Wielrennen op tv.

Door Derosa gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

De uitzendingen van wielerwedstrijden op de televisie zijn de laatste jaren steeds langer geworden. Maar de beslissingen vallen pas in de laatste fase van die wedstrijd. En de renners doen niet veel moeite om zo'n lange tv-uitzending spannend te maken.

Wielrennen op tv

Steeds vaker hoor ik om me heen dat het wielrennen op tv saai is en te lang duurt. Veel mensen kijken daarom niet meer vanaf het begin van de uitzending van een wielerwedstrijd. Er gebeurt dikwijls zo weinig in de wedstrijd dat zelfs de verslaggevers op den duur niet meer weten wat ze moeten vertellen. Zowel op de Nederlandse als op de Belgische zender is dat het geval.

Het lijkt erop dat er iets moet gebeuren om de aandacht van de wielerliefhebber nog lang vast te kunnen houden. Dat kan volgens mij op twee manieren. De eerste manier is de gemakkelijkste. Gewoon de uitzendingen korter maken. Waarom de laatste 100 km van de wedstrijd uitzenden als de strijd toch pas in de laatste 30 km losbarst? Die laatste drie kwartier van een wedstrijd zijn meestal spannend genoeg voor de vaste supporter.

Ook de wielrenners (en hun ploegleiders) zullen iets moeten gaan doen om hun populaire sport verder te promoten. Nu zijn de wedstrijden zo voorspelbaar geworden dat verrassingen tot de zeldzaamheden behoren. Elke wedstrijd lijkt op de vorige: na een paar kilometers mag een groepje renners vertrekken. Ze krijgen een flink aantal minuten voorsprong en in de laatste tien/vijftien minuten worden zij ingelopen en kan de wedstrijd echt beginnen. Als het allemaal zo voorspelbaar wordt, is het logisch dat het grote publiek pas geïnteresseerd is in die laatste fase van de wedstrijd.

Hoe het komt dat de wedstrijden steeds meer op die manier verlopen weet ik niet. Sommigen zeggen dat het komt door de “oortjes”, waardoor de renners zelf geen initiatief meer nemen, maar wachten op orders vanuit de volgwagen. Anderen beweren dat de renners zo aan elkaar gewaagd zijn dat ze de strijd niet meer durven aan te gaan en wachten tot het allerlaatste moment, waardoor het risico om te falen steeds kleiner wordt.

Gelukkig heb ik dit jaar toch nog twee wedstrijden gezien waarin renners wel lef toonden en waarbij die lef ook werd beloond met een prachtige overwinning. Twee Belgische hebben laten zien hoe zij wel het publiek aan zich konden binden: Tom Boonen in Parijs – Roubaix en Thomas de Gendt in de zwaarste bergetappe van de Italiaanse Giro.

Maar twee van dit soort overwinningen is te weinig om mij steeds weer lange tijd voor de televisie te binden. Ik ben ook steeds meer geneigd om toch maar te wachten tot de eindfase van de wielerkoers. Als veel mensen dit gaan doen zullen de verantwoordelijken van de wielerploegen misschien ook inzien dat zij op deze manier niet verder kunnen. De sponsors van die wielerploegen zoeken immers de publiciteit. Die publiciteit krijgen ze voor een groot deel van de tv-uitzendingen. Daarom moeten zij er voor zorgen dat het publiek weer aan het kastje gekluisterd zit. En dat kan alleen maar door wat meer spanning in de wedstrijden te brengen…………….

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.