Ik erger me groen, geel en blauw aan...

Door Tips en trends gepubliceerd op Monday 15 October 15:38

Leuke uitnodiging gehad over ergernissen. Helaas, er zijn toch echt van die dingen in mijn  leven waar ik me groen, geel en blauw aan kan ergeren. Tja, en dan krijg je haast wel een regenboog van ergernissen...

Ik erger me groen, geel en blauw aan

  1. Veel deelnemers in het verkeer, met name bussen en bromfietsers
  2. Mensen die in de wilde weg verbranden zonder na te denken
  3. Mensen die hun vuil op de grond donderen
  4. Politiek
  5. Beloftes die niet nagekomen worden (zie ook punt 4)
  6. Als ik weer eens de krant opensla en ik doodgegooid word met taalfouten
  7. Oneerlijkheid
  8. Mensen die te snel en ongemanierd eten
  9. Opscheppers en zeurders
  10. Als ik geveld ben door ziekte met name migraine

 

Veel deelnemers in het verkeer, met name bussen en bromfietsers

Zoals de meesten inmiddels weten woon ik in Suriname, samen met mijn gezin. Het verkeer hier is heel anders dan in Nederland: niet alleen wordt hier links gereden (wat in het begin voor grote verwarring zorgde, omdat je jarenlang rechts rijdend verkeer gewend was), maar de wegen zijn bij lange na niet zo goed onderhouden als in Nederland. Komt nog bij kijken dan het aantal auto’s de afgelopen 7 jaar expolsief toegenomen is, wat echter niet wil zeggen dat al deze mensen ook over een rijbewijs beschikken. En indien men wel over een rijbewijs beschikt, dan kan het evengoed om een ‘gekocht’ rijbewijs gaan. Dit zorgt er natuurlijk voor dat mensen zich in het verkeer gedragen zoals ze zelf willen. Ze weten immers niet anders. Bussen zijn dan nog een graadje erger: het lijkt wel of zij helemaal geen verkeersfatsoen hebben. Bushaltes zijn er inmiddels wel en toch wordt overal en nergens gestopt om mensen in- en uit te laten stappen. Op zich zou dat niet zo erg zijn, maar geef het dan netjes aan dat je even gaat stoppen aan de kant, zonder uit het niets stil te staan. Verder hebben de buschauffeurs altijd haast, want hun inkomsten zijn afhankelijk van het aantal passagiers die ze per rit kunnen vervoeren. Vaak houden bussen onderling dan ook races om mekaar passagiers af te troeven. Nee, aan bussen erger ik me geel, groen en blauw...

En dan ook nog de bromfietsers. Helaas ontberen we hier op de meeste wegen een fietspad, dus moeten brom – en fietsers gewoon op straat rijden. De brommers worden opgevoerd tot ...? Een idiote snelheid, want als ik ruim 50km/h rijd, dan wordt ik vaak ingehaald door brommers. Meestal gaat het om jeugdigde bestuurders, die helaas door hun rijgedrag vaker de dood vinden tijdens verkeersongevallen. Men slingert op de weg, verkeersborden staan er wellicht alleen voor de sier, inhalen gebeurt rechts en links (hetgeen officieel verboden is) enz. Nee, daar erger ik me groen, geel en blauw aan...

 

Mensen die in de wilde weg verbranden zonder na te denken

Ik weet niet hoe het vroeger met vuilophaal ging, maar zolang we al hier wonen zien we mensen hun vuil op het erf verbranden. Nu is dat nog enigszins te begrijpen, maar erger wordt het als mensen hun hele (vaak leegstaande) perceel aansteken, zodat men geen werk heeft aan het onkruidvrij maken. Dit gebeurt in de grote droge tijd, zodat een eenmaal aangestoken vuurtje snel om  zich heen grijpt en alles verbrand. Niet alleen schadelijk voor het milieu, maar nog schadelijker voor de gezondheid. Twee jaar terug was er op het perceel achter ons precies zo een brand, de door ons ingeschakelde brandweer moest alles uit de kast trekken om het vuur te blussen. Wijzelf moesten ons huis verlaten, omdat er kans bestond dat ons huis in de brand verloren zou gaan. In de zware rook hebben we onze honden en wat persoonlijke spullen in de auto gedaan en zijn weggereden. We moesten meteen door naar de EHBO want we hadden heel wat rook ingeademd en wilden geen risico nemen. Gelukkig werd de brandweer de brand meester en is alleen het achterste deel van onze tuin in de as gelegd. Dus: aan mensen die te lui zijn om hun perceel fatsoenlijk te onderhouden en maar in de wilde weg verbranden, daar kan ik me echt groen, geel en blauw aan ergeren.

