Mijn bekering! Paas overpeinzing Taco deel drie!

Door Taco-Veldstra gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

De Deur is een kleine congregatie in Leiden. Precies wat ik zoek om me te bekeren.

DE BEKERING! PAAS OVERPEINZING TACO DEEL DRIE

MIJN EERSTE EX IS OVERLEDEN!

Ik ben zeven en dertig jaar getrouwd geweest, maar daar had ik wel twee vrouwen voor nodig. Mijn eerste vrouw en ik trouwden veel te jong. Zij was achttien en ik vijf en twintig. De jaren zeventig was een tijd van veel teveel vrijheid met name op seksueel gebied en door de pil, die bescherming boodt tegen zwangerschap. Jaloezie was een taboe en we verlustigden ons bij heel wat scabreuze praktijken. Ik was niet jaloers maar toen ze met mijn beste vriend ging vrijen, maakte ik bezwaar. Maar ook dat moest kunnen volgens haar. Het huwelijk strandde na 10 jaar. Ik verzette me tegen de scheiding vanwege de jonge kinderen die we hadden. Maar ze hoefde alleen maar te zeggen dat het huwelijk ontwricht was en de scheiding was er door. Gelukkig ontmoette we beiden een nieuwe echtgenoot. Met haar ben ik 27 jaar getrouwd geweest, toen vond ze het wel genoeg en wilde een nieuw leven. Hier heb ik uitgebreid in: ‘Een roos van mijn zoon, waarom’? Over geschreven.

In de nacht van maandag op dinsdag ontvang ik een s.m.s. dat mijn eerste ex aan kanker is overleden. Ondanks dat het al meer dan een jaar speelde, kwam het toch hard aan. Vooral voor mijn oudste kinderen. Ik kon niet meer slapen. Ik maak een afspraak voor vrijdagavond om de kinderen en hun tweede vader te condoleren. Zaterdagmorgen is de begrafenis om 10 uur. Ik ben helaas wat later, want ik moet eerst nog werken. Die ochtend heerste er een diepe rouwstemming. Ik wilde wat zingen, vroeg het aan mijn zoon, maar die wilde dat liever niet. Alleen maar speeches en wat gitaarspel ter onderbreking. Ik wilde het mooiste begrafenislied voor haar en de familie zingen:’ Zeg me dat het niet zo is’ van Frank Boeyen. De uitvoering van Dominique van Hulst is nog mooier.

DONDERDAGAVOND

Na de bemoedigende reacties op mijn bekeringsartikel: een gebed van Ed Naab en Rachel en Hans die voortijdig proclameren dat ik bekeerd ben. Ze vragen me een dienst bij te wonen van ‘de Deur’. Ik moest even aan The Doors denken! Zij zijn aangesloten in Delft. Ze vragen me naar Delft te komen maar geven me ook het adres van een kleine congregatie in Leiden onder leiding van Mischa van Vliet. Zondag eerste Paasdag is er een dienst om 11 uur. Ik beloof Rachel en Hans dat ik daar naar toe ga. Volgens Ed, Rachel en Hans staan de engelen nu al te juichen. Sceptisch reageer ik met: ‘ik vermoed dat deze Kerk niet geschikt voor me is’. Teveel hemel en hel en rein en onrein. Termen die me verafschuwen. Maar ik zeg ook dat ik me onbevangen en kritiekloos zal opstellen. Mijn deur, mijn hart volledig zal openen voor de boodschap van de Deur. Kaninchen stuur ik het nieuws dat ik naar een dienst van ‘de Deur’ ga. Ze reageert via een persoonlijk berichtje. ‘Dat is niets voor jou, ze geeft me het telefoonnummer van haar vader die bij een minder zwaar genootschap is aangesloten. Of ik hem wil bellen? Ik vond dat zo lief van haar, maar kon mijn schroom niet overwinnen om te bellen, wat ik haar ook meedeelde. Zondag ging ik naar de Deur!

VRIJDAGAVOND!

