Week van de psychiatrie 2011

Door PinaJones gepubliceerd op Sunday 18 November 12:24

Week van de Psychiatrie, 2011. Door Pien.

Samenvatting van mijn manuscript: (Voor de week van de psychiatrie-'bundel' 2011).

http://plazilla.com/page/4295136496/alle-in-dit-manuscript-voorkomende-namen

Onbegrip.

Ik heb, denk ik, weinig begrip voor anderen doordat ik hun ziektebeeld niet kan begrijpen. Eigenlijk dacht ik dat ik heel veel begrip juist gaf altijd, maar tijdens een vredig moment dat ik had tijdens een bingo pas met de medebewoners, (Ik woon zelfstandig begeleid), kon ik opeens veel meer begrip tonen en merkte ik, dat er nog veel meer begrip viel te vergeven dan ik dacht.
Vandaar dat ik zelf altijd zo op onbegrip stuit voor mijn ziekte, het is een wisselwerking!

Jaloezie.

In mijn leven loop ik ook heel vaak tegen jaloezie op van andere mensen, die zich daardoor negatief, jegens mij, laten leiden.
Zij benadelen mij door hun gedrag daardoor.
Vaak is iets een wisselwerking, maar ik ben zelf nooit zo vaak jaloers of laat me me ook nooit negatief leiden door jaloezie dus dit snap ik niet.

Sneer.

Ik kom in mijn leven ook vaak tegen dat ik de sneer al te pakken heb, voordat ik kan uitleggen hoe iets werkelijk zit. Van de partij die de sneer uitdeelde kan er dan vaak geen sorry af, zodra ze ontdekken dat ze fout zaten en te vlug hebben geoordeeld.

En zo voel ik mij vaak onterecht bejegend, door verschillende mensen. Dat werkt vaak frustrerend.

Verwachtingen.

In mijn begeleidingsplan heb ik o.a. opgenomen dat ik te veel en het verkeerde van anderen verwacht, waardoor ik vaak teleurgesteld raak in anderen. Activiteiten die daarom van belang zijn voor mij :

Het juiste verwachten van de ander en niet dat ze zo perfectionistisch als ik proberen te zijn.
Dat werkt ook frustrerend als je dat verwacht.

Oneerlijk.

Verder ben ik ook niet eerlijk tegen mezelf omdat ik perfectionistisch ben. Niemand is volmaakt en dat mag je dus ook van niemand eisen.

Ook niet van jezelf.

Door mezelf word ik dus ook onheus bejegend.

Te eerlijk.

Alle negatieve dingen die ik doe, vertel ik eerlijk. Daarbij komt dat ik in mijn leven stuit op mensen waarop ik soms een negatieve reactie heb geuit als reactie op iets negatiefs van hun, de anderen dit gewoon ontkennen, dat zij dit deden wat zijzelf negatief deden, waardoor ik hun er niet op mag aanspreken en ik de bonte hond lijk die alleen de negatieve dingen doet en de anderen geen negatieve dingen zouden doen.

Terugspeling op de client.

Dit wordt dan door de leidinggevenden ook geschaard onder mijn ziektebeeld, dat ik denk dat anderen mij zouden benadelen, en dat deze gedachte is voortgekomen uit mijn verleden, (Ongelukkige jeugd, gepest enz.) en dat een hoop dingen dus verbeelding van me zouden zijn.

Verkeerde inschatting.

Ik vind het erg makkelijk om het op mijn ziektebeeld te gooien en kan wel degelijk onderscheid maken tussen realiteit en een waanidee onstaan uit een ziektebeeld.
Dat de leiding dat niet kan inschatten, dat ik zo ben, vind ik een kwalijke zaak.

Schijnheiligheid.

Ook merk ik dat anderen die iets van elkaar 'moeten' , elkaar beschermen en als ik dan iets vertel wat die ander negatief gedaan heeft of gezegd heeft, en die persoon dan erop aanspreek, dat dit dan ontkend wordt en dat, door een ander die erbij had gezeten toen van de bewoners, toen dit negatieve daadwerkelijk is gezegd/gedaan, dat dan door die ander dan de mond gehouden wordt. Puur om elkaar te dekken, waardoor ik een leugenaar lijk.

Ze (De bewoners die daarbij zaten toen dat gedaan/gezegd is) zeggen dan niet: 'Dat heb je wel gezegd/gedaan' tegen die persoon die het ontkent, maar zwijgen, terwijl zij de waarheid weten.

Ontkenning.

