Bij de dood van wielrenner Wouter Weylandt

Door Guivanho gepubliceerd op Sunday 22 July 13:01
http://plzcdn.com/ZillaIMG/0d373842e075b2788d909d1e05c24d01.jpg

Het wielrennen heeft er weer een slachtoffer bij. Van Tommy Simpson tot en met Wouter Weylandt. Het gevaar en de heroïek zijn in deze sport twee kanten van dezelfde medaille.

De Giro

 

Het spektakel, dat Giro heet, wordt elk jaar grootser en grootser aangepakt. Gevaarlijke afdelingen, stroken met steenslag en zo meer. Miljoenen kijken ernaar op de televisie. Wat in Nederland de gekte rond Oranje is, is in Vlaanderen het wielrennen. Een peloton van soms meer dan 100 renners slingert zich met meer dan 40 km per uur door het landschap. Mooie landschappen vaak. Het toerisme vaart er wel bij. Er zijn maar weinig sporten, waar het gevaar zo op de loer ligt.

 

Twee soorten slachtoffers

 

De wielersport kent twee soorten slachtoffers. Zij, die ongelukkig ten val komen en zij, die de weelde van het heldendom niet kunnen dragen. Casartelli en nu Weylandt behoren tot de eerste categorie. Simpson, Pantani, Vandenbroucke tot de tweede. Simpson liet het leven op de flanken van de Mont Ventoux in de jaren zestig. Waarschijnlijk ten gevolge van teveel amfetamine. Pantani was verslaafd en maakte een einde aan zijn leven. Vandenbroucke liet het leven in Senegal tijdens het bezoek aan een prostituéé. En dan vergeet ik nog onze eigen Johan van der Velde, die tijdens de Giro op de vlucht moest voor de Italiaanse drugsmaffia en later in de gevangenis belandde.

 

Anecdotiek

 

De wielersport hangt aan elkaar van anecdotes. Lees er het boek 'De Renner' van Tim Krabbé maar op na. Roger de Vlaeminck ontsnapte tijdens een koers uit het peloton. Toen hij uit het zicht was, stapte hij van de fiets en zocht daarna weer aansluiting bij de staart van het peloton. Merkx en zijn kompanen fietsten zich een ongeluk om hem terug te halen. Totdat de Vlaeminck naast Merkx kwam rijden en hem vroeg, of hij soms naar hem op zoek was.

Eddy Beugels reeds plat in een Belgische koers. Zijn vader depanneerde hem, zoals dat heet, en bracht hem per auto terug naar de staart van het peloton. Toen Eddy weer op de fiets zat, herkende hij geen enkele renner. Bleek, dat hij in een andere koers terecht was gekomen.

Wout Wagtmans reed in de Acht van Chaam, een koers vlak na het einde van de Ronde van Frankrijk. Ook hij reed plat, wachtte een ronde en fietste vrolijk verder. Dat ging zo door, totdat men hem dreigde de wielerlicentie in te trekken.

 

Gevaar en heroïek

 

Het is de combinatie van gevaar en heroïek, die de wielersport zo'n aantrekkingskracht geeft. Waarom anders zitten mensen uren achter de televisie te kijken naar een vroege ontsnapping, die door het peloton enkele kilometers vóór de finish ongedaan wordt gemaakt. De massasprint, die volgt , wordt met ware doodsverachting ingezet. De bergetappes laten weer een andere vorm van heroïek zien. Gezwoeg bergop en adembenemende afdalingen. Zo'n afdaling is Weylandt fataal geworden. Je kon erop wachten. VRT-reporter Michel Wuyts wijst met de beschuldigende vinger naar de Giro-organisatie. Teveel van het moeilijke is de stelling. 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Waarom zitten er miljoenen mensen voetbalwedstrijden te kijken, ook een gevaarlijke sport, en met veel vaker letsel, zij het niet bij de spelers, dan wel bij suporters of door suporters. Sport brengt nu eenmaal ook gevaren met zich mee, maar let wel, in het verkeer, bij niet sporters, zijn er veel meer slachtoffers en er komen ook veel meer mensen om door geweld.