 

Samen met mijn zoon rijden we naar Ermelo naar een rustiek in de bossen gelegen villa. De sfeer is gemoedelijk, omdat men ook opgelucht was. Ze had veel pijn geleden en kreeg veel morfine toegediend. Op het laatst vroeg ze zelf om het einde, het was allemaal teveel. Nu had ze eindelijk rust. Mijn oudste dochter vroeg of ik haar wilde zien. Ze was al niet dik, maar nu zag ze er zo tenger, fragiel, teer maar toch ook heel mooi uit. Ze had een vage glimlach op haar gezicht en ze straalde rust uit. Ik kuste haar koude voorhoofd, dat iets verhoogd lag zodat de mond dicht blijft. Ook de ogen had men mooi gesloten met ondoorzichtig vloeipapier. Ik had vroeger een vriendin die aflegster was en die vroeg me een keer te komen kijken. Afleggen is en kunst apart. Zij was wat dat betreft een artiest. Ze werkte met mascara, lipstick, oogschaduw en poeder. Ook mijn ex zag er heel mooi uit, ook zij was met zorg afgelegd. Ze was net zestig geworden! Omdat we morgen om zes uur moeten opstaan, besluiten we niet te laat te vertrekken. Het is anderhalf uur rijden ongeveer. We hebben nog niets gegeten. Dus we pakken  voor een keer een Mc Donald en dit keer proeft het als nectar!     

ZATERDAG!

Ik ben helaas wat later, want ik moest eerst nog werken. Die ochtend heerste er een diepe rouwstemming. Ik wilde wat zingen, vroeg het aan mijn zoon, maar die wilde dat liever niet. Alleen maar speeches en wat gitaarspel ter onderbreking. Ik wilde het mooiste begrafenislied voor haar en de familie zingen:’ Zeg me dat het niet zo is van Frank Boeyen. De uitvoering van Dominique van Hulst is nog mooier. Daarna volgt de traditionele koffie met cake en broodjes. Later komen we nog even allemaal samen in de villa, maar de begrijpelijke treurnis blijft. Ik denk: ‘ze willen graag ‘en petit circle’ zijn en besluit met gemengde gevoelens terug te rijden. Ben volkomen in de war, ik rijd een half uur door de mooiste bossen van de Veluwe, maar het raakt me totaal niet. Ik heb inmiddels zoveel gereden dat ik wel moet tanken. Bij ieder tankstation dat mijn Volvo ziet, begint ze te knipogen met het rechter licht. Als ik probeer te pinnen, werkt de pin niet en ik heb voor 80 euro getankt. Ik denk dan maar gepast betalen maar ik heb niet meer dan 75 euro. Hoe moet ik dat nou oplossen. Nog maar eens geprobeerd. Ik zeg: ‘denk dat het aan ING BANK ligt, dat is ze eerder overkomen. Maar wat nu? Een jonge man achter me heeft het gevolgd en zegt: 'mijnheer mag ik die 5 euro voor U betalen'. Ik zeg: ‘U heeft zeker op de padvinderij gezeten’. Ik bedank hem uitbundig en bedenk dan pas, dat ik nog parkeergeld in mijn auto heb en gelukkig kan ik die 5 euro terug geven. Maar ik dacht wat een waanzinnig mooie liefdevolle actie. Nogmaals mijn dank!  Wilde bijna zeggen: ‘God bless you’, maar zo bekeerd was ik nog niet.

ZONDAG EERSTE PAASDAG!

 

Uitgeput val ik in een onrustige slaap en wordt al om 6 uur wakker. Ik besluit nog even te blijven liggen dan is het 8 uur. Ik neem alle tijd voor een douche en ontbijt. Kleed me in het zwart. Dat was de laatste dagen mijn traditionele kleding. Ik kom om kwart voor elf aan bij ‘de Deur’. Doe open en Micha komt op me afgelopen. Je bent vast Taco, Rachel en Hans hebben me verwittigd, dat je zou komen. Het is een kleine heldere ruimte. Ik vraag hoeveel leden heb je. Hij zegt twintig. Ik zeg: ‘precies wat ik zocht een kleine gemeenschap’. Als iedereen binnen is kijk ik naar de mensen om me heen de helft blank en drie allochtone echtparen en een schare hele lieve kinderen. Micha spreekt ongedwongen en zingt op luide toon terwijl zijn jonge charmante vrouw [ze heeft een klein kindje van 7 maanden met schitterende grote ogen] hem begeleidt op de gitaar. Ze zingen geen psalmen of gezangen maar eenvoudige liedjes waarin ze God en Jezus ‘worshippen’.

DE BEKERING!

