De kwalificatiecampagne van de Rode Duivels

Door Keviheir gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Onze Duivels zijn er nog maar eens in geslaagd om niet deel te nemen aan een groot tornooi. Het lijkt voor zo'n talentrijke groep haast moeilijker om zich niet te plaatsen voor het EK in Polen en Oekraïne dan om het wel te doen. Of is die groep helemaal niet zo getalenteerd als wij met z'n allen al jaren luidkeels roepen? Een kleine doorlichting van onze kwalificatiecampagne.

Natuurlijk hadden we er altijd moeten bij zijn in Polen en Oekraïne aanstaande zomer, maar helaas was het weer een verhaal van net niet. Het begon al in de thuismatch tegen Duitsland, waar Van Buyten blunderde en zo de 0-1 weggaf. Die match hadden we nooit mogen verliezen en dat zag er lange tijd ook zo naar uit. Met die hoopgevende gedachte trokken we naar Turkije op de tweede speeldag, waar we ook lange tijd behoorlijk tot goed voetbal brachten en met een tikkeltje geluk zelfs op voorsprong kwamen, tot Kompany rood kreeg. Een 3-2 nederlaag was de bittere pil die we moesten slikken. Met een 0 op 6 begon de campagne van onze jongens dus desastreus.

Leekens kon de Duivels echter opnieuw moed inspreken en we wonnen dan wel bij Kazachstan met 0-2. Tegen Oostenrijk thuis was het van moeten. Een tweede zege op rij én voor eigen volk tegen een rechtstreekse concurrent was broodnodig om zicht te blijven houden op de kwalificatie. Maar opnieuw draaide het anders uit, we haalden slechts een puntje na een ware thriller waarin het 4-4 werd. Nog maar eens overheerste een gevoel van ontgoocheling terwijl iedereen ook wel tevreden was over het geleverde aanvallende spel van de Duivels. Maar opnieuw volstond dat niet.

Een klein half jaar later bezorgde Witsel ons land dan weer wel een 0-2 overwinning in Wenen en enkele dagen later blikten we Azerbeidjan in eigen huis in. Met die 6 op 6 werd reikhalzend en vol vertrouwen uitgekeken naar de confrontatie met de Turken in eigen stadion. Bij een 1-1 stand miste Witsel een strafschop die België de zege had moeten bezorgen in die match. Alweer niks dus.

Met nog 3 wedstrijden te gaan beloofde het bijzonder moeilijk te worden om die tweede plaats nog te behalen die recht geeft op het spelen van barragewedstrijden. De eerste van die drie werd gespeeld in Azerbeidjan, waar we nog maar eens een voorsprong weggaven in de slotminuten: 1-1 was de eindstand. Bye bye EK zo leek, want tot overmaat van ramp scoorden de Turken diep in blessuretijd nog tegen Kazachstan wat meteen een wereld van verschil maakte in de stand met nog 2 wedstrijden te gaan. Wij wonnen op de voorlaatste speeldag dan uiteindelijk wel heel makkelijk van Kazachstan met 4-1, maar het kalf was dus al lang verdronken desondanks de Sturm und Drang van de Manschafft aan de Bosporus, want de Duitsers gingen vlot winnen in Turkije met 1-3 wat ons mathematisch nog kans deed maken op plaats twee in de groep. Er moest echter gewonnen worden in Duitsland en tot de dertigste minuut waren onze Rode Duivels ook baas in Düsseldorf. ¨Özil - uitgerekend hij - bezorgde ons een koude douche door de 0-1 knap binnen te schieten. Geen barragewedstrijden en dus ook geen EK in juni voor ons land. Het is al het vijfde grote tornooi op rij dat we missen. Op naar de campagne voor het WK 2014 in Brazilië dan maar!

De kern moet breder

Al dat talent en toch telkens opnieuw die desillusie na een gespeelde interland. Waar ligt het dan aan dat de Rode Duivels een gebrek aan efficiëntie hebben? Individuele fouten wordt gezegd. Een heikel punt in onze basiself zijn de backs. Ciman en Alderweireld op rechts spelen bij hun club centraal. Ook Vertonghen en Vermaelen spelen centraal achterin bij respectievelijk Ajax en Arsenal. Is het dan wachten op Katuku Tshimanga van Lokeren om die leemte op de linksback op te vullen? De tijd zal het uitwijzen. Die jongen speelt voorlopig niet voor een topclub zoals alle andere Rode Duivels, maar hij heeft nog bijzonder veel groeimarge. Op de rechtsachter lijkt het probleem groter, al kunnen we niet stellen dat Toby Alderweireld daar niet goed speelt. Maar een echte back is hij niet. Net zoals Laurent Ciman. Anthony Vanden Borre kan misschien de oplossing zijn naar de toekomst toe?

Centraal in de defensie zit het echter wel snor. Kompany, Vermaelen, Lombaerts en Vertonghen zijn stuk voor stuk Europese klasse. En ook in doel zitten we de komende jaren goed met Mignolet en Courtois. Zij spelen allebei op een bijzonder hoog niveau en vormen elk een zeer betrouwbaar sluistuk bij hun club. Centraal voor de verdediging rest de vraag hoe lang Timmy Simons dat hoge niveau en die conditie nog kan aanhouden. Anderzijds hebben we met Steven Defour of eventueel Axel Witsel waardige alternatieven. Ook Marouane Fellaini lijkt een certitude geworden. In het aanvallend compartiment is er dan weer teveel weelde met Hazard, Dembele, Mertens en Chadli, maar ook jongens als Legear, El Ghanassy en De Bruyne zullen hun kans nog krijgen. Voorin is het dan weer wachten tot Lukaku volledig ontbolsterd bij Chelsea, want die mist nog matchritme. Vleminckx, De Camargo, Ogunjimi en Vossen halen een gelijkaardig niveau, maar zijn vaak geblesseerd. Kevin Mirallas wordt dan weer een beetje gepasseerd door Leekens, nochthans is die wel uitstekend bezig bij zijn club Olympiakos. Een laatste alternatief is misschien wachten tot Mémé Tchité toch nog voor ons land kan uitkomen?

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
goed artikel
Leuk geschreven.
Mischien moeten de Rode duivels toch maar eens den Duvel proberen voor de wedstrijd
Dan zal je zien wat een prachtige speeltijd

Dan spelen ze elke tegenstander van het veld gegarandeerd
en zullen ze zeker nooit meer worden gepasseerd