Hoe anderen jou zien 2...

Door Ir gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Deze titel komt je wellicht bekend voor, maar ik wilde er toch nog iets over kwijt, vandaar dat ik er even op verder ga...

Hoe anderen jou zien...

In mijn vorige artikel 'Hoe anderen jou zien...' heb ik geschreven over mijn gedachtenkronkels over hoe anderen mij zouden zien, maar volgens mij hebben de meeste mensen mij verkeerd begrepen. In dit artikel probeer ik het een en ander te verduidelijken. Ik hoop dat het me gaat lukken. Wens me sterkte! ;)

Mijn opzet...

Misschien was mijn opzet van het vorige artikel verkeerd, maar ik kan ook wel begrijpen dat je me misschien niet eens helemaal hebt kunnen volgen. Ik kan nogal eens van de hak op de tak vliegen of zelfs schieten. Mijn gedachtenkronkels heb ik niet helemaal onder controle dan wel in bedwang en bereiken mijn vingers eerder dan dat ik er nog eens goed over na heb kunnen denken. Natuurlijk kan ik alles wel nalezen en dat heb ik zeker ook een keer of wat gedaan. Maar ja, als je vast zit in die kronkels, een waar web van gedachten, dan kom je er niet makkelijk en zeker niet zonder kleerscheuren van af. Je denkt dat je alles helder en in duidelijke taal hebt neergekalkt, maar gezien de reacties, en die waren er zeker, vrees ik dat ik mijn kronkels eens naar een andere kant moet gaan ombuigen...

Dus die opzet...

Nog even terugkomend op de opzet van dat artikel... Ik begon dus een aantal voorbeelden te noemen over op een terrasje zitten en lekker naar nietsvermoedende voorbijgangers te zitten gapen en meteen een oordeel dan wel een verhaal erbij te verzinnen. Ook het voorbeeld van dat nieuwe meisje dat bij mij in de klas kwam heb ik genoemd.

Nu wil ik niet zeggen dat hier allemaal niets van waar is, maar ik bedoelde het anders. Natuurlijk ben ik ook benieuwd hoe anderen mij zien en wat zij van mij vinden, maar zo ontzettend belangrijk vind ik dat heden ten dage niet meer. Ik ben namelijk ik en ik vind dat ik goed genoeg ben. Ik ben lief, te vertrouwen en met tijd en wijle in het bezit van droge humor die niet persé iedereen meteen begrijpt. Sommigen begrijpen die humor nooit, maar dat ligt dan meer aan de ander en blijkbaar liggen we op een andere golflengte qua humor. Ook helemaal niets mis mee natuurlijk. Je hoeft niet met iedereen op diezelfde golflengte te zitten, want dan wordt het er wel erg druk...

Maar...

Maar wat wilde ik dan wel vertellen!? En nou gaat ie lastig worden, nu moet ik mijn kronkels een paar keer gaan buigen om te kijken of het links of rechts om beter uit te leggen is.

Kijk... Het gaat er mij dus niet om wat mensen van mij vinden (gelukkig ben ik daar voor het grootste gedeelte overheen gegroeid), maar ik zou willen weten wat ik van mezelf zou vinden wanneer ik door andermans ogen zou kunnen kijken. Ik zou dan door andermans ogen willen kijken met mijn eigen gedachtes, mijn eigen karakter, kortom... met mijn eigen ik. Dan loop ik bijvoorbeeld op straat en daar zie ik mijzelf lopen. Wat zou ik dan van die persoon (die ik dan dus eigenlijk ben) denken.

Kun je me nog volgen??? Hoe kan ik dit nu goed uitleggen?

Nog een voorbeeld... Zoals jullie misschien weten, misschien ook niet, rijd ik motor. Nou, bijvoorbeeld, en nou gaat ie komen. Ik rijd op de motor... Nee, wacht, ik probeer het anders... IK (met hoofdletters) is degene die beoordeeld gaat worden en ik (met kleine letters) is degene die beoordeelt. Snap je 'm??? Maar de beide ikken ben ik zelf... Ahum!

Nou, daar gaan we weer... ik loop over straat en zie IK op de motor voorbij razen. Wat zou ik dan van IK denken. Zou ik denken: 'Wow, wel een stoere meid!' Of als IK gewoon over straat loopt of in een kroeg binnenkom, wat zou ik daarvan denken... Zou ik denken: 'Wat komt daar nou binnen gelopen!?' Of denk ik: 'Dat lijkt mij een aardige meid.' Vragen te over!

Nog een poging...