Dan zeggen de leidinggevenden tegen mij: “Men ontkent het, dus mag je ze er verder niet op aanspreken, Pina.”
En zo heb ik vaak het gevoel dat de bewoners de leiding voor hun karretje spant, om mij uit jaloezie een hak te zetten, zonder dat de leiding dit doorheeft.

Eigen versie.

Ik merk ook vaak dat men (de bewoners) liegt ten nadele van mij vaak, om elkaar te dekken.
Vaak krijg ik dan op mijn kop van de leiding voor iets wat ik niet gedaan heb, maar wat alleen maar waar lijkt doordat meerdere personen hetzelfde vertellen.
Ik zou graag willen dat de leiding ook naar mijn versie vragen alvorens mij op mijn kop te geven.
Ook hier kan ik geen wisselwerking in ontdekken. Waardoor ik niet snap dat dit gebeurt.

Klachten.

Voor de rest heb ik geen moeite met de leiding, met niemand, wat misschien aangeeft dat ik wel een makkelijk persoon in de omgang ben omdat ik van andere clienten regelmatig klachten over bep. (verschillende)! leiding hoor.
Wel heb ik soms moeite met het beleid, maar begrijp dat doordat sommige dingen door het beleid komen, de leiding geen blaam treft. Waardoor ik ook nooit moeite met de leiding heb.
Ik merk dat de andere clienten daar wel moeite mee hebben, dit onderscheid te maken tussen beleid en gedrag van de leiding dat aangepast is aan het beleid. Daardoor hebben ze natuurlijk moeite met (verschillende) leiding!

Compliment.

Maar ik wil wel even een complimentje maken aan het hele team van de leidng van het project hier, want ze werken prettig samen met mij en werken verder ook onderling in het team heel goed. Ze doen hun best voor ons; Dat zie je.

Dupe.

Ook denk ik dat ik meer last van iemand met een beperking heb, dan zij zelf last van hun eigen beperking hebben, omdat ik er vaak de dupe van word.
Dat ligt ook deels bij mij, omdat ik mezelf altijd zo in de ander verplaats, dat ik mezelf vergeet en in plaats te leven wordt geleefd.
(Als je je constant in een ander verplaatst, heb je zelf geen leven en explodeer je van tijd tot tijd, doordat je altijd maar rekening met die ander moet houden en van jezelf niet aan jezelf mag denken).

Op de tenen lopen.

Hierdoor heb ik ook het gevoel dat ik constant op mijn tenen moet lopen.
Vooral bij mensen met een beperking :

Opkroppen.

Ik onthoud mij vaak van reacties van irritaties, om een onbekende reden. Nu merk ik pas dat dat inhouden terecht is, o.a. door die bingo recent. (Irritaties door onbegrip en onwetendheid van mij uitgaande).
Maar doordat ik altijd die irritaties inhoud, heb ik wel het gevoel dat ik constant op mijn tenen loop, wat dus eigenlijk niet zo is.
Zo zie je maar hoe gevoel naast de werkelijkheid kan zitten!

Hier zie je dat ik een waanidee/gevoel wel degelijk kan onderscheiden van de realititeit.

Ik LAAT over me heen lopen.

Ik laat overigens wel makkelijk over me heen lopen, waardoor je dit soort dingen (bovenstaande dingen) natuurlijk wel over je uitroept.

(Ik zeg dus niet: Mensen lopen over me heen, maar ik laat mensen over me heen lopen. Dat is nog een verschil, dat heb ik van Louise L. Hay geleerd uit haar boek: 'Je kunt je leven helen)'.
Verder worden dingen vaak teruggespeeld omdat je een client bent, heb ik het idee. Zo van : “Het zal wel aan de client liggen want die woont hier niet voor niks.' Da's makkelijk natuurlijk!

Beleid.

Daar kunnen de leidinggevenden niets aan doen, dat is het beleid. Hier houd ik me dus, jegens de leiding, - ook in - qua reacties.

Etiketten plakken.

Ik kom in mijn leven ook vaak tegen dat mensen denken dat ik etiketten wil plakken. Ik wil dan een bep. groep mensen aanduiden, heel voorzichtig, waarschijnlijk te voorzichtig, waardoor men de indruk krijgt dat ik etiketten wil plakken, en hiermee bewust de mensen probeer te kwetsen. Dit probeer ik echter geforceerd juist niet te doen!

Boosheid en moeten verdedigen.

Verder staat in het boek van Eckhart Tolle dat mensen, die vaak boos zijn, ook het idee hebben dat zich altijd moeten verdedigen. Dit herken ik.
Ik heb veel boosheid in me en zeg vaak: “Ik moet me ook altijd verdedigen”.