 

Mensen die hun vuil op de grond donderen

Suriname is een klein land, maar vol met vuil. Overal langs de straten zie je plastic flessen, eetbakjes enz. En dan zijn het vaak ook nog eens de mensen die hun mond vol hebben van hoe dol ze op dit land zijn, zo nationalistisch, veelal draagt men daarbij een ‘I love Su’ t-shirt, maar het vuil wordt achteloos op straat gedeponeerd of uit het autoraam gedenderd. Ergernis nummer 3 waar ik me groen, geel en blauw aan erger.

 

Politiek en mensen die hun beloftes niet nakomen

Ja, daar kan ik me dus ook vreselijk aan ergeren. Eigenlijk gaan punt 4 en 5 gewoon hand in hand. Niet alleen in Nederland worden veel mooie beloftes gemaakt, hier in Suriname is dat net zo. Eerlijk is eerlijk, politiek is gewoon mensen voor de gek houden.  En dan zijn er nog de ‘gewone’ mensen die je van alles en nog wat beloven en uiteindelijk... allemaal loze beloftes... helaas, dan verkleur ik alweer in groen, geel en blauw.

 

Als ik weer eens de krant opensla en ik doodgegooid word met taalfouten

Nu weet ik wel dat mijn Nederlands ook niet meer dat is wat het wellicht ooit geweest is, maar als een krant zoveel fouten maakt als een bepaald dagblad hier... Nou, dan kan ik me daar toch groen, geel en blauw aan ergeren.

 

Oneerlijkheid

Nee, eigenlijk had dit op de eerste plaats moeten staan. Afgezien van het feit dat ik dit compleet niet begrijp, erger ik me er werkelijk vreselijk aan. Helaas is oneerlijkheid iets waarmee je dagelijks geconfronteerd kunt worden, waar ter wereld je ook bent, dus waarschijnlijk is het beter er rekening mee te houden in plaats van je erover te ergeren, maar ja, ik zie dan toch echt groen, geel en blauw, zeker als het om grote zaken gaat.

 

Mensen die te snel en ongemanierd eten

Oei, daar kan ik me eveneens aan ergeren. De meesten zullen zeggen: maak je niet druk, kijk je een andere kant op, maar het wordt lastig als mensen zich aan je tafel zo gedragen. Het meest vervelend is nog wel dat ik dan automatisch ook veels te snel ga eten, wat ik dan weer ga bezuren omdat ik er niet tegen kan en buikpijn krijg. Snap ook totaal niet hoe mensen kunnen genieten van eten als het naar binnen geschrokt word. En het is een belediging aan de kok(kin). Waarom ik me er dan zo ontzettend aan erger? Twee mensen in mijn gezin kunnen vreselijk snel eten (wel gemanierd), vandaar. Ongemanierde eters bezorgen me niet alleen de tinten geel, groen en blauw, maar bederven ook mijn trek in eten.

 

Opscheppers en zeurders

Twee soorten mensen die me ergeren: mensen die de hele tijd opscheppen en zichzelf toch zo geweldig vinden en mensen die overlopen van de negativiteit en alleen maar zeuren over hoe slecht het met ze gaat, hoe moeilijk ze het hebben enz. Hier kan ik me niet alleen groen, geel en blauw aan ergeren, maar geloof  me, daar komen alle kleuren van de regenboog aan te pas en elke regenboog zou spontaan jaloers kunnen worden.

 

 

Als ik geveld ben door ziekte met name migraine

Waarom ik me erger als ik zelf ziek ben? Ik kan dan niet dat doen wat ik zou willen (bezig zijn in huis, tuin, met de kinderen enz) en daar erger ik me dan aan. Als Pietje Precies moeten bij mij de zaken precies zo gaan als ik wil en ziek zijn past er nou eenmaal niet bij. Bovendien gebeurt het op de meest ongelegen momenten (als je een uitje gepland hebt of iets anders) en dan erger ik me toch zo vreselijk over mezelf...daar komen de kleuren groen, geel en blauw in hele donkere tinten voorbij.

