Reli-stampot-kliekje. Persoonlijke Pindakaas.

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

In de Goede Week van 2012 volgde ik mijn intuïtie en liet Ethiopië even rusten.

Ik had enkele persoonlijke nootjes gepoot in heilige Xeadgrond om

(al dan niet samen)

deze boontjes eens te doppen.

Alsof langzaam doodbloeden aan een kruis zo leuk is.
Hoe wit is het brood op donderdag en In iedere pindaatje zit Jezus.
De vraag naar aanleiding daarvan kwam achterlangs (via peebee) en was verrassend :  Welk geloof heb jij nou eigenlijk? Ik antwoordde: Ik denk dat je het moet doen met wat er in mijn verhalen doorschemert, want méér dan DAT is mijn geloof namelijk niet, en zus en zo. Het werd teveel voor een Pebeetje. Vandaar:

Hier het Reli-Stamspot-Kliekje van deze zwevende gelovige

Wel één met een spiritueel pittig knapperkorstje.

In mijn eentje ben ik enkel maar een bejaarde zij. Nergens hoor ik bij. Een open boek in goud opsnee van what you see is what you get. De rest denken anderen er altijd vanzelf wel bij.

Op kinderlijke wijze geloof ik heilig, maar niet in kerk, goeroe, bagwan je zus of zo, noch de Paus, hoewel aan alles wel een kleurig theaterkantje kleeft. Geen enkel geloof staat voor mij als een huis, maar ik ben doordrongen van een oerkracht die schittert in ‘binnenmij’  Iets dat  veel meer omvat en begrijpt dan wij. Op belangrijke momenten heb ik dat als zilveren energie ervaren, die door mijn aardse lijf stroomde en ik zweer daarbij want in nood ben ik daarmee nooit alleen.

Iemand anders vroeg zich af of bekering mogelijk is. Hij en ik hebben wel iets gemeen, maar het botst onmiddellijk en ik weet dondersgoed waarop. Dat verklap ik echter niet in het openbaar. Hij schreef één intrigerende zin wáárin (althans voor hem) wel eens de clou kon zitten. Zolang een mens ieder hulpmiddel aanwent enkel om stress te reguleren, steekt hij daar alle tijd in. Wat gebeurt er op dat moment bijvoorbeeld met de blauwdruk van eigenwaarde? Of het eventuele gemis daaraan? Violiert dat onderhuids mee, zonder dat hij het weet? Is verzonken pijn ooit al eens via spirituele kant onderzocht? Dan ligt het geestelijke niveau open ter ontginning en wie daar niet aan toe is zal mijn visie zeker bestrijden. Ik zeg enkel maar: Sta volledig open, geloof in je geboortekracht plus karrenvrachten vergiffenis.

Geloof

Het grote weten bezonk bij mijn vader op de arm, tijdens die speciale vrijdagmiddendag. Om een uur of drie stonden wij onder die pikzwarte donderlucht waaruit gevaarlijke bliksemschichten schoten. Op dat moment wist ik het: mensen  kunnen NIETS voorkomen. Wat gebeuren moet, gebeuren zal.

Later merkte ik vaker dat werkelijk niets slinks is weg te manipuleren of te omzeilen hoewel ik zag dat anderen dat vastberaden toch probeerden. Rampen, ontrouw, tegenspoed, haat en verraad. Er zat niets anders op dan het met vallen en opstaan te verwerken. Zodra ik het als te overwinnen obstakel op het levenspad zag, transformeerde het in een vette kluif, waar ik met graagte mijn tanden in zette.

Wil het lot niet weren of keren. Niemand kan het uit de weg gaan. Proberen het onvermijdelijke met wetjes te reguleren is de dood voor een intense relatie met jezelf en dus met anderen want heb hen lief zoals jezelf. Hoe doe je dat als je niet eens van je eigen wezen houdt?

Risico’s


We kunnen ze nooit totaal vermijden, laat staan uitbannen!  Zodra we dat wel proberen, uit angst of uit betweterigheden, is groeien over, uit en sluiten. Doodgeregeld sluit je elke vernieuwing buiten. Verdorde palmtakken, al zijn ze tien keer gewijd, voorkomen géén natuurramp. Soms is dat je geliefde, een medemens, maar het kunnen net zo goed je eigen negatieve invullingen zijn. Leef positief.

Je kruis

De één krijgt verrekte veel op zijn bordje, waarmee hij.zij levenslang medelijden op kan wekken. Ik geloof niet dat dit zuiver is. Bij de ander lijkt alles van een leien dakje te gaan. Daar helpt jaloezie geen lieve moedertje aan en daarvan heb ik, plus een hele grote kring welwillenden, de vernietigende uitwerking persoonlijk mee mogen maken. Haat is daartegen echter geen goed medicijn, omdat het jezelf en jouw omgeving schaadt. Wat je overkomt, gemeen of liefdevol, ziekte of bedrog, het is aangereikt om doorheen te komen, het te overwinnen of accepteren in dit leven. Liever met wat galgenhumor of plezier dan als een zure mier, want problemen komen vanzelf, die hoef je niet te maken. Ik zeg wel eens tegen bangerikken: "Pas op hoor, het geluk ligt op de loer!"

