Kinderen die het contact verbreken met een ouder

Door Mettemarit gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

kinderen die het contact met een ouder verbreken

Mijn zoon heeft het contact met mij verbroken en dat doet zo ontzettend pijn dat ik er niet mee kan leven..

Dag en nacht zit hij in mijn kop, en vraag mij af waarom doet hij dit , contact met hem is onmogelijk want alles is geblokkeerd voor mij.

Ik ben bereid om met hem te praten maar hij laat niets horen.

Hij is getrouwd met een man . en hou van allebei, alleen met zijn partner had ik wel eens onenigheid en die heeft mij de deur gewezen waar mijn zoon bij was en helemaal niet voor mij op kwam..

en nu neemt mijn zoon ook geen telefoon voor mij meer op..

Jaren heb ik hem niet meer gezien..

.En met je vrienden en sociale kennissen moet je er ook niet over praten want zij weten het nu wel..s,nacht is het mijn tijd dan huil ik en vraag mij af WAAROM gebeurd dit mij, ik heb hem geknuffeld mijn liefde gegeven, ik  weet het niet meer..Ik hou van hem hij is 38 jaar..

Graag zou ik in contact komen met mensen die hetzelfde verdriet mee maken, dat we onze gedachten er over uit kunnen wisselen, zo was ik zo blij voor die mevr die weer contact heeft  met haar dochter,en wens haar heel veel geluk..

Ik ben wel 7 jaar geleden gescheiden en sindsdien is het contact met mijn zoon minder geworden ,terwijl hij wel vond dat ik het goed heb gedaan.. dus dat is het probleem niet..Ik weet het niet..

WAt doet het pijn als er iets met je kind en jij als ouder gebeurd als er geen contact meer is wist ik maar hoe ik er mee om moet gaan .

Ik heb een partner maar met hem wil ik er ook niet teveel over praten want ik voel dat mijn relatie daar ook niet beter van wordt..dus doe ik dat niet.

Ik ben nu zover dat ik er niemand meer mee lastig wil vallen dat geeft mij dat ik nu maar iedere nacht lig te huilen.

Ik heb ook een dochter en daar heb ik ook een afspraak mee moeten maken dat ik niet meer over haar broer praat..want wij kregen bijna ruzie omdat ik er steeds naar vroeg hoe het met hem ging...

 

 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik ken dit gevoel..mijn dochter 27 jaar...en ik heb 3 kleinkinderen..wil ook geen contact meer met mij..kleinkinderen zie ik dus ook niet meer..ik probeer mijn eigen leven op te bouwen...zo goed als ik kan...ik heb nog een zoon met lichte vorm van autisme,,waar zij niet zo veel van wil weten..of wil begrijpen....ik steek daar mijn energie in..en ik besef dat ik ook wel fouten zal hebben gemaakt..en heb geprobeerd er achter te komen bij haar hoe en wat..maar ze steld zich zo verschrikkelijk hart op in mails..dat dat nog pijnlijke is..het laatste wat ze schreef dat ze totaal geen contact meer wil..voor haar ben ik dood...veel snap ik er niet van..maar liefde is ook los laten. Het gemis en pijn zal er altijd zijn, en heb haar nog laten weten dat de deur hier altijd open staat..ze is niet mishandeld of iets ernstigs, en ik kan alleen zeggen dat je er over moet praten...of met hulp of met een goede vriendin.. dit is een moeilijke weg, maar ouderverstoting komt erg vaak voor...je staat niet alleen..en wens je veel sterkte..
Hoi mevrouw "
Ik ben geen moeder , maar hoe ik uw verhaal gelezen heb ,ik moet er ook bijna van huilen !
ik hoop dat uw zoon vroeg of laat zich zelf wel tegen komt ,want ik heb namelijk echt geen moeder meer " en uw zoon leeft gelukkig nog dus het is niet te laat !
ik heb alleen een vader ,en daar moet ik het mee doen " mijn vader is mijn alles !
Uw moet sterk zijn voor uw zoon " Dat was ik toen mijn moeder overleed , ik was strek voor haar ,want zij wilde apsoluut niet dat iemand aan haar begravenis zou huilen , ik kan het niet ,daarom leef ik echt met heel mijn hart met uw !
Als ik moeder zou zijn van een zoon die het zelfde mij aan zou doen dan zou het zelfde ook in mij om gaan .
Dus , uw kunt het , wees sterk voor uw zoon uw bent zijn moeder -
en blijft zijn moeder !
xxxx groetjes van Naomi
Kinderen kun je het beste los laten. En als er geen contact meer wordt opgenomen dan is dat zo. Je kunt alleen maar afwachten.
Suc6 op Xead.
Gelukkig heb ik weer contact met mijn dochter, wij hebben dan ook geen ruzie gehad, zij kon niet met de situatie omgaan dat haar vader en ik gescheiden waren en we allebei weer een nieuwe relatie hadden. Gelukkig is ze weer terug gekomen. Ik heb zelf daarentegen geen contact meer met mijn ouders, dat heeft dan ook een heel andere reden, misschien hebben zij wel evenveel verdriet als jij nu hebt om je zoon. Mijn ouders hadden de neiging mijn leven te bepalen, daar komt bij, dat ik vroeger misbruikt en mishandeld ben dus daardoor is het op een gegeven moment geescaleerd en heb ik besloten het contact te verbreken. Ik weet niet, wat precies de reden kan zijn geweest, waarom je zoon geen contact meer met je wil, wat ik je wel wil meegeven is, laat ze in hun waarde, zoek zelf geen contact, dat geeft het gevoel dat je ze stalkt en kan het alleen maar tegen je werken. Laat ze hun eigen leven leiden en misschien, wanneer ze helemaal niets meer van je horen, begint het toch te kriebelen en wil je zoon alsnog een keer met je praten. Ik wens je veel sterkte en wijsheid.
ik kan heel goed begrijpen dat dit je enorm raakt! ik heb zelf geen kinderen maar moesten mijn ouders zeggen ik wil geen contact meer met jou zou mijn wereld ook wel instorten! ik vind het heel erg voor jou! probeer misschien op één of andere manier toch eens in contact te komen en probeer dan eens rustig te praten. héél veel sterkte! En goed dat je zo'n onderwerp eens ter sprake brengt ik denk wel dat er nog vele zijn in zo'n situatie. Zeker een duim voor je artikel! veel sterkte!
Dat is een spijtige zaak voor de ouders, jullie in dit geval. Vaak komt echter het verstand met de jaren zullen we maar zeggen en dan staan ze na verloop van tijd toch weer bij je op de stoep. Hopelijk is dat bij jullie ook het geval. Of schrijf inderdaad een brief waarin je duidelijk je gevoelens en je oprechtheid probeert te verwoorden. Sterkte en duim.
Wat erg voor je zeg! Bij mij is het precies andersom, ik ben de dochter en mijn vader wil geen contact met mij (oneens met mijn partnerkeuze), dat doet ontzettend zeer. Dus ik begrijp je verdriet wel een beetje. Ik hoop echt voor je dat het goed komt. Misschien dat je een brief of een mail kan schrijven en dat naar hem sturen? Zonder verwijten te maken, maar gewoon positief dat je hem mist en van hem houdt en wilt dat jullie weer contact hebben.
Sterkte!