Mijn eigen altaartje...

Door Knokker gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

We leven allemaal in dezelfde wereld. Een wereld vol met verschillende religies. Verschillende mensen. En ik vind het erg interessant. Iedereen heeft een mening hier over, liefst over andermans religie. Het laat regelmatig stof opwaaien. Maar....daar wou ik het niet over hebben. Ik wou het hebben over mijn eigen religie. Want het is een beetje dubbel verhaal. Ik ben katholiek, en mijn man ook. Zijn allebei niet streng katholiek opgevoed en we zijn bewust niet voor de kerk getrouwd, hoewel ik dat best gewild zou hebben, maar trouwen doe je samen....ook in de kerk, dus dan maar niet,

                                                     Mijn eigen altaartje....

Ik heb in mijn huiskamer een eigen altaartje gemaakt. Eigenlijk is het met de tijd zo gegroeid. Het is eigenlijk meer een paar planken vol met spulletjes, maar dat klinkt zo...zo....saai. Dus heb ik het maar mijn altaartje genoemd. Het is een verzameling van dingen die me een herinnering hebben gegeven. Meestal gekregen van andere mensen, met een betekenis die ik mee draag. Er staan foto's van de belangrijkste mensen in mijn leven. Mensen die me kracht geven om te leven en te genieten. Mensen die oprecht van me houden.

 

Ik steek er een kaars op als iemand dat nodig heeft. Ik brandt er een wierook omdat ik dat heerlijk vind ruiken. Ik brandt daar kaarsjes op bv de sterfdag van mijn vader, of op zijn verjaardag. Of als iemand verdrietig is, ik brandt graag een kaars met een reden op mijn altaar, dan sta ik even stil bij het moment, of voor degene die het nodig heeft. Als deze spullen vormen mij en is mijn rustpunt. Als ik wel eens niet schrijven kan, dan kijk ik een tijdje naar de spullen. Geeft me inspiratie om verder te gaan met schrijven. Ik neem je mee.....naar de spullletjes die mij symboliseren. 

 

                                                Mijn bovenste plank......

 

 

Aan de linkerkant zien jullie een wit knuffel konijntje. Die heb ik gekregen van Max. Max was een vaste klant bij mij in de febo, hij was 87 jaar en was Indonesisch. Hij was een oude veteraan met een prachtige grote mond, want op zijn mondje was hij niet gevallen. Als hij de duiven voerde met brood zat hij op zijn hurken, met zijn voeten plat op de grond. Wonderbaarlijk vond ik dat. Probeer het maar eens...op je hurken zitten met je voeten plat op de grond. Hij bracht vaak wat lekkers langs, meestal van de hema, of hij stopte me vijf euro toe, voor in de spaarpot van mijn kinderen. Zelfs nu ik dit schrijf hoor ik zijn kenmerkende stem. op een dag had hij dit konijntje voor mij gekocht, en een voor mijn collega ook een. En hij zei, dan kan je nog eens aan me denken voor als ik er niet meer ben. En binnen een half jaar verdween hij uit het straatbeeld. Na een tijdje speuren ben ik erachter gekomen dat hij was opgenomen in een verpleegtehuis, maar ik was te laat, Max was er niet meer. Dat konijntje houdt Max levend in mijn hart en herinnering. 

Dan zie je rechts een kleinschilderijtje staan, die heeft mijn jongste dochter gemaakt toen ze nog erg klein was. En daarnaast een souvenier uit mijn favoriete vakantieland, Gran Canaria. Een foto van mij toen ik 22 was, genomen in het weekend dat ik verkering kreeg met mijn allerliefste vriend, mijn man.

