Gedicht, Ode aan een lach.

Door Josh gepubliceerd op Friday 06 December 15:18

 

  fb340ae2f5fe86f62342fef901a0535a.jpg

In de zachte ochtendstralen zag ik je lopen
De zon door je haren dansend op het ritme van je ferme pas
Ik gooide mijn ramen open
Je zwaaide naar mij met je blauwgeruite das

Mijn hart sprong op maar ik liet niet meer dan een glimlach zien en zwaaide terug
Je witte tanden , je stralende ogen, je lachte nog eens naar mij
Ik zag je verdwijnen over de brug
LIefst liep ik aan je zij

ik wist dat je pas laat terug zou komen 
en dacht aan je toen ik later door het bos heen rende
Het kwam omdat ik voor je viel ,  je was degene uit mijn dromen
In mijn ogen was je de mooiste persoon die ik kende

Filmsterren deden me niets
Geen fotomodel kon aan je tippen
Als jij sprak zei niemand iets
Als je zong hing ik aan je lippen

Je was niet de knapste persoon die ik kende maar je schoonheid zat van binnen
Het trad naar buiten door je gedrag
Je vriendelijkheid waarmee je de wereld wilde beminnen
Een open geest en voor iedereen een eerlijke lach

Het geeft niet dat ik je heb moeten delen
Ook al ben ik je lang geleden uit het oog verloren 
Je aanwezigheid was een geluk voor velen
En ieder die je zag voelde zich herboren

Mijn gedachten die gaan terug 
en het wordt weer warm om mijn hart 
in gedachten zie ik je weer bij de brug
en telkens verlicht het mijn smart

Die invloed heb jij altijd gehad
jouw vreugde deelde je met iedereen die je zag 
waar je ook kwam in een dorp of een stad
Overal kende men jouw met je heerlijke volle Lach

...........................Door Josh

-------------------------------
-----------------------
     ----------------     
--------
---

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zeker weten! Ik ben een lachebekkie..Ziet alles er veel zonniger uit.. toch? :-)
Had je weer veel plezier? , het was weer zulk mooi weer vandaag
Wat is dit mooi! Rillingen over mijn lijf. Net of het voor mij is geschreven. En nee, ik ga niet uit de hoogte doen. Maar, dit zeggen mijn vrienden ook altijd tegen mij. Mijn lach. Als ik ergens binnen kom.. de zon gaat schijnen. Een positief persoontje komt binnen gewandeld. Carnaval. Niemand herkende mij. Als een Venetiaanse schone. Maar, door mijn lach werd ik herkend. Is dat nu niet mooi?
Heerlijk ! Kunnen we nu van jouw lach genieten op plazilla.
Een mooi gedicht een genot om te lezen.
Pork de DUIM.
DRIMPELS zijn als dromen in het water.
Wat mooi Josh .. ik ken en herken dat gevoel, heb je dat een plek kunnen geven?
Als dichter leef ik me in, natuurlijk ken soortgelijke situaties,maar de gedichten komen voort uit mijn fantasie die ik verwoord hier op plazilla.