 

De ergernissen voorbij

Aan de meeste ergernissen uit mijn top 10 kan ik weinig tot niets te doen en feitelijk zijn de ergernissen niets anders dan verspilde moeite, verspilde energie en vooral een verhoogde bloeddruk die nergens voor nuttig is. In het begin, toen we pas in Suriname woonden, waren de ergernissen 100x zo veel, want ‘even’ naar de bank kan hier al snel betekenen dat je 45 minuten later pas klaar bent, ‘even’ iets regelen kost vaak een halve dag en zo kan ik nog wel doorgaan, maar inmiddels heb ik me over de meeste dingen heen kunnen zetten en me erbij neergelegd. Het heeft namelijk totaal geen nut je te ergeren aan zaken die je niet kunt veranderen en waar het bovendien ook nog eens veels te warm voor is. In het verkeer probeer ik mijn ergenissen gewoon kwijt te raken door zelf een goed voorbeeld te zijn en ergernissen af te reageren door hardop te zeggen waar mensen mee bezig zijn  (ze horen me toch niet en dan ben ik mijn ergernis kwijt).

Branden worden vooral bij ons in de omgeving gemeld en iedereen weet nu inmiddels hoe we hierover denken. Al heeft dat voor heel wat ruzie gezorgd, mensen verbranden hier in elk geval een stuk minder. Het vuilprobleem wordt langzamerhand aangepakt: er is een milieupolitie geïnstalleerd en in de binnenstad zijn  enkele duizende vuiltonnen geplaatst. Er komt langzaam maar zeker een oplossing voor mijn ergernis hieromtrent.

Politiek daar hou ik me liever verre van en mensen die zaken beloven en oneerlijk zijn leer je te doorgronden en dan kun je dat soort mensen uit de weg gaan. Scheelt een hoop ergernissen.

De krant zal ik blijven lezen, anders mis ik een heleboel. De taalfouten moet ik mee zien te leven, al hoop ik dat de Chineze eigenaar eens inziet dat er ook programma’s bestaan die spellingchecks doen.

Ongemanierde en snelle eters ga ik liever uit de weg en de mensen in mij  gezin worden gewezen op hun gedrag en dat is aan het veranderen, mijn  ergernissen nemen dus af.

Opscheppers en zeurders zal ik altijd en overal tegenkomen, gewoon snel ervan af maken is het beste om mijn ergernissen te beperken.

Ergeren als ik ziek of geveld door migraine ben heeft totaal geen zin, al is het moeilijk om iets tegen die ergernis te doen.

 

Oh hemel, 4 pagina’s over ergenissen, zou het dan werkelijk zo erg met me gesteld zijn?

Nee hoor, dat valt reuze mee, ik val hier vooral op door mijn blanke huidskleur en niet door geel, groen en blauw te zijn ;-)

 

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Met de tien punten van jou blijven er nog maar weinig mensen over.
Die deugen mogen blijven meedoen in dit prachtige land, de rest moet maar weg.
Pork houd van de rust en is voorstander.
Hij geeft de DUIM.
DRIMPELS.
Valt wel mee hoor, meestal gaat het toch om een beperkte groep die uitblinkt in asociaal gedrag ;-)
In andere oorden kun je duidelijk andere ergernissen hebben. Vooral in het dagelijks verkeer lijkt mij dat best moeilijk (en natuurlijk gevaarlijk). Hoop voor je dat, naast het vuil verbranden, ook daar van de overheid uit meer regel en structuur in komt.
Inderdaad, het verkeer is hier soms verschrikkelijk: autorijden is dan ook niet altijd even prettig, maar aangezien het openbaar vervoer, zeker waar wij wonen, al helemaal niet te doen is, zijn we toch aangewezen op de auto. Gelukkig is men nu wel bezig bepaalde wegen aan te pakken, er komen meer stoplichten, deels fietspaden en stoepen (dat is een zeldzaamheid op dit moment, behalve in het centrum) dus het gaat de goede kant op
ik denk dat we beter niet samen op stap gaan want twee mensen met 'bijna' allemaal dezelfde ergernissen zouden nogal zeuren, denk ik!
maar twee naast elkaar met groen, geel en blauwe tinten is misschien ook eens een attractie? haha
Hahaha, als ik een keer die kant uit ga, dan moeten we zeker afspreken en dan vragen we mensen geld om ons te bekijken ;-) hahahaha
Fijn dat ze de vuilproblematiek oppakken. Interessant om te lezen!
Tja, dat was echt hoogst noodzakelijk.