Was het echt of was het een hallucinatie?

Door Sstephanie89 gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Ik heb een tijd lang rare dingen meegemaakt, en ik weet niet of het nou echt was of een hallucinatie. En of je dit kan meemaken door stress.

Vanaf een jaar of 10 begon ik bang te worden als ik 's avonds alleen thuis was.
Thuis hadden we veel ruzie, en ik werd daar erg onrustig en emotioneel van.

Het eerste vreemde avond
Op een winteravond was ik alleen thuis en zat ik rustig in de woonkamer tv te kijken.
Er was een hele leuke film op, had de verwarming aan en de ramen natuurlijk dicht.
Toen zag ik in mijn ooghoeken iets raars bewegen, en wreef me maar eens een paar keer in de ogen.
Paar minuten later zag ik het weer en dacht: hoe kan dit nou want de ramen zijn toch dicht.
Ja hoor de gordijnen bewogen, dit vond ik toch echt maar niks.

Later dat mijn ouders thuis kwamen heb ik maar niks gezegd, want ik vond het zelf ook heel raar.
Toen ik naar bed ging was er niks aan de hand en de dagen erop ook niks, want mijn ouders waren gewoon thuis.

Tweede avond alleen
Een aantal weken later hadden mijn ouders weer een verjaardag en mijn broer was bij een vriend.
Ik heb me weer genesteld op de bank met een lekkere fleecedeken en wat lekkers erbij.
Nu was ik natuurlijk wat alerter of het weer zal gebeuren, of dat ik toch het me verbeeld had.
Het gebeurde weer, ik vond dit echt niet leuk meer en heb het dezelfde avond dit keer wel verteld aan mijn moeder. Maar net wat ik dacht, ze vond het raar en ze dacht dat het raampje open stond (in de winter, ik ben niet gek)

Later ben ik een tijd niet meer alleen geweest en had ik er ook geen last van.
Totdat we 's nachts ons helemaal kapot schrokken.
Ik had al maanden geen boek meer gelezen, maar in die nacht viel zo ineens een boek uit de boekenkast.
Mijn moeder kwam naar mijn kamer en vroeg dat ik op dit tijdstip nog aan het lezen was.
Het viel haar alleen nog niet op dat ik in bed overeind zat geschrokken, en dat het boek op de grond bij de boekenkast lag.

Daarna was alles rustig en maakte ik niks meer mee, en dat vond ik ook wel weer erg vreemd.
Want zeg nou zelf, zo in het niets gebeurd er van alles, en zo in het niets is het gestopt.

Toch ging het niet lekker, was nog steeds erg gespannen en het ging totaal niet goed.
Ik had een vriendje die ik totaal niet wou, maar bang voor was om het uit te maken.
Is een hoop gebeurt dus daar ga ik het niet over hebben.

Zomeravond
We hadden gebarbequed en me ouders vroegen of ik de hond wou uitlaten.
Op dat moment was m'n vriend er ook en liepen we samen de hond uit.
Ik voelde me totaal niet op gemak en wou zoooo graag dat hij gewoon weg ging, maar helaas.
We liepen langs het water en waren bijna bij de geluidswal in een bocht.
Ik hoorde een vrouw roepen naar mij en keek achterom, en daar zag ik aan de overkant van het water de moeder van m'n vriend staan.
Ze riep en zwaaide en ik keek mijn vriend aan of hij dat ook zag.
Je raad het al, hij zag het niet en keek me ook raar aan of ik wel spoorde.

Toch heeft hij die avond gevraagd of zijn moeder buiten was op straat, maar dat was ze niet want ze was op dat moment niet eens thuis.

Na een tijdje en een hoop gedoe is het uit gegaan en toen werd alles rustiger en kon ik eindelijk deze gekke dingen los laten.

Nu
Heel soms heb ik nog het idee dat ik gordijnen zie wapperen of iemand mij hoor roepen.
Ook heb ik soms dromen die zo enorm echt lijken, dat ik gewoon de beweging maak alsof ik val of mij moet vasthouden.


Ik weet echt niet wat dit allemaal betekend, en of dit allemaal toeval is.
In die periode was ik wel erg bang en gestresst, maar of het daar te maken mee heeft weet ik niet.
Vooral omdat ik de dromen nog steeds af en toe heb, en mijn levensstijl helemaal anders is dan toen.

Toch hoop ik wel dat het allemaal rustig blijft, en niet meer zo extreem als toen word.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
het feit dat ze zo ineens stoppen betekend niet automatisch dat ze niet terugkomen. Het is inderdaad moeilijk te bewijzen, omdat ze er wel zijn maar je ze niet kan zien. Maar het is net als de wind. We kunnen de wind niet zien, maar wel de gevolgen van wind. Zo werkt het in het geestelijke ook. Maar, gelukkig ben je er nu vanaf. Als je er meer van wil weten, hoor ik het wel. Anders staat er ook genoeg in onze artikelen. Fijne dag verder.
Dit was echt en je moet dit serieus nemen. Ik weet niet of je christen bent? Ik heb ook wel eens iets dergelijks meegemaakt en er is toen tegen gebeden. Het heeft alles te maken met boze geesten. Uitwerpen in de Naam van Jezus is belangrijk. Het helpt wel als je zelf tot bekering komt en Jezus in je hart vraagt. Hij houdt van je, stierf en stond op uit de dood, voor jou.
Duim
Rachel
Nee ik ben geen christen, want ik ben niet gelovig. Dat het boze geesten zijn valt denk ik niet te bewijzen, zal dat ook wel raar vinden omdat ze zo ineens stoppen.