Ik heb bijvoorbeeld boulimia gehad, jaren lang en heb ik een verkeerd beeld van mezelf. Nee, niet door die boulimia natuurlijk, maar wat daaraan vooraf ging. Ik zie mezelf niet zo dun als een ander mij ziet. Nee, ik zie vetrollen zitten terwijl anderen me dan voor gek verklaren. Maar dat is wat ik zie. Soms, heel soms denk ik mijn echte uiterlijk te zien en dit is meestal 's avonds laat, nee niet onder invloed van alcoholische versnaperingen. Dan denk ik van mezelf: 'Je mag er best zijn met jouw figuurtje'. Dit komt helaas maar zelden voor, maar ik maak vorderingen. Er is wel eens een programma op tv geweest 'Looking Good Naked', waarbij vrouwen van dik naar dun, of andersom, op een rij stonden en daar moest de persoon in kwestie (zij zag haar zelf ook verkeerd) zichzelf op de voor haar gevoel juiste plaats zetten. Negen van de tien keer schatte zij zich zwaarder of dikker dan ze daadwerkelijk was. Daar ben ik ook wel nieuwsgierig over... Waar zou ik mezelf plaatsen op de manier zoals ik mezelf zie?

Karikatuur...

En dit is een voorbeeld van hoe ik gezien wordt door een karikaturist van een aantal jaren geleden. Nou, dat valt best mee, toch? Ik vind hem wel leuk! Nee, hier word ik niet onzeker van, maar hier ging het niet over!!! Nu dwaal ik weer af.

Als ik deze tekening van mezelf zie dan denk ik: 'Wat een vrolijke meid met grote ogen en appelwangetjes...' Maar dat is natuurlijk mijn eigen bescheiden mening. Hahaha!!!

 

 

Tot slot...

Al met al gaat het mij dus niet over de meningen van anderen maar mijn eigen mening door andermans ogen. Is dit een duidelijke zin? En nogmaals sorry wanneer ik mezelf niet duidelijk heb kunnen uitdrukken of dat ik je door die karikatuur weer op een dwaalspoor heb gebracht... Schroom niet om vragen te stellen, maar schrik niet als er een verward antwoord op gegeven wordt. Hahaha!!!

(c)http://www.ericakanters.nl

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Bedankt Siewerd!
Inderdaad de perceptie van mijn eigen perceptie... Jij begrijpt mij!
;)
Je hebt het over de perceptie van jouw eigen perceptie door de ogen van de ander.
Ik vind het een prachtige gedachte. Je zou echter dan de gedachten ook van de ander moeten lezen en die tegen jouw eigen gedachten aanhouden. Je begrijpt het al hoop ik. Je krijgt nooit een zuivere perceptie omdat je een van beiden niet kunt uitschakelen.
Wat zou hij/zij van me denken krijgt door jouw prachtige artikel een heel boeiende dimensie!
Nog een verlate duim!
Ik (of IK) vind je een topper.
Of ik begrijp je. Of ik begrijp je niet. Wat een gedoe over een waarheid als een koe. Maar even zonder dollen: ik herken wel heel er goed wat je zegt, dat het voor jou midden in die kronkels heel duidelijk is en voor een ander misschien niet, of zo

IK zou ook graag eens met mijn brein en ogen kijken door de ogen van een ander, maar inmiddels heb ik al veel gemerkt van wat ze kennelijk zien. Meestal is dat niet wat ikzelf zie, maar zij weten over mij niet wat ik weet.
Ook niet als ik dat tot in de kleinste details heb verteld. Omdat iedereen er zijn eigen bril bij op heeft. Begrijp je me nog tussen mijn kronkelige associaties?
Bijvoorbeeld: Ik heb die man gemaild maar weet jij nog een andere manier om met hem in contact te komen want hij doet niets terug? Dat kun jij opvatten als een grapje, want Dora grapt zo graag, maar je kunt ook denken, kom zeg, als hij niet reageert moet Door het maar laten waaien... Of zo iets.
Ik zie je zo voor me, met die pretoogjes en die uiterlijk niet kapot te krijgen sterkte, tot je een opmerking plaatst, die boekdelen spreekt, denk ik. Niemand weet wat er nog meer achter je houding steekt... als je niet een beetje oplet.
Zeker niet vanaf een terrasje, want daar is het juist zo lekker in je eigen gedachten een ander te bekijken en erbij te fantaseren, al dan niet positief... dat varieert ook weer als je eigen stemming grimmig of vrolijk is. Kun je me nog bijbenen? Haha, Ik bedoel, lekker artikel, maar ik heb dus een beetje veel woorden nodig... fijn je weer eens te lezen
Glashelder en zo duidelijk als rimpelloos water. (deze zin, niet duidelijk? Pech...) Wel leuk dat je een hele artikel aan het uitleggen van een andere hebt gewijd.
Benieuwd naar de volgende reacties.