Een kwestie van eeuwig leven of eeuwige dood

Door Geliefd gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

We willen ons allemaal graag veilig kunnen voelen en doen er alles aan om onszelf op allerlei manieren van veiligheid te voorzien. Daarbij wordt meestal alleen gedacht aan de veiligheid in het hier en nu. Maar aan wat daarna komt wordt vaak niet gedacht. Mijn opzet is om daarop in dit artikel, dat ik naar aanleiding van een film geschreven heb, de aandacht te richten.

Verschrikkelijk scenario...

Het verhaal speelde zich af in Los Angeles, waar mannen bezig waren met werkzaamheden in de kanalisering onder de stad. Daarbij gebeurden zulke verschrikkelijke dingen, dat ik dacht: 'is het wel goed voor mij om hiernaar te blijven kijken, kan ik dat wel aan?' Toch was ik nieuwsgierig naar het verloop en het einde van de bewuste film, en dus bleef ik kijken. Wel, dat heb ik geweten. Het begon er al mee dat er in die kanalisering een ontploffing plaatsvond, waarna één van de werklieden er totaal verbrand uit gehaald werd. Uiteindelijk liep het uit op een vulkaanuitbarsting. Maar eerst nog het volgende...

Gloeiend hete massa...

Een scene uit deze film kan ik maar niet vergeten, die speelde zich later steeds opnieuw op mijn netvlies af:
Twee dames, collega's van elkaar, die seismografisch onderzoek deden, begaven zich op eigen initiatief in de kanalisering van de stad. Daar ontdekte een van hen een scheur in de grond, en begon monsters van de bodem te nemen. Ineens brak de hele boel open en daarbinnen was een enorme brandende vuurzee. Zij die bezig was met bodemmonsters te nemen, viel er bijna in, maar kon zich nog net aan de rand vastgrijpen. Haar collega probeerde met alle macht haar naar boven te trekken, maar ze kon haar, vanwege de zware uitrusting die ze droeg, er niet meer uitgetild krijgen. Zelf had ze ook niet voldoende kracht om zich over de rand heen te trekken. En uiteindelijk kon ze zich niet meer houden en zakte weg in die gloeiend hete massa, terwijl ze wanhopig en tevergeefs nog haar handen uitstak naar hulp.

Met ontzetting heb ik dit aangezien en vroeg me af hoeveel pijn die vrouw gehad zal hebben, en hoelang het zal hebben geduurd eer ze uiteindelijk niets meer zou hebben gevoeld. Ik zag ook ontzetting in de ogen van haar collega. Die vrouw zou waarschijnlijk voor haar hele leven getraumatiseerd zijn.

Poel van vuur...

Natuurlijk was dit maar film, en dus niet werkelijk gebeurd. Maar, zoals ik al schreef, was deze film voor mij aanleiding om dit artikel te schrijven, met de bedoeling om jou als lezer(es) te motiveren om jezelf af te vragen waar het na dit leven met je naar toe gaat., Als je dat tot nu toe nog niet gedaan hebt, hang jij als het ware ook nog aan de rand van de afgrond, met een gloeiend hete vuurzee onder je. Nu zul je misschien denken: 'daar merk ik helemaal niets van.' Met zekerheid durf ik te zeggen: als je het begint te merken, is het ook al te laat. Dan zak je weg in die gloeiend hete massa, ook wel genoemd: 'de poel van vuur, die van zwavel brand'.(Openbaringen 19:20) Ik verzeker je, daar wil je écht niet in terecht komen.

Voor eeuwig veilig...

