Assepoester of het leven...

Door Ir gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Assepoester, wie kent het sprookje niet Maar er is meer. We lezen even tussen de regels door en zien de symbolen van het echte leven.

Hoe kom je daar nu weer bij?

 

Hoe ik hier op kom is omdat ik tijdens mijn expositie van iemand een boekje mocht uitkiezen. Waarom ik dat mocht is voor mij een raadsel, maar de keuze was gauw gemaakt. Het werd het boekje met als titel: ‘De symbolische betekenis van de oude klassieke sprookjes’. Waarschijnlijk vind ik dit zo leuk omdat ik van fantaseren houd en wanneer ik sprookjes lees en beleef ga ik hier meestal helemaal in op en beleef ik het zelf. Ditzelfde geld voor films en series op tv. Hierin ga ik zo in op dat de tranen soms over mijn wangen naar beneden biggelen. Is biggelen een woord? Het wordt niet aangegeven als fout met zo’n irritante rode streep eronder, dus het zal wel goed zijn.

 

Anyhow, ik had het over Assepoester...

Assepoester is het sprookje dat gaat over het doel van het bereiken van Goddelijke bewustwording.
De stiefmoeder neemt de plaats van het valse ego in. Het ego dat de mens verhindert zijn doel in het leven te bereiken. Je ego is je zelf-beoordeling die dus niet erg objectief is. Je ego vertelt je vaak de dingen die je fout vindt aan jezelf of waarin je naar eigen mening in uitblinkt. Je ego is totaal en alleen gericht op jezelf, zonder rekening te houden met de buitenwereld, de wereld om je heen. Je kent ook vast wel de term ‘ego-tripper’, iemand die helemaal vol is van zichzelf. Niemand is zo goed als hij/zij is. De wereld draait alleen om hem/haar. Iedereen kent of heeft wel eens een ego-tripper gekend of meegemaakt. Van dat soort mensen krijg ik echt kotsneigingen. Pardon my French. Maar wat maakt die mensen zo? Zien zij niet dat er nog meer mensen leven in deze wereld. In de wereld waarin zij zelf ook leven. Naar mijn mening komen deze mensen zichzelf ooit wel eens tegen. Dat kan ook haast niet anders want zij zijn de enige die in hun wereld leven. Of eigenlijk zij en hun ego, dat maakt twee.(snappie?)

 

Stiefzusters...

Hierbij kom ik nu gelijk bij de stiefzusters in dit sprookje. De stiefzusters vertegenwoordigen het lichaam en het denkvermogen. Volgens het boekje bestaat een mens uit drie verschillende aangezichten; eerst komt het lichaam. Als baby ben je je als eerst bewust van je lichaam. Naarmate de jaren verstrijken komt daar je denkvermogen bij. Voor de een wat meer dan de ander, maar dit even terzijde. ;) Uiteindelijk zou de mens zich bewust moeten gaan worden van zijn ziel, het diepste en goddelijkste. Helaas wordt niet iedereen zich hiervan bewust. Veel mensen leven alleen voor aanzien van anderen, waarbij zij er alles aan doen om er bijvoorbeeld goed uit te zien en aanzien te krijgen van anderen. Zonder zich van zichzelf bewust te zijn. Om te omschrijven wat een ziel nu precies betekent is bijna onbegonnen werk en is voor een ieder anders, naar mijn mening, maar komt wel op hetzelfde neer.

 

De ziel...

De ziel is je ware zelf, dat waar jij voor leeft, dat wat jij ademt, dat wat jou op gang houdt, dat wat jij werkelijk bent en kunt worden. Maar hoe kom je tot je ware zelf? Meditatie is een techniek om even uit deze wereld te stappen en jezelf te zoeken. Probeer maar eens te mediteren zonder dat gedachten door je hoofd dwalen. Wanneer je die gedachten kunt laten gaan zonder er aandacht aan te besteden, dan kom je tot je ware zelf. En dan? Dan ben je in rust, dan ben je bij jezelf. Even niks anders, even op adem komen. Ook denk ik dat intuïtie een gedeelte is van je ziel. Wanneer je intuïtie je iets wil zeggen komt dit uit je ziel, uit je ware zelf. Iedereen heeft dat gevoel wel eens gehad lijkt mij. Dat je intuïtie je zegt iets niet of juist wel te doen terwijl anderen jou iets anders proberen aan te praten. Niets is zo belangrijk dan je eigen intuïtie te volgen. Stom gezegd van mij, ‘je eigen intuïtie’. Je gaat toch niet uit van de intuïtie van een ander, want die geldt niet perse voor jou.

