Shelley help me ! mijn eerste boek ! deel 1

Door Josh gepubliceerd op Monday 27 January 14:15

Als schrijver ontdek je jezelf ,Spannend !
ik weet dat jullie ook de kwaliteiten hebben om schrijver van meer dan alleen artikelen te worden.
Wie weet is (voormalig Xead) Plazilla,  de opstap voor heel veel boekenschrijvers .

voorwoord

http://plzcdn.com/ZillaIMG/766e0e8b9af2b50e229d8c61e6d8020b.jpg

Dit is het begin van mijn boek en ik wil het eventueel publiceren als het compleet is . Het eerste deel wil ik graag door jullie laten lezen.

Hoofdstuk 1


Ze zat op haar lievelingsplekje, op de bank voor de tv en nam een teugje van haar thee die al wat afgekoeld was, in afwachting van die heerlijke film.

Op dat moment wist ze nog niet dat die avond alles behalve romantisch zou zijn.
"Oh oh !, borrelnootjes !", Zei ze hardop tegen haarzelf, Ze stond snel op, enthousiast in haar handen wrijvend om nog gauw even wat klaar te zetten voor een volmaakte avond toen de telefoon overging.        "Shelley ! ",  zei ze op een grappige toon nadat ze de hoorn opnam .

`Shelley ! `, klonk de bange trillende stem van haar beste vriendin`, ik heb je hulp nodig ! Kom vlug naar me toe, ik ben thuis.`.........
".hoho rustig wat is er aan de hand ? "        
` Je moet vlug komen ik.`,........tuut tuut tuut de lijn was afgebroken.
 "Shit ", zei Shelley en keek haastig om zich heen," mijn schoenen !".  Ze legde de telefoon hoorn terug op de haak en liep snel naar de bank waar ze haar schoenen onder de salontafel had weggeschopt.  Even later stoof ze met angstige gevoelens in haar Deux-chevaux  over een grindpad dat naar het huis van haar vriendin leidde.  Een licht schijnsel uit het huis bevestigde dat haar vriendin thuis was, ze liep de veranda op en duwde tegen de deur die direct meegaf .  " Ankie ! ", riep ze.  Vanuit de woonkamer klonk een zacht gekreun. Met nog steeds bange gevoelens ging ze voorzichtig op het geluid af,  en duwde tegen de deur die langzaam openzwaaide,  opeens verloor ze alle voorzichtigheid toen ze Ankie naast de bank zag liggen. " O mijn god ! ", zei Shelley, en liep snel naar haar toe.   "Wat is er gebeurd ?"     Haar hand trok voorzichtig de lange rode haren die over het gezicht van haar vriendin lagen opzij.  Ze zag dat haar vriendin met een monddoek gekneveld was,  snel keek ze om zich heen toen ze besefte dat een mogelijke aanrander in de kamer kon zijn. Ze zag net op tijd een gedaante op haar af komen die zich achter de deur had verscholen.   Instinctief  schermde ze  met haar armen haar hoofd af,  en voorkwam daarmee dat ze bewusteloos geslagen werd . ,   ze gilde    “help ! “ .    Nutteloos,  niemand anders kon haar horen, daarvoor lag het huis te afgelegen.     Een paar sterke armen grepen haar vast en ze worstelde om los te komen,  haar belager had moeite om haar in bedwang te houden maar was te sterk, hij smeet haar tegen het dressoir waar ze verdwaasd overeind wou krabbelen, heel even zag ze een vuist aankomen, toen werd alles zwart voor haar ogen.

Met een barstende hoofdpijn kwam Shelley weer bij, ze trok een grimas en nam haar pijnlijke hoofd met twee handen vast, " oow zo`n kater heb ik allang niet meer gehad ", kreunde ze ,maar toen kwam het besef weer terug. Die vuist, die man, "ANKIE !!!" riep ze uit.    Nog een beetje verdwaasd keek ze om zich heen.  Ze was alleen... Op de salontafel lag een schrijfblok open.    Ze las de snel geschreven krabbels een paar keer  voordat de betekenis ervan tot haar doordrong.

