Hij kroop 550 km na een aanval van een beer 3e deel

Door Josh gepubliceerd op Friday 06 December 15:51

over de moeilijke overlevingstocht van Hugh Glass Deel 3 /4 Op Jacht.

http://www.xead.nl/hij-kroop-550-km-na-een-aanval-van-een-beer

Om dit verhaal van het begin "deel 1"  te  lezen , klik je op bovenstaande link voor dat je verder gaat.    

 

 

Aan zijn lot overgelaten  begint Hugh Glass aan een  moeilijke tocht  ,zwaar gewond  maar vastberaden begint hij te kruipen, vele dagen later en na een afstand van 100 km verbergt hij zich als hij het geluid hoort van een galopperend paard , zo te horen onbeslagen.

Deel 3   op Jacht

Dat moet een wild paard zijn, of..........

Hugh hield zich schuil in het hoge gras en zag een ruiter met grote vaart  passeren op vijfendertig meter afstand.

Een vrouwelijke indiaanse gestalte,een Sioux zoals men het volk van de Dakota,Lakota en Nakota doorgaans noemde.

Hij sprak hun taal niet en wist dat het beter was zich schuil te houden.

Even later passeerden twee mannelijke ruiters met ontblote bovenlijf aan hun uiterlijk te zien van een andere stam in het spoor van de indiaanse.

Hugh wist zeker dat de mannen niet veel goeds in de zin hadden,de indiaanse was op de vlucht.

Hij kon alleen maar hopen voor haar dat ze kon ontkomen.

Nadat ze uit het zicht verdwenen waren hoorde Hugh meerdere kreten  als van indianen op jacht en even naderhand een hoge opgewonden overwinningskreet van een enkele persoon,toen was het stil.

 

Hugh wachtte nog een uur in het hoge gras,misschien zouden de  indianen terug komen en het leek hem veiliger om zich niet te laten zien. 

Alles bleef stil en hij zag zelfs een wild hert dat geen onraad rook passeren.

Vanwege de gunstige zachte wind kon het hert Hugh niet ruiken,maar als de indianen in de buurt waren geweest zou het haar wel opgevallen zijn.

Al kruipend verliet hij zijn schuilplaats en ging verder met zijn moeizame tocht.

Hij kroop langs het water om zijn veldfles te vullen en om zich even op te frissen,en trok zich weer terug in de beschutting van het hogere gras waar hij zich veiliger waande.

Zijn maag knorde en een idee rees in hem op.

Hij nam het lange gras in zijn hand en begon het te vlechten totdat het sterk genoeg was om een strik van te maken,hij maakte 5 verschillende strikken en zocht naar sporen waar kleine dieren zoals de springhaas zich langs zouden bewegen,en zette de strikken uit,het gras was echter te dik,en de dieren waren op hun hoede,en als ze al in de strik liepen konden ze zichzelf bevrijden door achteruit te lopen en hun pootjes te gebruiken.

Hij sliep slecht die nacht,gekweld door zijn hongerige maag en tijdens zijn slaap de terugkerende droom die hem bleef achtervolgen....

 

 

De volgende morgen vond hij de lege doorgebeten en verplaatste strikken  die hun uitwerking hadden gemist,hij moest iets beters verzinnen.

Hij keek in de lucht en zag gieren cirkelen en neer duiken,ze moesten een kadaver gevonden hebben.

Als hij dichterbij kwam zouden die laffe vogels wel op de vlucht slaan.

Hij kroop naar de bewuste plek en joeg de vogels met een paar kreten en stenen op de vlucht,maar werd een beetje misselijk toen hij zag wat het kadaver was.

Hij herkende de lijken als die van de twee achtervolgers die achter het meisje aan zaten. Hun hoofden waren bloederig gescalpeerd en hun lijf aangevreten door de gieren.  

Het meisje had hulp gekregen.

De aanvallers waren met minstens 8 man geweest zag hij aan de sporen, waarschijnlijk ook Sioux die net op tijd hadden kunnen verhinderen dat het meisje verkracht werd.

Ze  hadden  korte metten gemaakt met de twee  die naar alle waarschijnlijkheid toch tot een andere stam zoals: de Wajaje,de Crow, Pawnee Blackfeet of de Arikaras indianen behoorden.

 

Het gras was platgelopen door de verschillende paarden.

Met zijn bandana voor zijn neus onderzocht Hugh snel de lijken.

Aan de kledij zaten gelooide lederen koorden die hij uit gaten ritste,maar verder kon hij niets gebruiken,de indianen hadden de wapens en paarden meegenomen,snel kroop hij weer weg van de stinkende lijken.

Het geluk was met hem, in het hogere gras vond hij een mes dat verloren gegaan was in het gevecht,tevreden stak hij het achter zijn riem.

Enkele uren later zag hij een zwartstaart prairiehond,(soort grondeekhoorn)dat hij met een welgemikte worp  van zijn nieuwe mes dodelijk verwondde.

Hij roosterde het grondeekhoorntje boven een vuurtje.

Het was het beste maal dat hij in tijden had gehad.

Met het mes sneed  hij een flinke tak van een struik af die veerkrachtig genoeg was om als boog te dienen,de gelooide lederen koorden gebruikte hij als pees,een aantal rechte riet stengels gebruikte hij als pijlen en met dit geïmproviseerde wapen kon hij voortaan op afstand klein wild verwonden.

Maar de dieren lieten zich niet zien en omdat hij niet gericht kon schieten en hij enorm gehinderd werd door het wapen liet hij het na drie dagen achter. 

Op een dag zag hij een paar wolven die zich tegoed deden aan een prooi.

Hij hees zich op ,zich vasthoudend met zijn linkerarm om een tak van een boom en in zijn linkerhand de stenen die hij eerst stilletjes verzamelde.

Met zijn rechterhand de stenen gooiend en geschreeuw verjoeg hij de laffe dieren die toch genoeg hadden gegeten en hun heil elders gingen zoeken.

Hij was zo hongerig en at van het vlees zonder het te braden.

Veel kon hij niet meenemen slechts een voorraadje vlees  waar hij 2 dagen mee door kon komen en wat hij een paar keer boven een vuurtje roosterde.

Anderhalve maand was verstreken..........

 

 

" Meteen doorlezen ? , voor het 4e en laatste deel klik op deze link "

http://www.xead.nl/hij-kroop-550-km-na-een-aanval-van-een-beer4

 

Dit is gebaseerd op een  waargebeurd verhaal , deze feiten komen uit het tijdschrift  Port Folio uit maart 1825


FEITEN.uit port folio 1823                                                                                                              
De pelsjager Hugh Glass 1780-1833  deed in 1823 mee aan een bontexpeditie
Moeder grizzlybeer met jongen moet je niet verstoren ,Boze moeder beer bleef op hem inslaan en werd uiteindelijk gedood door twee expeditie leden.
De zwaargewonde pelsjager raakte buiten bewustzijn.
Expeditie leider gaf twee man de opdracht bij Hugh Glass te blijven tot hij dood was.
Ontdaan van wapens en stropersuitrusting voor dood achtergelaten.
Kruipend zou hij ruim 550 km afleggen naar een handelspost " Fort Kiowa "
Hij wou zijn geweer terug en zon op wraak.

Aangevuld met feiten uit wikipedia en Roosevelt Inn.

 

The Revenant Is een titel van een film die  gebaseerd is op een gelijknamig  boek over dit onderwerp 

Fictief verhaal deel 3   van 4delige serie gebaseerd op en aangevuld met ware feiten.

"Dit werk is auteursrechtelijk beschermd".

                                                                                                                               Door Josh
 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.