De openbaring van Pina Jones

Door PinaJones gepubliceerd op Tuesday 14 August 04:11

Dit artikel is al eens gepubliceerd in: "De Nieuwe gazet" en op 1 van mijn My Space pagina's:

http://plazilla.com/page/4295136496/alle-in-dit-manuscript-voorkomende-namen

Mijn achterdocht.

Mijn vader 4 weken terug in een gesprek met mijn ouders en ik en nog iem:

"Ik vind je nu wel erg achterdochtig, Erwina" ????

Ik begreep er niks van. Ik naar mijn SPV-er.
(Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundige).

Eerst vroeg ze, M. , of ik wel tegen kritiek kon toen ik had gezegd dat ik niks had begrepen van wat mijn vader zei.

Ik zei: "Ja als er kritiek is, ga ik er altijd eerst fel tegenin, dan ga ik erover nadenken en als het terecht is kom ik er op terug en ga er mee aan de slag.

Toen zei M:

"Veel mensen die achterdochtig zijn weten dit vaak niet van zichzelf.".

"Ja" zei ik toen "Ik ben wel achterdochtig, want als ik op straat loop en 2 meisjes achter me giechelen denk ik dat ze me uitlachen".
Ik merk wel dat ik me de laatste tijd steeds kan corrigeren van: "Nee, ze lachen je niet uit, ze hebben het tegen elkaar" is de laatste tijd dan steeds mijn volgende gedachte.

Ik ben dus achterdochtig. Slik.
Klinkt niet als aardige kritiek. Maar ja de achterdocht is er wel, dus waarom ontkennen?"

Ook had iemand ooit eens tegen me gezegd dat ik altijd wees naar anderen. Ik kom er nu achter dat ik dat makkelijker vond dan naar mezelf te kijken.
En ik dacht altijd dat ik al zo goed bezig was! ;-(

De laatste tijd let ik erop en betrap me heel vaak op negatieve gedachten die ik nu kan corrigeren doordat ze me nu opvallen.
Een negatieve gedachte zet ik gelijk om in een positieve.

Dat systeem probeerde ik al een tijdje toe te passen, maar dat lukte niet zo goed vroeger dan dat het nu lukt.

Ik heb nu gewoon zin om me in te zetten voor de Bewoners Commissie en RegioRaad en zulk soort dingen.
In dat 'werk' zat ik vroeger al, maar dat lukte me niet doordat ik dacht dat de bewoners altijd mij moesten hebben en daardoor wilde ik me voor zulk 'uitschot' niet inzetten.
Die achterdocht is nu weg!

Ik heb ook niet meer het idee dat iedereen mij wil pesten!

Ook merkte ik, dat mijn stemmen, die ik soms hoorde, door mijn achterdocht kwamen.
De stemmen zeiden altijd datgene waar je bang voor was om te horen. Het waren dus mijn eigen achterdochtige gedachten.

Ook kon ik, iemand die tegen mij had gezegd dat ik altijd naar anderen wees, niet geloven.Het lag aan haar ; Was weer zo'n typische uitspraak van 'D'. (Noem haar even D)
Ik heb D van de week even apart genomen en mijn excuus aangeboden dat ik dat van haar gedacht heb.
Ze was blij dat ik het inzag.

"Ja", zei ik tegen D, "Ik ging steeds meer ontdekken dat iets in mijn gedachtengang niet deugde. Ik dacht op een gegeven moment; "Hee bij mij is het altijd die ander zijn schuld, dat lijkt verdacht veel op dat wat je in de schizofrenie hebt: Dat je denkt: Iedereen is gek behalve ik.
Je weet: Iets in mijn gedachtengang deugt niet maar je weet niet wat".

En je wilt hulp vragen, maar je weet niet wat er precies aan de hand is, je kunt je hulpvraag dus niet formuleren; Dus je blijft ermee zitten.
Maar nu vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats.

Ben zo blij dat ik dit heb ontdekt

Op een gegeven moment zei M, de SVP-er:

Dus je bent constant boos"?

Ik dacht: "Ha eindelijk hebben ze dat door, zonder dat ik het hoef te zeggen.; Nu komt de oplossing"! En die kwam! Lees aandachtig verder...;-)

Als ik iem. , een kennis, die doof is op visite heb, zegt hij vaak als 1e al als hij binnenkomt: "Wat zeg je"? Dan denk ik: "O, nee he, begint hij nou al?"
Maar dat was voor mij altijd duidelijk: Dat lag puur aan hem. Maar het zegt eerder iets over mijn eigen ongeduld of tekort aan geduld dan over hem.
Dus toen ik dacht: "Het ligt aan hem" kreeg ik hierdoor een irreële irritatie, waarvan, -en dat vind ik heel vreemd-besefte dat die irrieël was zonder te weten waarom, daarom hield ik me in met al die irreële irritatie die ik in me had.
Maar daardoor zat met me vroeger altijd constant tot hier. (Boven mijn hoofd).
En ik dacht hierdoor dat ik op mijn tenen liep en er niks voor terug kreeg, maar M, Mijn SPV-er zei:

"Als ik geïrriteerd ben, en mijn vriend merkt dat, dan laat hij mij met rust. Mensen voelen dat.
Maar als mijn vriend dan zegt: "Nou, wat ben je geïrriteerd; Nou, dan is-ie-voor mij!
Dus mijn vriend denkt: "Laat haar maar even".

Ik kreeg toen door dat anderen dus ook rekening met mij houden! Dat was een openbaring!
Men voelt dus mijn spanning aan, ondanks dat ik het zo verberg!

En de stemmen? Die kan ik nu verdringen!

Ik vind alleen de term: "Achterdocht" zo erg klinken. Het is er ook wel en het is ook 'erg' dat ik het heb, maar ik vind de benadering "wantrouwend/wantrouwig" wat aardiger klinken.

Naarmate ik ouder werd, werd ik een wandelende tijdbom. Ik ben blij dat ik nu verdere explosies voor ben!

In al die achterdocht gaat best veel negatieve energie zitten. Ik hoop mijn slaapgedrag nu ook beter te kunnen afbouwen s' middags.

Happy End!

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed van je! Maar ga nu niet denken dat alles bij jou ligt!