 < Als je je vriendin levend terug wilt zien 

     dan geen politie             wacht hier op telefoon! >

O mijn God ! dacht ze, en bevend liet ze zich op de bank zakken, allerlei gedachten spookten door haar hoofd.  Waarom gebeurt dit, wie was die man, wat heeft Ankie gedaan ? . Wat heeft hij met Ankie gedaan ?   Ik moet de politie waarschuwen !   NEE,  nee Dat kan ik niet, dan doet hij Ankie wat aan,    O mijn God !!!
Het was haar duidelijk dat Ankie gedwongen was om haar hulp in te roepen maar waarom ik ? dacht Shelley.  Ze wist zeker dat haar vriendin haar nooit zo maar in moeilijkheden zou brengen . .
Na een kwartier merkte ze dat ze dorst had en ging naar de keuken, ze was kind aan huis en wist precies waar de glazen stonden,  nam een longdrinkglas,  en dronk het half leeg.  Ze maakte een handdoek flink nat en wrong hem uit om die tegen haar hoofd te houden, ze vulde het longdrinkglas bij, en ging weer naar de kamer waar ze haar hoofd  afbettend naar de telefoon zat te staren .   Ze kromp bijna ineen toen het schelle geluid van de telefoon door de stille kamer klonk.  

Met trillende handen nam ze de hoorn van de haak,  " Shelley ",  zei ze met zachte stem.   Een lage vervormde mannenstem sprak haar dreigend toe,` als je je vriendin in leven wilt houden doe je precies wat ik zeg,  
werk je mee, ja of nee ? `    
" Ja ",zei Shelley ," Wat moet ik doen?  "       
` Heb je je mobiel bij ?`    
"Ja"!      
`Wat is het nummer ?`     
Shelley gaf gewillig haar nummer door en luisterde naar verdere instructies.

 

Na een slechte nacht in haar eigen bed stond Shelley op met haar gedachten nog bij de vorige avond, ze keek in de spiegel, "oh ik zie er niet uit ! ".    Haar blonde lange haren helemaal verward, haar make-up was ze vergeten af te doen en was wat uitgelopen, ze keek naar haar kussen en zag de donkere vlekken, had ze toch in bed liggen huilen, ze vermande zichzelf .   Na een goed ontbijt voel ik me vast een stuk beter ! dacht ze,  en liep in haar nachtpon naar de koelkast.  Ondertussen dacht ze na over wat die engerd haar had verteld en wat haar te doen stond.   Het was een zonnige zondagmorgen, ze hoorde kerkklokken luiden.  Soms wist ze niet wat voor dag het was, sinds ze zonder werk zat leken alle dagen op elkaar.  Na een douche, frisse kleding en een make up beurt had ze haar opgewekte gevoel weer terug, ondanks de omstandigheden !  Ze was een kordate meid, liet zich niet gemakkelijk van haar stuk brengen en had een zeer optimistische kijk op het leven.  Als ze deed wat haar was opgedragen zou hij Ankie vast weer laten gaan,  maar 100% zeker was ze daar niet van.  Ze keek op de Micky Mouse klok die ze van Ankie had gekregen toen ze 18 werd, nu al weer 5 jaar geleden.  Nog even tijd voor een draai was, straks moet ik gaan.

 

