Utopia, ga ik er nou echt over schrijven?

Door Kirsti gepubliceerd op Wednesday 22 January 16:26

Vol verwachting keek ik uit naar de start van Utopia. Ik heb inmiddels al niet eens meer elke aflevering gezien. Op het moment dat er met een mobiele telefoon bouwmateriaal werd besteld bij een bouwmarkt viel voor mij Utopia door de mand. Deze mensen hebben niets? Toch? 

Dat men een stukje comfort zocht, hygiëne, warmte daar kon ik allemaal inkomen. Voedsel had er van mij in de vorm van een kant en klare groentetuin en meerdere dieren aanwezig mogen zijn. Budget ook, maar dan alleen te besteden aan materialen die al eerder gebruikt zijn. Recyclen dus. Het valt me mee dat ze wel de kringloop kennen. Wat dacht je van de sloop?  Maak een wand van oude deuren of ramen bijvoorbeeld?

 

Ik zie een aannemer rondstappen alsof hij de baas is omdat hij zorgt voor stromend water, elektriciteit en een slaapkamer. Maar meteen worden creatieve ideeën de kop in gedrukt. Ik kijk af en toe naar een amerikaans programma over 'vrekken'. Deze mensen weten soms de mooiste oplossingen te bedenken. In mijn ogen ook oplossingen die te ver gaan maar hun creativiteit kan ik echt waarderen.

Ik zie mensen rondlopen die nog nooit blut zijn geweest en nu opeens 10.000 euro in hun schoot geworpen krijgen en het over de balk smijten. Blut zijn, de bodem van de geldkas bereiken leert mensen in mijn ogen behoorlijk wat lessen.

Ze vragen geld voor pannekoeken wat buiten proporties ligt. Een oneerlijke concurrentie met buiten het hek. Zij hebben als pré dat ze gratis reclame krijgen maken misbruik van het feit dat hun samenleving op televisie komt. Misschien was een ruilmarkt beter geweest.

Ergens heb ik ook overwogen om hier misbruik van te maken. Ik wilde wel foto's doneren voor in hun loods, Ik wilde ze wel wat boeken voor de verkoop brengen. Zij geld in het laatje, ik reclame voor mijn werk. 

Ik zag Rien een prachtig lijstje maken om hun eerst verdiende geld en overwoog om hem te vragen lijstjes te creeëren om mijn foto's en hij mag zorgen voor reclame en verkoop. De samenleving staat veel te dicht bij alles wat er buiten het hek onze wereld beheerst. Reclame. geld, comfort en valse spelletjes.

Rien kreeg zijn materiaal niet voor zijn kas en ik hoorde hem zeggen 'ik doe het wel met materiaal wat op het terrein ligt'. Yes dacht ik.

 

Kijk kruidentuintje of lamp boventafel. Bewaar vooral de jampotjes.

Gisteren hoorde ik Hakim zeggen tegen Peter. Kan ik het helpen dat je zo'n loser bent, dat alles in je leven is mislukt............ Hoe diep kan je zakken, hoeveel empathie heb je als je hiermee iemand confronteert. Is dit een nieuwe samenleving waar wij naar verlangen?  

Ergens blijf ik nog regelmatig kijken. Het intrigeert en ergens hoop ik van de kritiekpunten die ik tegenkom voor mezelf te leren. Zien wat belangrijk is en in mijn eigen huis steeds meer naar een Utopia toe te werken.

Ik had graag gezien dat Rien meer aan het woord was geweest, dat er meer was geluisterd naar hoe je op straat overleeft.  

Twee mensen heb ik Utopia zien verlaten, twee mensen die ik er nog graag wat langer in had gezien en meer aan het woord.

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nieuwe reacties weergeven
Ik kan me bij deze mening wel aansluiten ;-) weer heel opmeerzaam
Ik heb je artikel gelezen, bewust kijk ik niet naar Utopia, want het is, in mijn ogen, gewoon een flutprogramma, het heeft geen inhoud en zegt wat over de brute manier van omgaan van mensen met elkaar. je kunt geen utopie nastreven als je zo met elkaar omgaat. Je zult samen één moeten zijn voor het werkelijke utopia kan ontstaan, dit is gewoon heel commercieel en er is er maar één die er heel veel baat bij heeft en er erg rijk van wordt, ik in elk geval niet en ik leer er niets van en ik denk dat het ook geen goede voeding is voor onze kinderen. Zij krijgen door zo'n programma iets mee, waardoor ze nog harder met de realiteit geconfronteerd worden dan dat de werkelijkheid al is.