Bastaard prinses

Door Petra-anne gepubliceerd op Sunday 06 January 02:00

Een familie geheim, we wisten het,  maar er werd niet over gepraat.

 

Mijn oudtante, de zus van mijn opa, was een statige dame, bontjas aan, hoed op. Ze sprak niet veel en als ze dat wel deed, was alles uiterst overwogen. Ik vond haar leuk, mysterieus ook wel. En op een gegeven moment, ik was een jaar of 16, trok ik de stoute schoenen aan en zocht haar adres op in de oude Holly Hobbie klapper van mijn moeder. En daar gingen mijn brieven, geschreven in onschuld en met een komische noot. Er kwamen brieven terug, veel brieven. En binnen de kortste keer waren zij en ik penvriendinnen. Op verjaardagen schoof ik naast haar en haakte ik bij haar in. Zo konden wij heel lang gearmd op de bank zitten en ontdooide deze sjieke vrouw toch enigzins.

   

 

 

 

 

 

 

Toen werd tante ziek, heel ziek.

Natuurlijk wist ik dat ik mijn vriendin op een dag kwijt zou raken. Mijn opa was kort voor haar ook al overleden. En na een kort ziekbed overleed mijn lieve tante ook.                                                                    Omdat zij geen man meer had en ook geen kinderen, moesten mijn vader en zijn zus haar huis leeg halen. Ik had tijdens haar leven al het een en ander aan kadootjes gekregen. Maar toch was er nog een oud Engels theeservies wat voor mij klaarstond.

"We zijn achter het geheim gekomen" zei mijn vader.

Lachend kwam hij binnen. Wij gingen er allemaal voor zitten, want als mijn vader een verhaal had, was dat een goed verhaal. Hij vertelde dat ze in de kelder van tante een kistje had gevonden. In het kistje zaten legaten van Willem 3. Het bleek dat de moeder van mijn opa en tante een dochter was van Willem 3. Mijn opa heeft het nooit geweten, maar tante de oudste dochter wist dus wel dat zij een kleindochter was van Willem3. Nu wisten we dus allemaal waar haar statige gedrag vandaan kwam. En al het geld waar mijn overgrootouders winkels van hadden gekocht.                                                                                               Mijn moeder had er al pen en papier bij gehaald en begon in het klad een stamboom te tekenen.

Als Willem 3 de opa was van mijn opa, dan was Wilhelmina de tante van hem. Waren Juliana en hij neef en nicht. Beatrix en mijn vader achterneef en nicht. En Willem-Alexander en ik achterachter neef en nicht.

We waren verbaasd. Opeens had onze familie een oranje randje gekregen. Diezelfde avond hingen mijn broers de vlag uit in het trapgat op zolder. We zongen met z'n allen het Wilhelmus en we sliepen niet zo goed die nacht.

Mijn moeder had het in haar hoofd dat we van af die tijd de koningin achterna reisden. En daar stonden we dan, langs de oranje loper.Toen ze langs kwam lopen zwaaide ze naar ons en wij knikten netjes. Ik weet nog goed dat ik het hart in mijn keel haden dacht, "daar gaat mijn tante en ze weet het niet eens"

We doen er natuurlijk niets mee, we zijn bastaards.Ik heb wel dezelfde wangen als Willem-Alexander. Mijn opa leek sprekend op Willem 3 en de zus van mijn vader heeft wel iets van onze koningin. Het is leuk om te weten, en er soms over te vertellen. Dus heb ik van de week even een goed gesprek gehad met overgrootmoeder. Jammer dat ze niets terug zei, maar ik vond het leuk om haar te ontmoeten:)

bij madame Tussaud.

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Er stroomt dus blauw bloed door uwen aderen mooi toch.
Pork geeft de blauwe DUIM.
DRIMPELS droomt verder.
Oei wat een leuk verhaal, schuinmarcheren hebben jullie hopelijk niet van die lijn meegekregen? :)