Terug naar de werkelijke ik. Stap 2

Door Tascha gepubliceerd op Sunday 01 December 10:39

 

 

Terug naar de werkelijke ik... Stap 2

(Stap 1 gemist... http://plazilla.com/terug-naar-de-werkelijke-ik-stap-1)

 

De positieve vragenlijst

( Neem pen en papier en schrijf de vragen voor jezelf op met de daar bijhorende antwoorden )

 

Wanneer u stap 1 heeft gedaan. Gekeken waarom positiviteit jou een naar gevoel bezorgd kun je verder gaan met de volgende vragen. Want als je het goed hebt gedaan… Dan zou je tot de conclusie komen dat positiviteit jou juist kan helpen. Dat het jouw meer vreugde kan gaan geven wanneer je de positiviteit gaat toelaten. Wel, dan zijn we toe aan de volgende stap. Stap 2.

Ga terug naar hoe het was toen je nog geen last had van negatieve energieën. Toen je nog onbezorgd door het leven ging. Toen je klein was en speelde en zong en je nog deed klimmen en klauteren en dansen. Probeer je de tijd te herinneren dat je nog onbezorgd speelde. Denk aan een leeftijd van rond de vier tot ongeveer je twaalfde.

 

Probeer terug te gaan naar de leuke, mooie, onbezorgde momenten. Op school, thuis of met vriendjes en vriendinnetjes. Wat vond je heel leuk om te doen? Wat maakte jou blij? Wanneer was je vrolijk? Waren dat op momenten dat je buiten speelde met vriendjes en vriendinnetjes? Of wanneer je juist alleen aan het spelen was? Was het wanneer je uit volle borst hebt staan zingen of playbacken? Waren het bepaalde personen waar je blij van werd? Probeer terug te gaan naar de momenten, situaties waar je positief over kunt zijn… Logeren bij oma en opa of bij een tante of wanneer de oppas er was? Misschien werd je blij en vrolijk van dieren om je heen. Je hond of kat? Misschien waren er personen waar jij blij van werd?

Maar de aller belangrijkste vraag is: Hoe zag de positieve kleine jij eruit? Hoe was dat? Hoe voelde dat? Wanneer was dat?

 

De vragen die ik jullie stel, zijn enkel maar richtwijzers hoe dat jij aan bepaalde antwoorden kunt komen. Je kunt uiteraard mijn vragen gebruiken om tot een duidelijk inzicht te komen. Maar wellicht heb je zelf nog diverse vragen waardoor jij op een duidelijk inzicht kan komen. Het inzicht (de antwoorden) dat je erdoor krijgt heb je weer nodig voor stap 3

Het kan zijn dat je veel niet meer kan herinneren… Probeer niet te snel op te geven want juist dat is wat de meeste mensen tegen houdt om zich verder te kunnen gaan ontwikkelen. Schrijf op zijn minst vragen voor jezelf op en probeer er over na te denken. Je komt vast en zeker op een aantal antwoorden. Misschien weet je niet alles meer, vraag in dat geval jouw familie of ze je willen helpen hierbij. Vraag hen hoe jij was als kind zijnde. Maar vraag naar de positieve kanten van jezelf. Vraag wanneer jij juist heel blij en vrolijk was. We willen voor stap 2 alleen (nog) maar de positieve kanten weten.

http://plazilla.com/de-positieve-vragenlijst

 

Zijn er mensen bij die zich echt helemaal niets positiefs kunnen herinneren. Vraag dan aan jouw familie hoe je was vanaf je geboorte… was je een vrolijke baby of heel huilerig of juist angstig? Het is namelijk echt mogelijk dat je genetisch gezien altijd al aanleg hebt gehad voor een negatieve energie. Dan kan het namelijk zo zijn dat er een bepaald stofje niet wordt aangemaakt in jouw hersenen. In dat geval heeft het weinig zin om deze stappen te volgen en zul je echt professionele hulp moeten gaan zoeken.

 

Wanneer je klaar bent met deze vragen aan jezelf te stellen en je hebt de daar bijbehorende antwoorden dan kan je verder gaan met stap 3.

 

http://plazilla.com/terug-naar-de-werkelijke-ikaa-stap-3

Reacties (21) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een schat van een plaatje heb je erbij gezet.Heerlijk.
Het is een retorische vraag!
Ik blif het volgen..maar wat zegt mijn lichaam?
Nou vertel het eens Taco... wat zegt het? :)
Ik zie ... ik hoor... en geef een duim...
Wow duizenden herinneringen , juist om dat ik in het negatieve altijd het positieve ben blijven zien...
Mooi! :) En uhhhh... durf het bijna niet meer te zeggen haha... Herkenbaar!:)
Zit echter ook een valkuil in ... dat je vergeet je eigen tranen te huilen.. en een beerputje in jezelf opslaat... die uiteindelijk een keer wordt opengetrokken.. om vervolgens met alle positieve kracht die je in je draagt het verleden te verwerken..
OOk herkenbaar ? hahaha
Hahahahahaha heeeeel erg herkenbaar!:)
Wist het xxxxxx.
Ik ben altijd héél ver teruggegaan, omdat ik dat kon en dat was niet zo moeilijk. Wat als je autobiologische geheugen veel later is gaan werken?
Ik ga aan het werk met wat ik nog weet ik kan het aan niemand vragen maar misschien dat het gaat komen met het schrijven thanxxx
Xxx