Alleen op de wereld

Door Josh gepubliceerd op Friday 06 December 15:28

Die alleen overblijft heeft het moeilijk, zonder steun van anderen red je het niet , laten we elkaar helpen. Een mens heeft liefde nodig,vreugd aandacht en begrip. Een doel om voor te leven.

Alleen op de wereld

Voetje voor voetje schuifelde de man vooruit
Terneergeslagen en gebroken  
  Zijn tanige lijf  door de zon zwart gebrand 
Zijn witte kroeshaar  trots en vol
Jong en vol energie  was hij altijd geweest
Had voor ieder een lach
Doch zijn harde leven eiste zijn tol

Een beker van levensvreugd
Maar leeg was het vat    

Diepe lijnen in zijn gezicht 
Vertellend over zijn emoties en zijn verdriet
  Tanige handen vroeger zo krachtig
Nu hielden ze bevend  een mok koffie vast
Die hij eerst  voorzichtig op tafel geplaatst had

91dd25efa92649748e0d9f2eac1c1f97.jpg

Voetje voor voetje
Eindelijk zat hij in zijn vertrouwde stoel
Het kopje koffie verwarmde zijn handen
Het aroma haalde herinneringen boven
Zijn Eliza  zette de beste koffie van het land
maar ze was er niet meer
Net als zijn ouders ,zijn zusters, zijn broers. en zijn kind


Ze hadden geknokt tegen hun harde leven
Hun optimisme zorgde voor mooie tijden
Maar een voor een liet het leven
Elk afscheid viel zwaar
Telkens zochten ze steun bij de ander
Behalve die laatste keer
Er was niemand meer om op te steunen
Hij werd niet meer bemind

82bcb3b2358d0f1dbc17464862aef1d7.jpg

Zijn zoon van 45  jaar legde  het uiteindelijk af
Na een strijd vanaf zijn jeugd
Altijd werd hij verzorgd
Het werd steeds moeilijker
Die slopende ziekte had hem nu toch geveld


Alleen stond hij daar aan het graf van zijn enige kind
Het brak zijn hart
Schep voor schep  dichtte  hij het graf
 Bleef nog uren staan
Voor hij terug ging naar zijn kot.
Voetje voor voetje
Een gevoel alsof hij was uitgeteld

82bcb3b2358d0f1dbc17464862aef1d7.jpg

Er was niemand meer over
Zelfs hun oude hond 

Trouwe vriend en harde werker  
Legde  twee weken terug  het loodje
Lag dood in zijn mand

Zo vond men hem
Op zijn veranda zat hij daar
Een beschutte plek
Hij gaf de geest
De koffiemok nog in zijn hand 

82bcb3b2358d0f1dbc17464862aef1d7.jpg
De wil om te leven had hem verlaten
,Gepijnigd door verdriet
 Want wat is het leven
Als er niemand meer is die van je houdt.


Nog eenmaal zag hij de zonsondergang 
Het ochtend gloren haalde hij niet 
 De wind zei hem vaarwel
De nacht was niet eens  koud

82bcb3b2358d0f1dbc17464862aef1d7.jpg

Gestorven van verdriet  
72 jaar  en slecht ter been
Kon niet voor zichzelf blijven zorgen en wat had het voor zin
Waar moest hij heen .
 

Zeven miljard mensen op de wereld
Voetje voor voetje
Zonder groet loopt men elkaar voorbij
Was het maar anders
Iedereen met hulp aan zijn zij 
Daarom haalde hij niet eens de morgen 
Want  hij was maar  alleen.

 

                                                                                               Door Josh

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Echt een super mooi gedicht. Toen ik dit gedicht las kreeg ik gewoon tranen in mijn ogen.
Josh tegen Dass
1
Dank je, doel bereikt,
ik wil natuurlijk geen verdriet doen met dit gedicht maar emotie overbrengen,
Dass tegen Josh
1
Dat is in ieder geval gelukt, ik wou dat ik zo kom schrijven.