Durf jij nog op yoga

Door Hemelsblauw gepubliceerd op Tuesday 16 July 13:35

http://plzcdn.com/ZillaIMG/0cb91b987702844a4356aca8939e82e0.jpg

Durf jij nog op yoga na het lezen van deze column? Soms kan de stilte je zwaar vallen.....

 

Een nieuwe cursus
Van tijd tot tijd houd ik er wel van eens iets nieuws uit te proberen, en zo kwam er, al wel weer een behoorlijk aantal jaren geleden, iets bijzonders op mijn pad. Om me heen werd er lovend gesproken over de positieve effecten van yoga. Toevallig kwam die mogelijkheid ook in mijn buurt. In het wijkcentrum van de wijk waar ik was komen wonen werden yogalessen gegeven. Leuk, dacht ik. Een goede gelegenheid om eens wat nieuwe vriendschappen en contacten op te doen aangezien ik nog een vreemde eend in de bijt was in mijn woonplaats.

 

Jumboyoga....
Zo kwam het dat ik op een dinsdagochtend met een stel anderen in een zwarte legging op mijn slaapzakje zat te wachten op de docente voor de eerste les. De cursisten waren allemaal vrouwen , gevarieerd in leeftijd. Niemand zei eigenlijk iets of wist wat haar te precies te wachten stond.
Eindelijk kwam de yogadocente in zicht. Ze was te laat en ik begreep waarom. In een broek op hoog water en schoenen uit 1950, vergezeld door een ratelende boodschappentas op wieltjes, maakte ze haar entree alsof ze zo uit de Jumbo kwam. (Daardoor kreeg ik, zou later blijken, tijdens de ontspanningsoefeningen ellenlange boodschappenlijsten in mijn hoofd).

 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/c8835a74b242d522fff13a8a5147dfcd.jpg

 

Ik voel me zo verdomd alleen....
Beduusd merkte ik het al snel, even gezellig met de buurvrouw kletsen was er niet bij. Heel alleen zat ik op mijn donkerblauwe slaapzakje, want iedereen legde zijn matje op zoveel mogelijk afstand van de ander neer. Er werd vooraf, tijdens en nadien niet gepraat, en bij hoge uitzondering gefluisterd. In het begin deed ik nog wel eens een fluisterpoging, maar tevergeefs: de één bracht ik uit haar concentratie, de ander kon geen aura’s van anderen dicht in de buurt verdragen en nog één wiegde met haar ogen dicht heen en weer alsof ze ondraaglijk leed. Kortom, wat een feest! Ook bemerkte ik dat bij deze groep een arm of been omhoog krijgen al bijna teveel gevraagd was. En soms, als je geluk had, glimlachte er iemand naar je. Na de lessen rolde iedereen stilzwijgend zijn matje op en sloop het lokaal uit. (En toch, dat moet ik eerlijk toegeven, voelde ik me wel fris en ontspannen na de lessen).

 

Heb vrede met alles.....
De docente sprak voortdurend over verdraagzaamheid en acceptatie maar o wee: er hoefde buiten maar een brommer langs te komen of ze wilde haar beklag gaan doen bij de directie van het wijkgebouw. Waarom was het gebouw zo slecht geïsoleerd? Ze konden het toch niet maken om haar een dergelijk lokaal te geven waar lawaai van buiten de les verstoorde? Een vliegtuig dat over kwam? Een ernstige gehoorbeschadiging was het risico, hoe durfden ze daarboven?

 

Oorverdovende stilte....
De laatste les van het seizoen was aangebroken. We zouden daarna met zijn allen gaan theedrinken ter afsluiting. Gingen we dan eindelijk een hoogtepunt beleven? Joepie! Zou de ruimte gevuld worden met menselijk geroezemoes , gemoedelijk gekeuvel en hier en daar een schaterlach?
Terwijl ik stierf van verlangen naar een straffe bak koffie en contact, werd de thee geserveerd. Rooibos, mint, ginseng, of groene thee. Ik liet er een klontje suiker in vallen. Zomaar, zonder het te beseffen had ik een doodzonde begaan, ik was de enige die suiker gebruikte. De stilte sprak duizend boekdelen en knetterhard was het geluid toen ik met het lepeltje in mijn kopje roerde.

 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/6cd8d1a371322474456d9ef55e34c9bb.jpg

 

Theelezen
“Zo, wat gezellig,” zei de yoga-docente, waarop iedereen zweeg. Er werd langdurig in de thee gestaard alsof je lotsbestemming daarin te lezen viel. Het bijbehorende reformkoekje bleef in de keel steken, zelfs een hamster had er zijn neus voor opgetrokken. Na wat gezucht en gekuch haastte iedereen zich het lege theekopje keurig op het dienblad achter te laten. Dag, dag, yogamensen, dag vreemden … Pfff, wat een opluchting. Sindsdien heb ik wel een tic, ik kan niet meer tegen mensen die nergens tegen kunnen....



Nawoord
Nu, jaren later, is me wel duidelijk dat yogales in een groep ook erg leuk kan zijn. Ik hoor in ieder geval vele positieve geluiden hierover om me heen. Het heeft veel te maken met degene die er les in geeft. De oefeningen die ik destijds heb geleerd vond ik prettig om te doen, maar het ontbreekt me aan de discipline om dat thuis te blijven doen. Na de lessen voelde ik me ontspannen, prettig en verfrist. Maar wat ik wel geleerd heb, is dat een aangename, warme sfeer in de les - althans voor mij- evengoed telt.
 

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nieuwe reacties weergeven
Ik heb weleens een proefles yoga gehad, maar niets voor mij om eerlijk te zijn.
Misschien ligt het aan de docent net wat je zegt, maar als ik het weer wil proberen dan samen met een vriendin.
whahah . De eerse keer dat ik yoga deed kropen de mensen aan het eind in de slaapzak terwijl ik daar op mijn handdoekje lag ...die sliepen echt en snurkte ..zou mij niet gebeuren dat ik in slaap zou vallen . He was wat zweverig ook .. De laaste lessen was ik bij een andere docente en daar werd wel gezellig gekletst aan het eind en thee gedronken na iedere les ..Alleen de lessen duurde ruim anderhalf uur .... Dat is me te gortig .
Prachtig geschreven. En inderdaad elk initiatief valt of staat met de zorg er omheen. Jammer dat het voor de schomende nieuwkomer vaak een teleurstellende start is.
De leraar is inderdaad cruciaal ,
maar hoe jij het beschrijft is helemaal
toch echt te gek en ook geniaal.
'k zie 't voor me, weer een mooi verhaal
dank voor reactie, neuffie, klopt helemaal, en Ingrid: ik hoop dat je een fijne tijd hebt, en als het de eerste keer al fijn was is al heel veelbelovend!
Ik heb afgelopen maandag mijn eerste yogales gehad. Kan er dus nog niet veel over zeggen behalve dat de lerares een schat is. De les zelf vond ik erg fijn, er is zelfs gelachen en de contacten onderling tja die moeten nog wat groeien na 1 keer. Ik ga volgende week weer.
yoga kan zeker ontspannend werken,
en het maakt inderdaad veel uit wie er les geeft.
Als je jezelf daar niet prettig bij voelt, kun je niet ontspannen,
hoe zeer je ook je best doet.