 

Glazen muiltjes...

Dan komen we nu aan bij de beroemde glazen muiltjes van die ene bewuste avond. Op die avond wordt Assepoester omgetoverd door de toverfee die altijd al vanaf haar geboorte aan haar zijde heeft gestaan en die haar op dat moment haar ware, mooie zelf laat zien, haar bewustwording. De glazen muiltjes die Assepoester aankrijgt staan voor haar dromen en illusies die zo in contact met de aarde komen. De glazen muiltjes zijn er niet, maar toch zijn ze er… Maar om 12 uur wordt de betovering gebroken. Omdat de aarde nooit iets kan dragen dat volmaakt is. Het moet dan breken en overgaan tot een hoger bestaansvorm. Wanneer Assepoester de prins ontmoet op het bal is dat het symbool van de geestelijke bewustwording. Doordat deze twee zo opgaan in elkaar vergeten zij de tijd. Zij heeft haar ware zelf gevonden. Zij was zich bewust geworden van zichzelf. Als ik hier verder in opga dan zie ik hier de Yin en Yang in, het man-vrouw, zwart-wit, positief-negatief en ga zo maar door. De prins was de aanvulling op haar eigen zelf, haar bewustwording. Zoals haar stiefzusters symbool staan voor haar denkvermogen en lichaam. De drie-eenheid, de goddelijke bewustwording.

 

The end...

Nooit geweten dat zo’n lief sprookje zo diepgaand was. Natuurlijk wist ik wel dat er meer achter stak, maar zoveel!!! Meestal ging ik gewoon op in de dramatiek en romantiek van het verhaal. Ik leefde mee wanneer ze weer door haar stiefmoeder en stiefzusters getreiterd werd. Ik was trots op haar dat ze alle ontberingen en getreiter langs haar heen liet gaan. Ik was blij voor haar dat ze uiteindelijk toch naar het bal kon gaan en uiteindelijk verdrietig omdat ze er weer weg moest. Ik zat in spanning toen de prins op zoek ging naar het meisje dat het glazen muiltje zou passen in de hoop dat niet een ander dezelfde maat zou hebben. Alle emoties kwamen naar boven bij het lezen en zien van dit sprookje om uiteindelijk opgelucht adem te kunnen halen dat ze elkaar toch vonden. En ze leefden nog lang en gelukkig. Dat is wat ik ook altijd wilde, leven in een sprookje, maar dan zonder ontberingen en pijn. Inmiddels ben ik er achter gekomen dat het leven zeker niet over rozen gaat. Gedurende je leven maak je alle emoties in meerdere of mindere mate mee. Zoals een vrouw mij ooit vertelde: ‘Je krijgt dat wat je kunt dragen.’ En daar zou ik mee willen afsluiten.

Maar ook met de woorden: ’Ik leef nog lang en gelukkig, met vallen en opstaan.

(c)http://www.ericakanters.nl

Bron foto Stiefzusters: ANP-archief Raymonod Rutting 6 febr. 1996.

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Erica wat mooi! Sprookjes kun je zo mooi uitdiepen. Ik deed dat al eens met Doornroosje, de puberdochter. Top!
zal er werkelijk zo diep over nagedacht zijn, of is die symboliek er later aan toegeschreven? De glazen muiltjes zijn trouwens een vertaalfout. Het zijn bonten muiltjes. Fourrerre (bont) werd verbasterd tot verre (glas)

Leuk artikel.
Leuke verklaringen, komen deels overeen met de reguliere pschologische inzichten. Ben benieuwd naar de andere, glazen kisten, appels met doornen, zevenmijls laarzen, Hans en Grietje boze wolven...geitjes... Oef... Een hele serie voorzie ik...
En nu nog de rest van het sprookjesland! :)
Goed geschreven, in elk verhaal zit er ergens wel een kern van waarheid in.
duim!