Ik ga er definitief mee stoppen.

Door Ruud gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Ik ga nog er nog een keer tegenaan. Daarna is het voorgoed voorbij. Ik stop er mee.

Het begin

Ik kan mij nog goed herinneren dat ik er mee begon. Ik voelde mij best  onzeker. Zal ik het wel kunnen dacht ik nog. Maar wie A heeft gezegd moet ook B zeggen. Dus met knikkende knieën en het zweet op mijn rug begon ik er mee.
De eerste paar minuten waren vreselijk. Waar was ik aan begonnen. Dit doe ik een keer en nooit meer. Dat nam ik mezelf voor. Maar na die paar eerste minuten begon ik er zowaar plezier in te krijgen. Zoveel plezier zelfs dat ik het niet bij die eerste keer heb gelaten. Ik ging het steeds vaker doen. Ik kreeg echt de smaak te pakken.


Met enige bescheidenheid kan ik zeggen dat ik er steeds beter in werd. De reacties waren overweldigend. Juist die geweldige reacties deden mij destijds besluiten om door te gaan. Van die beslissing heb ik tot op dit moment nooit spijt gehad. Ik vond het heerlijk om te doen.


Waar heb ik het eigenlijk over.


Ik zal de spanning niet tot het einde bewaren. Ik heb het over de kinderen van de basisschool. Ja, mijn beste lezers en lieve lezeressen. Ik ben een van de weinige overblijf vaders op de basisschool. De kinderen vinden dit prachtig. Ze zitten op een school met alleen maar juffen, en de alle overblijf ouders zijn moeders. Een echte vrouwen maatschappij is deze basisschool, waar ik als man de uitzondering op de regel ben.
En niet alleen de jongens vinden dat stoer, de meiden vinden dit ook prachtig.


 

De kleuters


Ik ben 8 jaar geleden begonnen bij de kleuters. Groep 1 en 2 spelen op het onderbouw plein. Als overblijfouder ben je voornamelijk bezig om snotneuzen te snuiten, veters te strikken en jassen dicht te knopen.


Het meeste kon ik mij amuseren met de geweldige kleuter logica. Hier kunnen wij als volwassen mensen een voorbeeld aan nemen. Prachtig.


De middenbouw


Na twee jaar snotneuzen snuiten kreeg ik een nieuwe uitdaging. Het middenbouwplein. Dat zijn de groepen 3,4 en 5. Kinderen in de leeftijd van 6 tot 8 jaar. Een moeilijke leeftijd. De kinderen willen op deze leeftijd meer dan dat ze kunnen. Vele frustratie tot gevolg. Op het middenbouwplein was ik wat meer de politie agent. Een rol die ik niet wilde spelen. Politie agent ligt mij niet zo lekker.


Ik heb toen een geweldige uitvinding gedaan. Ik ben met de kinderen gaan voetballen op het grasveld tegenover de school. Super spannend was dat, zowel voor de kinderen als voor mij.

Van te voren heb ik afgesproken dat als er gedonder was er de volgende week niet werd gevoetbald. En dat werkte perfect. Ik heb deze sanctie maar 4 keer moeten toepassen. Best weinig op een heel schooljaar.


De bovenbouw


Nu loop ik op het bovenbouwplein. De groepen 6, 7 en 8. De grote jongens en meiden van school. De leeftijd van 10,11 en 12 jaar met een uitschieter naar 13 jaar. Prachtige meiden en stoere jongens. De meeste ken ik vanaf de kleutertijd. Ik kan met ze lezen en schrijven. Ik heb ze van kleuter tot puber zien opgroeien. Met de bovenbouw kinderen kan ik goed overweg. Ze gaan graag en discussie met mij aan als ze iets niet bevalt. De discussie win ik tot nu toe altijd. Een gegeven dat de kinderen sportief opnemen. Ze zijn tenslotte al wat ouder.

Mijn kinderen

Stiekem noem ik ze “mijn kinderen” Om eerlijk te zijn voel ik dat ook wel een beetje zo.  Mijn kinderen zitten nu in groep 8 en gaan het volgende jaar  de middelbare school. Mijn kinderen vliegen uit. Als jonge mannen en vrouwen gaan ze de grote boze wereld in.


Nog een keer ben ik dit schooljaar de overblijfvader. Daarna barst de schoolvakantie los. Na de vakantie komen mijn kinderen niet meer terug op school. Ze zijn groot en kunen op eigen benen staan. Althans, dat denken ze.


Ik ben bang dat ik mijn kinderen heel erg ga missen.
 

Reacties (36) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nee stoppen met plazilla ik dachte het niet maar de kinderen zullen jou missen! Duim taco
Dapper dat je dit doet. Misschien een goed artikel voor:
http://plazilla.com/1-eerste-stap-melden-aan-leerkracht
Een gevoelig thema. Mooi belicht
Wat leuk dat je dat doet of deed zeg. Hopelijk geef je andere mensen nu het goede voorbeeld.
Prachtig dat je dat hebt gedaan. Zonde dat je er mee stopt.. Duim en fan erbij!
Mooi beschreven en idd je gaat het missen. Mag je niet gewoon nog een paar jaartjes blijven?
sowieso al super dat je overblijft vader wlde worden destijds en het dan ook nog zolang volhoudt.
bij mij kids op school zijn het alleen maar moeders en sinds kort een gepensioneerde docent.

en idd, het komt wel weer goed, al zal het wennen zijn na de vakantie.