Instanties, geen populair woord.

Door Amber-48 gepubliceerd op Monday 17 December 22:38

Mijn ervaring met instanties is niet zo best. Jaren geleden was ik een alleenstaande moeder met drie kinderen en pas gescheiden. Naar de gemeente voor een bijstandsuitkering. Verschrikkelijk. Ik voelde mij een bedelaar. En je hebt dan totaal geen privé meer. Ze willen alles van je weten. Wat ook wel weer begrijpelijk is, je moet toch gestimuleerd worden om te gaan werken. Je kunt er net van in leven bljiven. Ik moet zeggen dat het toen nog niet zo kil en onpersoonlijk was als nu. Je werd echt wel geholpen. Samen met hen werd gekeken  wat voor werk je kon gaan doen. Ik begon met werken toen de jongste naar de kleuterschool ging. 

Een paar jaar geleden ging het met mijn dochter Demi niet goed. Ze had in haar armen gekrast met een schaar. Wat bleek, ze werd op school genegeerd, de school was te druk voor haar. De andere leerlingen accepteerden haar niet. Tot overmaat van ramp hadden de leraren niets in de gaten. Maar het ging steeds slechter, ze at niet meer en kon niet slapen. Toen heb ik aan de bel getrokken. Ik had de tip gekregen om contact op te nemen met een kinderpsychiater. Wat heb ik veel aan die vrouw gehad! Ze ging gesprekken met Demi aan, ging naar haar school(waar de leraren niet altijd blij mee waren),en gaf het advies om Demi thuis te houden tot ze naar Speciaal Onderwijs kon.(zit ze nu nog op en gaat heel goed!) Zelfs de leerplicht ambtenaar gaf toestemming hiervoor. Maar toen ik haar hulp zelf moest gaan betalen kon het helaas niet meer. Om een diagnose te stellen raakte ik met haar naar Stichting De Praktijk. Was niet zo leuk. Ineens wordt je als ouder op je vingers getikt. De vrouw die het onderzoek deed was niet aardig. Demi mocht haar ook niet. Maar ja, je moet door om een diagnose te krijgen. Autisme kwam eruit. Wat wij al vermoeden.

Dat was aan de ene kant een opluchting. Ik ging er boeken over lezen, zodat ik wist hoe op mijn dochter te reageren. Nu gaat het heel goed. Ze heeft steun van een begeleidster van Actiezorg, en jawel, deze keer een fijne instantie! Het is nu een vrolijke meid met veel humor, we lachen wat af!

Gr.Amber

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Jouw verhaal kon zomaar het mijne zijn.Wat kleine verschillen,maar in hoofdlijnen hetzelfde.Ik weet hoe het is.PB mag altijd als je je verhaal even kwijt wilt.
Ok, dank je wel!
Fijn om te lezen dat het nu goed gaat.
Maar wat een verdriet
EN
dat ook nog alleen.