Met humor en tragiek leer ik toptennis van mijn vader! Leerplan Taco!

Door Taco-Veldstra gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Mijn vader's leerplan om mij toptennisser te maken, gaat met humor en tragiek gepaard.

IK LEERDE VAN MIJN VADER TOPTENNIS MET HUMOR EN TRAGIEK! LEERPLAN TACO!

DE EERSTE WEDSTRIJD VERLOOR IK MET TWEEMAAL 6-0!

Ik kon kiezen voor judo, zwemmen en tennis. Op de basisschool was ik een uitblinker in de eerste twee, maar met tennis verloor ik mijn eerste toernooi wedstrijd met twee maal 6-0.  Toen ik 11 was, kwam ik op het VWO en moest een keuze maken, drie sporten kosten teveel tijd. Ik vond alleen tennis leuk maar had meer aanleg voor zwemmen. Daarbij had de tennistrainer geen enkel vertrouwen in mij. Ik vroeg mijn vader of ik met zijn klapracket mocht spelen en een complete verandering vond plaats. Ik sloeg er heel gecontroleerd en hard mee en haalde de meest onmogelijke ballen. Ik was een van de weinigen met een eenhandige backhand en samen met het nieuwe klapracket grip dat mijn vader als tennisleraar had uitgevonden, maakte ik een enorme voortgang. De trainer zag het niet of wilde het niet zien. Tot ik bij de jeugd tot en met 12 jaar clubkampioen werd.

MIJN VADER GAAT ME TRAINEN, GEDULD IS MIJN MOTTO!

De trainer zette me niet in de selectie, hij vond me mentaal niet sterk genoeg. Mijn vader troost me en zegt die trainer geeft toch nauwelijks les en ik besluit je vanaf nu te trainen op het universitaire sportcentrum. Het weekend reserveren we voor onze training. Mijn pa traint me eerst op vastheid en telt onze slagen wisseling. Bij tennis is het zaak elke bal terug te slaan. Je moet leren geduldig te zijn. Je speelt de ballen een meter over het net en moet proberen voorbij de serveerlijn zijn zo diep mogelijk, zonder risico te spelen. In een weekend heb ik dat te pakken. Daarna doen we wat lichte krachttraining zodat mijn spieren, banden en pezen sterker worden en ik geen kans loop op blessures. Daarbij merk ik na verloop van tijd dat ik steeds harder ga slaan. Met deze grip kan ik mijn pols meer buigen en topspin aan de bal geven. Hoe hard ik ook sla de bal blijft binnen de lijnen, mits ik de bal goed in het midden raak. Als het regent trainen we in de gymzaal tegen de muur.

BASELINE!
Ik mag van hem niet meer dan een meter achter de baseline komen. Je staat op de baseline en danst  en glijdt van links naar rechts en je haalt elke bal. Zo hoef jij minder te lopen en je raakt de bal vroeg waardoor de bal veel harder naar je tegenstander gaat. Op zaterdag halen we vaak 100 slagen. Als het donker wordt gaan we nog even naar het krachthonk en hij leert me roeien op de roeimachine. Hij zegt: ‘dit is de beste sport om je complete conditie te verbeteren, want je gebruikt alle spieren van je lichaam en het hart longsysteem’. ‘Maar pa je moet je niet opofferen voor mij’. ‘Weet je Tijmen mijn eerste vrouw zei:’ dat ik net zoveel energie in mijn kinderen moest steken als in mijn toenmalige vrienden’. ‘Toen ik gebeld werd een haf jaar geleden door de politie dat je in het ziekenhuis lag en van je fiets was gevallen met je hoofd tegen een stoeprand. Was ik kapot. Ik vroeg het universum mij te nemen in plaats van jou. Je hebt je gelukkig goed hersteld’.

Zondag beginnen we met een ballenmachine die mijn vader steeds sneller afstelt. Mijn vader zit als en kanonnier achter het apparaat en ik moet 200 ballen slaan afwisselend forehand en backhand. Dan 200 volleys. Om 1 uur gaan we wat eten. Mijn vader laat me tussendoor veel drinken. Ook doen we spelletjes, ik leer van hem achter mijn rug en tussen de benen doorslaan. Tot het weer donker wordt blijven we trainen. Het gekke is dat hoe beter het gaat hoe minder moe ik lijk. Hoe is het mogelijk dat we zo lang kunnen trainen vraag ik me af. Eigenlijk weet ik het wel mijn vader doet het speels en hij heeft altijd wat nieuws.

SERVICE EN RETURN

‘Tijmen, wat zijn de belangrijkste slagen’? ‘Ik denk de service en de return pa’. ‘Juist jongen dus leggen we dit weekend het accent daar op’. Mijn vader hangt cd doosjes in het hek en ik moet ze stuk slaan van achter de baseline. Mij vader leert me de juiste zelfde opgooi en het ritme van de service. Met het klapracket sla ik zo hard dat we snel door de doosjes heen zijn. O.k. nu maak ik het moeilijker en ga je serveren op blikjes op de baan, die ik telkens van plaats verander. Een paar uur train ik op serveren. Hij wisselt het af met de return. Eerst staat hij achter de baseline, maar langzaam kruipt hij naar voren en de ballen komen steeds sneller en hoger op me af. Aanvankelijk mis ik de ballen en wil achteruit gaan. Maar dat staat hij niet toe. ‘Elke service neem je snel en sla de ballen vol zelfvertrouwen terug. Maak gerust fouten, ook nu zul je leren dat de snelheid van de bal een relatief begrip is en afhankelijk van je waarneming en anticipatie. Observeer mijn slag en je weet waar hij komt, je zult ontdekken dat snelheid een subjectief is. Met mijn racket haal je elke bal ‘. Zondags herhalen we de service en return training en het onmogelijke wordt nu mogelijk. Ik krijg  zoveel zelfvertrouwen en mis praktisch geen bal meer. Als laatse oefening doet hij mij een blinddoek om en ik moet net zo lang serveren tot ik de bal goed raak ‘in the blind’. ‘Zo leer je de opgooi constant te houden’.