Dan begint Micha te preken en verteld natuurlijk over het lijden van Jezus, die daarmee het lijden van ons op zich heeft genomen met alle schuld en ons zal vergeven voor onze zonden. De voorwaarde is dat je in hem en God geloofd! Sinds de film Bambi heb ik nooit zo gehuild. Hij vraagt willen degene die zich tot Jezus bekeren de hand opsteken. Ik aarzel geen moment, mijn ratio is volkomen verdwenen en mijn gevoel, mijn hart roept: ‘Het is goed Taco leg je bij hem neer en laat al die twijfel varen. Mischa roept me met nog een meisje naast hem te gaan staan en hardop het bekeringsgebed na te zeggen. Zin voor zin:  

Here Jezus,
 

Ik begrijp nu dat ik een zondaar ben.
Dat er een scheiding is tussen U en mij.
Ik heb U eigenlijk altijd de rug toegekeerd
door mijn eigen wil te doen,
maar ik wil nu veranderen.
Ik geloof dat U stierf voor mij aan het kruis en mijn zonden gedragen heeft.
Ik heb spijt van mijn zonden en vraag U vergeving hiervoor.
Dank U, dat U Heer Jezus, mijn losprijs heeft willen betalen
en dat U mijn zonden wilt vergeven, zodat ik vrij mag zijn en eeuwig leven mag ontvangen.
Heer U redt mij.. Ik wil U leren vertrouwen in mijn leven.
Ik aanvaard U als mijn Redder en Heer. Neem de leiding over mijn leven over Heer.
Ik vraag U of U nu in mijn leven komt. Zodat Uw bloed mij reinigt van alle zonden.
Neem mij aan als Uw kind.
Dank U dat ik me vanaf nu Uw kind mag noemen.
Ik ben nu nieuw geworden, het oude is voorbij.
Er is vergeving en de scheiding tussen U en mij is hersteld.
Dank U dat U mijn Vader geworden bent.
Ik dank U hiervoor.
AMEN

MICHA
Na de dienst zegt Micha: Je ziet steeds duidelijker hoe het Evangelie zijn invloed zal hebben op alle terreinen van leven, denken en doen en hoe de Heilige Geest ons kracht geeft dit te realiseren. Ik zeg:’ ik voel me heel erg opgelucht’. Toch een stemmetje die zegt, dit moet zo blijven. Dit mag ik niet verliezen.
Ze organiseren vandaag een maaltijd en de film Ben Hur zal worden vertoond. Als ik wil, kan ik blijven. Dan zegt Mischa:‘Oh ik heb nog wat in de auto vergeten mee te nemen van Rachel en Hans’. Ik zeg: ‘Volgende week zondag ben ik er weer om 11 uur. Maar nu moet ik eerst alles verwerken’. Ik geef iedereen een hand en als ik vertrek, loopt een klein donker lief meisje naar buiten en legt haar natte handje in de mijne en zegt: ‘’ik moest plassen’.

Na die zorgelijke dagen en natuurlijk de bekering moet ik alles thuis overdenken en….schrijven voor XEAD!.

Reacties (45) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Lees het nu pas. Jij hebt ook veel ellende meegemaakt en ik kan je begrijpen. Kop op mansje.
Dit is even voorlopig het laatste artikel wat ik lees. Heb nog wat drukte in het verschiet. Maar ook dit artikel is prachtig geschreven. Uiteindelijk heb jij het ook in een "boodschap" gevonden. Alhoewel ik heel anders denk over de verzender van de boodschap, begrijp ik wel jouw gevoel hierover.
Wat jij hebt met God en Jezus, dat heb ik met Boeddha. Voor jou wellicht een groot verschil, voor mij een detail.
Zoals mijn dochter Nyn al schreef: voor haar vader is de dood een cadeautje. Ik geloof sterk in een hiernamaals waarbij de geestelijke inhoud belangrijker is, dan een feitelijke inhoud. Zoals dominee Kuitert het al schreef: Alles wat van Boven komt, komt van Beneden, inclusief het idee dat het allemaal van Boven komt.
Je bent een fantastische kerel dat je jouw overtuiging met zoveel respect kunt verwoorden!
Met een laatste groet uit Frentsjer voor vandaag, Siewerd.
Soms moeten we pijnlijk los laten, maar gelukkig mogen we soms ook vol liefde met open armen ontvangen... Je hebt het mooi verwoord.
Indrukwekkend! Heel veel zegen toegewenst!
Taco, wat een mooi en goed bericht over de Paaszondag en je omkering naar God. Dat dit precies in dezelfe week valt waarin je een triest bericht over het heengaan van je eerste vrouw krijgt te verwerken. Knap dat je het zo in een artikel bijeen brengt! Zegen! Ed
Wat mooi zeg... Doet me heel erg denken aan mijn eigen bekering, een paar jaar geleden :)
taco wat heb je dit afscheid mooi beschreven, sterkte met dit verlies, en alle emoties die dit weekend door je heen zijn gegaan