Mens en natuur

Door Troedelke gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Kom mens der dwaasheid laat u betwisten Hoor en zie al wat de natuur u te vertellen heeft

Zie naar waar de vogels vertrekken en hoe de vissen zwemmen zij vertellen welke getijden er aan komen

De stand van de maan en de sterren wijzen u de weg en verteld wat komen gaat

De dwazen onder ons trachten de natuur te beheersen , maar deze is vele male sterker 

De bomen geven ons zuurstof tevens ook een filter voor de vuile lucht en laat de stormen dalen

als ook de bergen de stormen tegen houden en geven calcium en mineralen af 

Zoals ook de planten een aandeel op ons leven heeft .kruiden, voeding

en vele soorten geneesmiddelen wat wij vergeten zijn

Waarom groeien de bloemkolen niet meer zo groot als vroeger

en de tomaten niet meer zo groot en sappig als vroeger

Wij spuiten vergif op moederaarde en vervolgens vergiftigen wij ons zelf ermee

en vergeten dat wij ons leven afhankelijk zijn van de natuur

 

Leer van onze voorvaderen naar wat de natuur te vertellen had

 

 

 

 

 

    Geboren wordt een mens                                                                                                                                     

Op de weg gezet als transport naar zijn bestemming moet hij laden en lossen                                    

Verkeerd komt hij aan.

Daar hij niet zijnde theografie beheerd,des levens.                                                          

Zijn aquaraam is uit balans.                                                                                                                                            

Hij reikt verder naar zijn overmatige doelen.                                                                                                                

Zijn topografie is uit . Reeds voor jaren .                                                                                                                      

Hij stelt in maar is uit balans .                                                                                                                                        

Afgaand op gevoel slaat hij zich door maar  te laat komt hij aan en keert terug om zijn bestemming              

te verplaatsen maar de weg is gewist.                                                                                                                

Verdwaalt kijkt hij toe. De sterren zijn verplaatst.                                                                                                                                                

Nee ,de natuur zegt hem weinig.                                                                                                                                  

O, had hij maar gehoord naar zijn voorvaderen 

Die leerde van de maan ,de sterren, zon en hoe de vogels vertrokken .                                                            

De vissen vertelde hem welke getijden eraan kwam.

Niets weet de mens nog van de natuur .                                                                                                                      

De wind huilt daar niemand haar kan verstaan. Zij komt van verre , al eeuwen oud.                                      

Zij snakt naar de goede oude tijd toen zij nog wat had te vertellen .                                                              

Niemand luistert naar haar wind.                                                                                                                          

Vermoeid trekt de lucht de wolken voorbij.

Niemand begrijpt de tekens daarvan.                                      

Noch de bergen fluisteren .De wateren van de rivieren  Het zand dat knispelt 

Het is stil

                          

 

 

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dankjewel voor het compliment !
Mooi geschreven!