Eckhart Tolle zegt ook: “Je denkt dat je je dan moet verdedigen, ook al bedoelt die ander het niet zo”.
Dat ervaar ik ook. Als ik het navraag bij die andere persoon bij wie ik me verdedig, zegt die vaak: “Ja, maar ik bedoelde het niet zo”,
Ik besef dus dat dit puur een gevoel van mij is.

Geen geweld!

Verder kan ik niet 'met mijn lichaam werken'. Ook als iemand mij slaat of aanvalt lichamelijk, kan ik niet terugslaan. Ik vind lichamelijk geweld te direkt. Met mijn woorden kan ik iemand kwetsen als ik boos ben, maar lichamelijk geweld durf ik niet.
Ik kan alleen iemand pijn doen met woorden.

Uitpraten.

Zelfs niet als ik aangevallen zou worden.
Ik houd ook meer van uitpraten dan uitvechten. Geweld gebruiken vind ik geen manier/optie.

Wil hierom assertiveitcursus volgen. Ik wil mijn mondelinge assertiviteit trainen.

Omgaan met roddel:

Verder probeer ik het goede in de mens te zien door me niks van roddels aan te trekken bijvoorbeeld.
Uit ervaring weet ik dat de regel "Waar rook is, is vuur" vaak alleen wordt gebruikt door de roddelaars om hun woorden kracht bij te zetten.
Ik geloof niet in dit gezegde. Uit ervaring weet ik dat mensen dingen over je kunnen verzinnen zonder aanleiding.

Waar rook is, is vuur is dus een volkomen uit de lucht gegrepen uitdrukking!

Steun met een hoofdletter S.

Ik zoek verder ook troost bij mijn geloof. Dan denk ik: “Ach, als Ik maar weet dat het alleen belangrijk is wat God van me vindt, die weet hoe ik eigenlijk in elkaar zit”

Begeleidingsplan.

Daar vind ik heel veel troost in. Verder werk ik aan de dingen die bij mezelf liggen d.m.v. Een begeleidingsplan.

Happy End!
 

In het kader van het thema van de Week van de psychiatrie 2011:
“Waarde-volle zorg” een ode aan mijn ouders:

Waarde-volle zorg?!

Mijn moeder
was mijn beste psychiater.
En mijn vader?
Die ook ;
Maar dat komt later.

Mijn ouders hebben mij altijd
het beste opgevangen;
En dat was nog
een hele klus.
Maar daarvoor
ben je ouders,
dus.

En nog
vangen ze mij
goed op.
Dat is
eigenlijk
helemaal niet
zo vanzelfsprekend,
toch?

Mijn moeder
is er
altijd
voor mij.
Maar niet alleen zij;
Ook mijn vader
staat mij bij.

En zo helpen zij mij
ieder op hun eigen manier.
Ieder met zijn/haar gave
geven ze mij
in het leven
weer nieuw
geluk en plezier.

 

Uit mijn moeilijkste periode:

I don't want to live. (Old poem of mine).

I don't want to live
to see myself cry.
I don't want to live
to see my family die.
I don't want to live
when love is a lie.

I don't want to live,
when I don't know why.
I don't want to live,
but I can't say goodbye.
 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
goed!
Mooi geschreven, heel duidelijk! Goed om hier je aandacht voor te vragen!
Het is waar dat het alleen belangrijk is wat God van je vindt. Wat mensen van je vinden is daaraan ondergeschikt.

Ga je naar een Bijbelgetrouwe kerk? Dat kan je goed helpen in je leven.
Af en toe ga ik naar de kerk hier.
Heb jij zekerheid dat je een kind van God bent? Het is wel goed dat je naar de kerk gaat, blijf Hem ook zoeken in gebed en Bijbellezen. God houdt heel veel van je.
Dank je wel bemoedigende woorden zijn altijd welkom! Ik geloof zeker dat ik een kind van God ben! Zelfs een moordenaar is een kind van God!
Ik geloof op basis van de Bijbel dat alle mensen door God geschapen zijn, maar dat we pas kinderen van God zijn op het moment dat we het offer van Jezus aan het kruis accepteren, erkennen dat Hij Gods Zoon is, Die voor ons is gestorven en opgestaan uit de dood en als we erkennen dat wij zondaars zijn en oprecht berouw hebben van onze zonden, vergeving vragen en mensen vergeven die ons pijn hebben gedaan. Als een moordenaar dat gebed oprecht gebeden heeft, is hij inderdaad een kind van God geworden.