Wat later reed ze naar de Boulevard, ze moest daar op een terras gaan zitten voor een Thais restaurant, een frisdrankje bestellen en afwachten.  Het was tweehonderd meter lopen van de plek waar ze haar auto had geparkeerd.  Een jonge donkergetinte serveerster vroeg op vriendelijke toon, `Wilt u de menu kaart ?`     Shelley forceerde een glimlach,
"Nee, dank u, Mag ik een jus d`orange a.u.b ?".
 ` Natuurlijk`, zei het aardige meisje, noteerde het en liep naar een ander stelletje dat net was gaan zitten.     Shelly`s mobiel ging over, de lage vervormde stem gaf haar weer een koude rilling over haar rug.   `Zie je die blonde jongen op tien uur voor je ?  Hij is degene die je moet volgen als hij weggaat, ga te voet, aan je auto heb je niets, en zet je mobiel op trilfunctie, op de brug maak je contact met hem`.. De man beëindigde het gesprek.  
Shelley paste de functies op haar mobiel aan en legde alvast geld klaar voor haar drinken.  Nauwlettend keek ze naar de blonde jongen, ze schatte hem op 27 jaar 1.80 m en sportief gekleed.    Hij was zich niet van haar bewust en zat nonchalant aan zijn tafel waar hij net nog een pilsje had besteld,   Als ze samen met Ankie was geweest waren ze vast en zeker aan het fantaseren geslagen over dat stuk, waarbij ze meestal de slappe lach kregen, maar dit was een heel andere situatie.    Hun belager had haar verteld dat ze een man zijn vertrouwen moest winnen, omdat hij bij een bende zat die hem veel geld verschuldigd was, ze hadden een roodbruinleren  koffer van Ankie afhandig gemaakt.
Die zij aan hem had moeten overhandigen. Ze moest proberen om de koffer terug te stelen . Een vreemd soort opwinding maakte zich van haar meester, ze was altijd in geweest voor avontuurlijke vakanties, sportief en best wel een durfal, en ze was charmant en knap, heel gemakkelijk in de omgang met mannen.  Het zou haar normaal niet zo veel moeite kosten om dat stuk te versieren, maar nu ze op voorhand wist dat hij niet deugde was ze toch wel zenuwachtig.
Ze zag dat de blonde jongen aanstalten maakte om weg te gaan, ze twijfelde even, hij liep het terras al af.  Toen stond ze resoluut op en volgde hem,          Alles voor Ankie!

                                                                                 

                                                                                                                                                                                              Door Josh

auteursrecht en copyright By Josh

 

Reacties (13) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Inderdaad als je de dialooglijnen gelijk onder elkaar zet,is het minder rommelig en irritant om te lezen. De interpuntie is een crime in de Nederlandse taal, maar er zijn azijnzijkerds genoeg die je daarmee om de oren slaan, alsof ze zelf al zo goed kunnen schrijven. Ik heb zelf 5 boeken geschreven en aan 4 boeken mee mogen schrijven ( allen voor het goede doel) en door de editor van mijn uitgever heb ik heel wat nieuws bijgeleerd, zo wil ik ook altijd iedereen helpen met opbouwende kritiek, je verhaal is heerlijk weg te lezen, doch wat ik boven al schreef zou het netter en makkelijker leesbaar zijn als je de dialogen onder elkaar zet en de visualisering van het geheel lekkere goed uitspint. Zit al je delen al te lezen en geniet in ieder geval. Heel veel succes, groetzzz leny
Dank voor je tips, Ik weet nu nog niet precies hoe ik de tekst op papier zal zetten en via welk programma words of pdf ,afbeeldingen hier zullen in het boek niet te zien zijn maar een beetje het idee van de buitenkant zal wel ongeveer zo er uitzien.
we zijn nu een jaar verder , ik ga dit hoofdstuk ook aanpassen met leestekens
Het tweede hoofdstuk heb ik met leestekens aangepast dankzij de opbouwende kritiek , dit hoofdstuk laat ik zo , zodat je het verschil ziet ! als ik het boek publiceer zal alles aangepast zijn!
Dank je wel voor de opbouwende kritiek , ik zal er beter op gaan letten ! alhoewel het tweede hoofdstuk ook al op Xead staat.
Nou Josh helemaal niet verkeerd dit boek ! wanneer komt het vervolg? ga dit zeker volgen ,Succes en hou deze lijn aan.
Groetjes Bitsie
Spannend begin, ben benieuwd naar het vervolg, succes er mee.
Publicatie van het tweede hoofdstuk is een mogelijkheid , het hele boek heeft nog even tijd nodig , er wordt door mij aan gewerkt!