De Olympische spelen in Londen 1948

Door Mijler gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Wim Slijkhuis een groot atleet, veroverde o.a. twee bronzen medailles op de Olympische spelen in Londen 1948

Wim Slijkhuis een groot atletiektalent van Nederland veroverde onder andere twee maal brons tijdens de Olympische Spelen in Londen 1948

Met de Olympisch spelen van Londen 2012 dit jaar weer terug naar 1948

Via het mededelingenblad van de vereniging: "Vrienden van de KNAU (Koninklijke Nederlandse Atletiek Unie)" werd ik weer herinnerd aan deze grote atleet. De vriendenclub is een vereniging van ex-topatleten, die regelmatig een clubblad uitgeeft en bijeenkomsten organiseert. Daarin stond een artikel over de inmiddels overleden Wim Slijkhuis.
Een middenafstandloper die grote successen oogstte in de naoorlogse jaren. In 1946 zilveren medaille bij de Europese kampioenschappen in Oslo en in 1950 won hij zelfs goud bij dit kampioenschap in Brussel
Tijdens de Olympische spelen in Londen 1948 won hij tweemaal brons op de 1500 m en 5000 m. Verder werd hij achttien maal Nederlands kampioen en meervoudig Nederlands recordhouder. Zo was hij Nederlands recordhouder op de 1500 meter, van 1948 tot 1966 met een tijd van 3 minuten en 43,8 seconde. Een tijd die slechts 0,8 seconde boven het wereldrecord lag.

 

 

Ik verbeterde zijn record op de 1500 m

De persoon Slijkhuis sprak mij niet alleen bijzonder aan vanwege zijn atletische faam, maar het was ook dat Nederlands record wat ik zo fel begeerde en in 1966 uiteindelijk ook verbeterde tot 3 minuten en 42,2 seconde.
Het was het artikel dat mij helemaal terug bracht in de jaren van negentien zestig tot negentien zeventig, toen ik heel intensief met atletiek bezig was. Ondanks dat ik heel goed de vergankelijkheid van dit alles besef, denk ik er toch met voldoening en dankbaarheid aan terug.
Enerzijds leef je een sober bestaan door veel tijd en energie in een dergelijke sportcarrière te stoppen. Anderzijds heb ik er ook veel voor teruggekregen. Buitenlandse reizen en het in bijzondere situaties komen, waren toen niet zo vanzelfsprekend.

 

 

Alles alleen doen


Het heel intensief iets specifieks uitdiepen vraagt fysiek maar ook geestelijk veel. Begeleiding was er toen nauwelijks en vooral in de aanloopperiode tot je nationaal en internationaal mee ging tellen, was je puur op jezelf aangewezen. Later kreeg je wat steun van de bond.
Ik heb me toen enorm verdiept in de gangbare trainingsmethodes en die vooral met veel gevoel toegepast. Het gevaar en de neiging om je over de kop werken is groot.
Dat ik wel over talent beschikte was snel duidelijk maar al gauw kom je in een gezelschap van gelijk niveau en dan begint de klus. Wil je dan verder komen moet er aan een scala van factoren gewerkt worden. Het lijkt wel tegenstrijdigheid dat je enerzijds heel specifiek bezig bent terwijl je anderzijds weer een dergelijke complexiteit tegenkomt. Kracht, snelheid, uithoudingsvermogen, lenigheid en dat in specifieke zin, zijn een aantal fysieke factoren. Maar vooral ook mentaal zijn de eisen en voorwaarden complex.
Bij elk specialisme is het zo dat je daarbinnen sterke en zwakke kanten hebt. Hier begint al een van de belangrijkste principes in de aanpak. Ga je accent leggen op het verder ontwikkelen van je sterke kanten ( je wapens noemen ze dat ook wel) of versterk je ook de zwakkere zijden. Beide kan natuurlijk, maar ik welke verhouding? Je vooral laten leiden door gevoel en verzond verstand is belangrijk naast verdieping in de trainingsmethodes.

Aan arbeidszin en inzet ontbrak het mij niet. De grootste kunst zat hem in de dosering en de juiste balans in arbeid en rust. Later heb ik de sportopleiding op het CIOS met de specialisatie atletiek gevolgd en kunnen vaststellen dat ik, met de kennis van toen, redelijk verstandig en goed getraind heb.
Uiteraard komt er behalve een goede training nog veel meer kijken, zoals wedstrijdplanning, omgaan met blessures, tactiek tijdens wedstrijden enzovoort.

Concentratie op langere termijn

Een belangrijk aspect is ook het je kunnen focussen op bepaalde doelen.

Ik herinner me nog dat ik in de winter van 1960/1961 het wedstrijdprogramma bestudeerde en daarop drie wedstrijden onderstreepte waarop in de zomer van 1961 wilde pieken. Dit waren de nationale wedstrijden: "De gouden spike in Leiden, De Open Amsterdamse
Kampioenschappen en de Nederlandse kampioenschappen in Vlaardingen" Ik was toen binnen de atletiek nog tamelijk onbekend. Die zomer won ik alle 3 de wedstrijden op de 1500 meter. Hiermee was mijn doorbraak een feit.

Dit soort ervaringen en herinnering geven mij nu precies het gevoel van voldoening waarmee ik terugkijk op deze periode. Ik weet best dat het naar buiten toe maar zeer betrekkelijk is.
Wel ben ik er van overtuigd dat het een positieve invloed heeft gehad op mijn persoonlijke ontwikkeling.

Palmares Wim Slijkhuis


1942
•  NK 5000 m
1943
•  NK veldlopen
•  NK 5000 m
1944
•  NK 5000 m
1946
•  NK veldlopen (korte afstand)
•  NK veldlopen (lange afstand)
•  NK 5000 m
•  EK 5000 m
1947
•  NK veldlopen (korte afstand)
1948
•  NK veldlopen (korte afstand)
•  NK veldlopen (lange afstand)
•  NK 5000 m
•  OS 1500 m
•  OS 5000 m
1949
•  NK veldlopen (lange afstand)
•  NK 1500 m
•  NK 5000 m
•  Amerikaans indoorkamp. 1 Eng. mijl
1950
•  NK 5000 m
•  EK 1500 m
1951
•  NK 1500 m
•  NK 5000 m
1953
•  NK 1500 m

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi artikel Mijler. Vooral nu met de Spelen in aantocht...
Je beschrijft tevens wat topsport inhoudt. Je moet er een beetje gek voor zijn. Egoïstisch ook, want alles en iedereen om je heen staat in het kader van die topprestatie. Er helemaal voor gaan maakt dat je een sterk karakter krijgt, en passant veel leert over jezelf en anderen plus de opofferingen die de topsporter maar ook de omgeving er voor over moet hebben. Hoe ver ga je daarin. Er veel voor laten staan... Maar dan kun je er wel je hele leven op teren...
Respect voor de prestatie die je toen hebt geleverd!
Goed artikel. Opvallend: een atletiekartikel over de Spelen van '48 in Londen, waarin niet Fanny Blankers-Koen centraal staat. Niets ten nadele van haar prestatie natuurlijk, maar dit is ook wel eens leuk...
(Hans)