechten – vechten wat jullie wilden,

onze roep werd niet gehoord,

Deze keer is alleen nog maar jullie sloep als bewijslast opgespoord.

 

Waar je nu bent, of waar jóuw jongens zijn gebleven,

Die zee was jullie tegenpool, maar ook jullie absolute Zeemansleven.

 

Sterven met je vriend en vijand, het zegt iets over adellijke moed,

hoe verdrietig ook het thuisfront, rust maar zacht het is wel goed!

 

Stonden jullie met zijn allen - s’nachts te kijken op de brug,

Naar de sterren maan of golven……………ik weet het zeker,

 

Wij zien jullie “absoluut” ooit weer terug.

 

 

Vaarwel…………

 

 

 

 

4 oktober  2012

 

Jack Hage Sr.

http://plazilla.com/profile/jackhagesr

 

Mijn Plazilla serie;   

http://plazilla.com/my/edit_zilla/fDO

 

overige info;

http://www.freemusketeers.nl/boek/7176/%E2%80%9CNu%20je%20leven%20gestopt%20is%E2%80%9D

 

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
zo geweldig met zoveel gevoel !
Weer een prachtig afscheidsgedicht!
Raak ik toch weer ontroerd.
Niet doen..........mag wel.....
Mooi weer, wat een inspiratie heb je toch......
Dank Henie............
Dank meid.......ik ook wel - maar ja moet ook in de bundel komen....x
Mooi Pa, moest aan Opa Bram denken....X
Jack een heel mooie projectie...ik heb genoten van je zeemansgraf! nou dat ''je'' niet te letterlijk nemen! Dierbare vriend!
weet ik toch, ouwe zeebonk............van de nieuw Amsterdam!