Dat kleine vaasje is de urn van mijn vader. Die wissel ik om de zoveel tijd met mijn broers. Hij staat al een poosje bij mij, en daar ben ik heel blij om. Hij is sowieso wel bij me (in mijn hart), en om zijn urn hangt zijn rozenkrans. Mijn vader was best wel een gelovige man. Dus die rozenkrans is erg belangrijk voor me. In zijn urn, als je het deksteltje optilt staat een inscriptie, zijn naam en sterfdag. En er zat een permuntje in, want daar was hij dol op, en een dubbeltje. Want mijn vader kon vroeger erg goed dubbeltjes omdraaien. Hij is als een dubbeltje geboren, als als een dubbeltje gestorven. Er staan kaarsjes omheen, een engeltje, en een foto van ons samen. Hij staat me hele leven al op de bovenste plaats, dus ook op mijn altaartje, in het midden. 

                                             

                                                 De onderste plank.......

 

 

De boedha's die je ziet heb ik of wij gekregen, dus brengt dat geluk. En dat is wat mijn altaartje ook moet uitstralen, rust en geluk. Ook weer de kaarsjes...oude aansteker die jaren lang aan de zijde van mijn man lag. Een wit zelfgemaakt engeltje die ik van een klant kreeg met kerst. Een tibetaanse vlag. Een groot hart...beetje saai, maar ook gekregen van een vaste klant. Foto's van mijn man en kids, en mijn schoonfouders...en een foto van mijn allerliefste maatje, mijn andere wederhelft. Mijn BFF...mijn dinnetje..... Een kaart die ik ooit naar mijn vader stuurde, maar na zijn dood terug kreeg van me moeder. Als herinnering.  Dat was dit kaartje....die heb ik gestuurd toen ik 20 was...long time ago.

 

 

       

En dat Taiwanees kwastje kreeg ik van een heel bijzondere vrouw. ik heb al eerder over haar geschreven en haar koor die in mijn winkel kwam. Ik had ontslag genomen om te gaan werken waar ik nu werk. Ze gaf dit ingepakt als cadeautje...for good luck on my next journey. Ik was zo geroerd dat mensen ongeacht achtergrond zoiets voor een vreemde doen. Ik koester dat moment en denk aan zulke momenten terug als ik me (weer) eens alleen voel in deze soms iets wat brute wereld. Als ik me somber voel, dan haal ik kracht uit deze spullen. Ik ben alles behalve materialistisch, maar deze spulletjes zijn mij, en bescherm ik. Voor mezelf, en later voor mijn kinderen. Zullen ze blij mee oude rommel van hun moeder. Hahaha.

Hopelijk kan mijn man er een plankje extra bij hangen. Want ik ben nog niet klaar met verzamelen. Ooit moet er een boek op komen te staan, met mijn naam erop. Mijn grote wens, een boek vol verhalen voor iedereen. En nog meer spulletjes. Een xead trofee BV, een glazen duim....mooie fantasie...... Daar ga ik over dromen vannacht. 

Liefs allemaal. Duim voor iedereen, en een knuffel.

Monique.

 

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi verhaal, duim van mij!
Dit is heel erg origineel! je hebt iets moois bedacht waar je iedere dag je ei in kwijt kan, iets uit kunt putten, kunt lachen, huilen, tja, het zijn echte emotieplanken geworden! Mooi gedaan, erg mooi en ik denk dat je er heus wel een boek over kunt gaan schrijven. Je kunt vaak genoeg links of rechts uitweiden. Succes alvast.
Mooi hoekje vol herinneringen :) !
Dank je wel..lief van je. En als er taalfoutjes in zitten...vergeef me, lamp is stuk en me bril is weg...Hahaha
Ik heb ook zo n kastje :) , ik heb ook veel vakantie herinneringen er in staan .Als we eens een leuk stadje bzoeken koop ik altijd een lief klein souveniertje voor in mijn kastje en daar zet ik dan de stad en datum in . Dat kastje van mij is een heel levensverhaal net als de jouwe
was een grapje p1eter, en lampje blijft uit, nog even tv kijken en dan slapen. En zonder me bril vindt ik hem vast niet, haha. Pipeloen mooi wordt zo'n levensverhaal dan he, ben blij dat ik niet de einige ben met deze verzameltik. Slaap lekker
Volgens mij niet. Maar ik let niet altijd op taalfouten hoor, die naam wil ik op Xead niet hebben. Hopelijk vind je je bril nog en laat de lamp maar uit. Bedtijd!