GEEN TOERNOOIEN!
Ik mag van mijn vader geen toernooien spelen, als je nog niet sterk genoeg bent is dat zonde van de tijd, je kunt beter trainen. Dat die anderen het halve land afreizen moeten zij weten. De Williams Sisters speelden ook geen toernooien voor ze 15 waren. Op je 15 e mag je je eerste toernooi spelen tot die tijd trainen we, weer of geen weer.

MIJN VADER MAG WEL WAT STRENGER ZIJN.
‘Pa onze trainer is zo streng en is altijd ontevreden. Dat ben jij nooit’. Je geeft kritiek, maar zal me nooit op mijn donder geven’. ‘Misschien is dat wel eens goed voor me’. ‘O.k.’ zegt hij, maar ik doe het in het Engels, Duits en Frans, dan leer je ook nog  je talen. ‘Pa je maakt overal een spelletje van, maar het is waar, mijn talen zijn niet zo best en de uitspaak al helemaal niet’. We hebben de film Casino gezien met Robert de Niro en hij imiteer hem perfect. ‘He you fuckin asshole, get to the ball and watch it, never leave your fuckin’ eyes of the ball’. ‘Get your ass over here and hit the balls harder you sun of a bitch. Robert The Niro is talkin’ . Ik krijg de slappe lach en hij ook, we hebben zo veel plezier. Dan gaat hij over op Duits en imiteert Hitler en de Gaule, die een menigte toeschreeuwen. Het grappige is dat ik nu bij films op de uitspaak let en bij Engelse films de ondertiteling weglaat. Ik heb sindsdien nooit meer een onvoldoende voor talen. Ik nam het taalgevoel van mijn vader over.

 

FILMS!

Soms zijn we zo moe dat we in een strandtent gaan eten. Daarna gaan we films kijken, hij kende zoveel goede films dat ik er altijd van heb genoten. Oude films als ‘The Birds’ ,‘Don’t look now’ en ‘Midnight Express’ etc. maar ook recente als: ‘Het Paard van Troye’’en mijn favoriet’ lÍntouchable’. Ook gaan we regelmatig naar de bioscoop.
Mijn vader was geen kok en ook de werking van de wasmachine moest ik uitleggen. Maar daar hielp ik hem dan bij, hoe moe ik ook was. Mijn vader zorgde op vrijdag voor een volle koelkast met lekkere gezonde hapjes.

TRAGIEK
Onze moeder waar ik ook van veel van hou, had ons verlaten, ze wilde een nieuw leven. Mijn vader had daar groot verdriet van en ik zag soms de pijn, als hij dacht dat hij alleen was. Ik zag zijn tranen en dan vroeg ik aan hem niet meer te huilen, dat hij de beste vader was die we ons konden wensen. Dat hij ons zoveel leert en altijd voor ons klaar staat.

OP EEN DONKERE HERFSTAVOND!

Het werd al donker op de baan, maar we spelen door, maar plotseling zie ik hem in elkaar zakken en naar zijn borst grijpen. Ik ren op hem af en hij zegt: ‘bel 112 voor een ambulance’. In het ziekenhuis blijkt dat hij een lichte hartaanval heeft doorstaan. Hij ziet er opeens heel moe en bleek uit. Ik heb tranen in mijn ogen als hij zegt: je bent 15, wil je volgende week zondag het belangrijkste toernooi van de regio spelen’? ‘Ja pa dat doe ik voor jou’.  Het is zo’n belangrijk toernooi dat de finale met een echte scheidsrechter wordt gespeeld. Ik win de finale met 6-2, 6-2. Ik speel dat toernooi volledig in een flow. Alle lessen die hij mij heeft gegeven volg ik automatisch op. Ik moet een toespraak als winnaar houden en bedank in het bijzonder mijn vader, die wonderbaarlijk hersteld is, waarna ik hem omhels. Mijn vader is zo gelukkig. Een  tijdje later doe ik eindexamen en behaal als jongste, met succes het VWO diploma. Ik geef hem een roos als eerbetoon. Ik zie de vochtige ogen van mijn vader. Hij is weer helemaal hersteld, maar moet zich wel in acht nemen.

IK KIES VOOR SCHEEPSBOUW!

Ik ga scheepsbouw studeren aan de T.U. in Delft en speel nog wel tennis maar recreatief. Zelfs iemand die futures [net onder de top van Nederland] heeft gespeeld, wil met mij trainen! Hij wilde ook met mijn klapracket spelen.

Reacties (33) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel leuk om te lezen, fijn zo'n goede band met je zoon!
Leuk geschreven Taco. Wimbledon is ook weer aan de gang !

duim uiteraard
Wat leuk om de ervaring van je zoon weer te geven! Vader en zoon tennisfanaten en filmliefhebbers! Mooi weergegeven!
agnes als ik het goed voorheb gaat het over taco zijn zoon die tennis speelt. Heb ik dat goed taco? Heel mooi geschreven. dikke duim
Uit het leven gegrepen, goed geschreven!
Hey Taco,

Mooi verhaal geschreven, zoals altijd.
Die uitspraak van jouw moeder in het verhaal vind ik wel een goede... En papa maar luisteren.

Groetjes
Mooi Taco. Duim!