Nu is er een heel belangrijk boek, waarin je naam geregistreerd kan worden. Dat is 'het boek van het leven' (Openbaringen 20:15), en dat bevind zich in de hemel. Er is maar één enkele voorwaarde verbonden aan je inschrijving in dat boek, namelijk dat je de jou toegestoken Hand vastgrijpt. Niet mijn hand natuurlijk. Want ik bezit niet de nodige capaciteit om je uit de afgrond te kunnen trekken, en het heeft ook geen zin als je het zelf probeert. Je zult de jou toegestoken Hand herkennen aan een wond in de handpalm. Die wond heeft Hij opgelopen door een spijker, die er dwars doorheen geslagen werd. De Man waarvan deze Hand is, is sterk genoeg om je eruit te trekken. Hij zal je er zeker niet in laten vallen, daar kun je vast op rekenen. Want Hij hecht enorm veel waarde aan jou. Je bent in Zijn ogen een zeer kostbaar mens met een zeer kostbare ziel. En als je Zijn hand hebt vastgegrepen, en je er door Hem uit hebt laten trekken, dan sta jij vanaf datzelfde moment ingeschreven in 'dat boek van het leven' en ben je voor eeuwig veilig. 

Geen enkel excuus...

Je zult toch zeker niet aan de rand van die afgrond willen blijven hangen? Dat kun je niet menen? Maak er alsjeblieft haast mee, en wijs die Hand met die wond niet af. Als je bedenkt dat dit leven de voorbereiding op de eeuwigheid is, dan is het zeer raadzaam om daar nu aandacht aan te besteden. In de eeuwigheid moet je verantwoorden wat je met dit leven gedaan hebt. Dan is er geen enkele ruimte voor enig excuus. Waar het op aankomt is het maken van een keuze.  Ben je er klaar voor? 'De schrandere ziet het onheil en bergt zich...' (Spreuken 22:3 en 27:12)

Meer weten...?

Nu zul je waarschijnlijk graag willen weten hoe het daarna verder gaat. Dan is het belangrijk dat je de Man van die hand met die wond beter leert kennen, want Hij kan je alles geven wat je nodig hebt om in je leven tot het doel te komen, waartoe je geschapen bent. Ga op zoek naar mensen die je meer over Hem kunnen vertellen. Zijn Naam is Jezus Christus, en Hij is de Zoon van de levende God, 'de God die de wereld heeft gemaakt en alles wat daarin is, Hij die Heer is van hemel en aarde...' (Handelingen 17:24)

Persoonlijke relatie...

Deze Jezus Christus wil Zichzelf graag aan jou meedelen, en dat doet Hij in Zijn woord, de Bijbel. Daarin maakt Hij Zijn gedachten en ook alles wat de toekomstige dingen betreft aan jou bekend. Hij wil graag een persoonlijke relatie van wederzijds vertrouwen met je opbouwen. Hij zal je verzegelen met de Heilige Geest van de belofte...' (Efeziërs 1:13), 'de Geest van de waarheid, die je in de hele waarheid zal leiden.'  (Johannes 16:13)

Laat het je niet ontgaan...!

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ben het met jou en Ed eens, geliefd. Ook ik ga voor de eerste keuze en inderdaad: we kunnen mensen alleen maar vertellen over Gods Woord. Jezus heeft alles opgegeven voor ons, het is terecht als wij onze knieën voor Hem buigen. Rachel
Indrukwekkend artikel. Ik ga voor de eerste keuze! (en liever niet voor de eeuwige dood).
Ho even, beste JHeininga,
Afgezien van het feit dat het niet mogelijk is om wie dan ook te kunnen bekeren, is dat ook niet mijn opzet. Overigens, bekeren is iets dat een mens zelf moet doen, dat kan niemand voor een ander doen. Zodoende is het enige doel: mensen te informeren, zodat ze later nooit en nimmer zullen kunnen zeggen dat ze het niet geweten hebben. Wat ze met die informatie doen, is hun eigen ding en verantwoordelijkheid.
Wat is dat toch de laatste tijd met al die mensen die je zo graag willen bekeren via xead? Ik krijg er de bibbers van.
Wel, Harry, je bent vrij om een eigen keuze te maken. Ieder is voor zichzelf verantwoordelijk.
Niet aan mij besteed.