Spiritualiteit in je leven toelaten.

Door Irisje gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Na een paar jaar, met vallen en opstaan, durf ik nu te zeggen dat er meer is. Dit zijn een aantal van mijn ervaringen met het spirituele. Mijn bedoeling is zeker niet om iemand te beledigen of kwetsen. Ik schrijf het op zoals ik het heb gezien, gevoeld en ervaren.

Op de afdeling in een psychiatrische instelling 2009 

Ik zat alweer tegen het eind van mijn opname aan. Twee maanden van tevoren was ik opgenomen met een psychose. Ik was rustig en zat in de gezamelijke ruimte, de televisie stond aan op Paul de Leeuw. Het zou niet lang meer duren of ik mocht naar huis terug gaan, de medicijnen waren goed in mijn bloed opgenomen en er kwamen geen stemmen of beelden meer mijn gedachten in. De groep mensen met wie ik voor de televisie zat waren rustig televisie aan het kijken. De één keek aandachtiger dan de ander. Als je zoveel medicijnen in je systeem hebt dan komt een hoop niet meer binnen. Zelf televisie kijken lukt dan niet. Er kwam een zwaar gevoel over me heen. Zo plots als dat je het nu leest, kwam het bij mij. Een intens verdriet kwam naar boven en ik kon er niet tegen vechten of het wegwuiven. De tranen stroomde over mijn wangen. Ik had opeens moeite met slikken en raakte in paniek. Mijn eerste gedachten was er is iets met iemand gebeurt. Ik ging naar de telefooncel en probeerde mijn man te bellen, helaas zonder succes. Ik ging huilend naar het personeel en zei dat ik mijn man moet spreken. De verpleger die er was kwam naar me toe en vroeg me waarom ik zo verdrietig was. Ik kon het helaas niet uitleggen, er was iets gebeurt en ik moets weten wat. Ik voelde het van binnen. Natuurlijk dacht de verpleger dat ik een kleine terugslag had en gaf mij een slaaptabletje voor de nacht en het advies om maar naar bed te gaan. Het was toen zaterdagavond. Ik nam zijn advies aan en viel, nog steeds erg verdrietig, in slaap. 

De volgende dag werd ik wakker met een zwaar hoofd, alsof ik een kater had. Ik voelde me als verdoofd, mijn verdriet had plaats gemaakt voor een drukkend gevoel in mijn borst. Mijn man zou vandaag op bezoek komen. Ik had die ochtend nog net een boterham weten te eten en tot het bezoekuur zat ik in mijn kamer. Toen ik later de gezamelijke ruimte in ging kwam later mijn man. Ik omhelsde hem en was blij hem te zien. Hij zag er vermoeid uit, maar hij zei dat alles goed met hem ging. Zou mijn gevoel van de dag ervoor dan toch een terugval zijn geweest? Ik vertelde het tegen mijn man en hij luisterde. Hij trooste me en zei me dat alles weer goed zou komen. Verder hebben we het er niet meer over gehad en zijn we een stukje gaan wandelen. Toen mijn man weg ging had ik mezelf aangenomen om het erbij te laten, dat het een reactie was van mijn medicatie misschien. Ik ging die dag vroeg mijn bed in. Toen om twee uur in de nacht de verpleger me wektte, met de boodschap; Er is bezoek voor je, toen was ik niet eens verbaast.

Ik liep met de verpleger mee naar de eetzaal, waar mijn man zat, mijn broertje en mijn toemalige schoonzus. Mama is dood: zei mijn broertje. Ze is vandaag gevonden. Ze was gevonden in een sloot, in het park. De avond van te voren was ze niet meer thuis gekomen. Ze lag al langer dan 24 in die sloot. Ik weet nu zeker dat ik heb gevoeld dat ze stierf. Die tranen voor de televisie waren voor haar, alleen wist ik het toen nog niet. Ik kan wel proberen  mensen daarvan te overtuigen, maar dat heeft geen zin. Mijn man heb ik gevraagd waarom hij mij niet verteld had dat ze vermist was. Zijn reden daarvoor was, dat hij mij niet nog meer zorgen wilde geven. Ik snap dat ook wel van hem achteraf. Maar dit was de eerste echte keer dat ik wist, er is meer in dit leven. Er is ook nog wat na dit leven. Mijn moeder was bij me die avond van Paul de Leeuw. Ik heb hierna nog vaker dingen meegemaakt die ik niet kan verklaren. Ik weet in ieder geval zeker dat mijn moeder bij me is. Waarom ze die opgespaarde medicijnen heeft ingenomen en het water in is gegaan weet ik nog niet. Maar ik ben van plan om daar ook nog achter te komen. 

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
heftig verhaal
Dankjewel Ben. Waarom ik hem niet meer kon bereiken weet ik niet, maar het lukte me die avond in ieder geval niet.
Heftig hoor en een duim omhoog. Het gaat mij niets aan maar je schreef dat jij je man niet kon bereiken. Dat vind ik vreemd.
Suc6 op Xead.
Dankjewel Pieter, ik ben blij dat ik deze site heb leren kennen.
Heel goed, voor mij persoonlijk herkenbaar verhaal. Welkom op Xead!