Langdurig zelfmedelijden

Bij de pakken neerzitten is net zo’n tijdverspilling als oeverloos vitten op het weer of je eigen onvermogen om het tij te keren. Wat hebben we eraan, als we tegelijkertijd harmonie en liefde bij elkaar kunnen vinden? Pas achteraf kan men iets doen met een zuivere geest plus gezond verstand.

De Bijbel

Het Oude en het Nieuwe testament zijn multifunctionele mediabooks bij uitstek. Oude en jongeren, de hele volle bak aan menselijkheden leeft daarin bij elkaar. Barmhartige Samaritanen. Vondelingen. Koningen. Farizeeërs. Hoeren. Moordenaars of dieven. Sluwe handelaren, werkschuwe ambtenaren en simpele handwerkslieden. Zieken en gezonden. Wijzen en dommen. Al geloof je er geen bal van, het blijven zonder meer spannende leerzame verhalen. Die boeken kunnen voor iedereen en niemand alles of niets betekenen. Het is aan individuele lezers waar men welke boodschap in ziet. Mij zijn de tien geboden méér dan genoeg. Bij geloofsgroepen kan men troost vinden. Samen, omdat een gemeenschap pas een hechte groep is zodra men gezamenlijk beleeft, organiseert en dezelfde gedragscodes hanteert.

Komen en gaan

Ik denk dat we hier zijn opdat de ziel kan leren. Momenteel ben ik een 01-10-1951 leven volgens de numerologie. Twee periodes van achtentwintig jaar deed ik alles echt alleen. In deze fase leef ik gelukkig in de 7. Eindelijk, hiep hiep hoera!  Vanaf mijn 56e komt plezier, rust en werk zoals het komen moet. Vrijheid in verdiend liefdevol gezelschap en zo is het goed. Mijn levensdoel is een 9, het getal van de docent. Nog maar één stap te gaan en dan ben ik een tien. Ooit was ik... maar dat doet er nu weinig toe...

Het levensdoel

Iedere ziel leeft lange tijd buiten dit bewustzijn, maar als de tijd rijp is kiest dat wezen, of de voorzienigheid, een nieuwe tempel om in verder te groeien. Men wordt geboren in omstandigheden, die deze ziel op zijn/haar leerweg zetten. Soms keihard, een andere keer liefdevol, of iets ongrijpbaars daartussen.

Ik neem even mezelf als voorbeeld:
1. Mijn moeder, ach gossie toch, wist niet wat liefde was. Wat een hard gelag.
2. Broer, mijn grote trots en voorbeeld, werd voor mij een faliekante teleurstelling en innerlijke pijnbank, maar ik kan op afstand ook best van hem houden.
3. Mijn vader, wat een geluk, begreep mij en liefde wel.
Dat alles werd mijn persoonlijke leerschool, precies op mijn zielenmaat gesneden opdat ik snappen zou wat mensen ertoe drijft oneerlijk, lief of achterbaks te zijn. Een weg die niemand anders heeft te gaan. Door er over te lezen, mijn oren, ogen en hart open te zetten, begreep ik dat een verwaarloosde baby, zoals mijn broer, zich niet normaal binden kan en dat hij altijd zoeken zal naar een zwakkere om te overwinnen. Elkaar vergelijken is weinig stimulerend, al is naar elkaar luisteren wel spannend en erg heilzaam.
Wat deed ik met mijn aangeboren handicap?
1. Was het dat dan? Heel lang had ik niets in de gaten, behalve dat ik goed tekenen kon.
2. Het is niet vreemd dat de wereld meteen bij mijn ooglenzen begint, alles plat is.
3. Was mams reden geslachtofferd rond te lummelen? Levert dat iets heel aardigs op?
4. Van nature had ik alles mee, was gelukkig van mezelf, goed gehumeurd, nieuwsgierig. Ik leefde met gemis en besloot onbegrip te accepteren. Humor maakt rauwe pijn zoet. Kijk mij nou eens leuk zijn. Zelfspot is juist heerlijk, vooral als ik mega miskleun.

Magere Hein met zijn onherroepelijke zeis

Dood is doorheen dit leven de enige onontkoombare zekerheid. Voor ons allemaal!
Voor de één het absolute zwarte eind, een ander hoopt in de hemel van een gouden bord te eten, liever lui dan moe te worden bediend. Ik persoonlijk denk dat ik dan naar huis mag en dat de Hoge Raad daar besluit dat ik het hier behoorlijk deed want naar eer en geweten, met talenten die ik meekreeg. Zo niet? Dan is ook dat helaas pindakaas. Wat dan nog?
In iedere pinda zit immers God?
Nu heb ik nog één diep persoonlijk verlangen en ik zet in het universum dat zij hetzelfde wil als ik. Zo niet, het zij zo. Ik deed of liet na wat in mijn macht lag. Meer heb ik niet in huis, behalve kracht naar kruis.

Iedereen wens ik wel tevree een heel gezegend Pasen.

 

De andere artikelen:

  1. Alsof langzaam doodbloeden aan een kruis zo leuk is.   ( Katholieke opvoeding)
     
  2. Hoe wit is het brood op donderdag.    (Katholieke 'zin en onzin')
  3. In iedere pindaatje zit Jezus.   (mijn vaders 'niets-geloof' )

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik hoop dat je nog veel noten op je zang zult hebben! Je schrijft echt positief en dat vanuit een diepte. Mooi.
Weltevree gewoon doorgaan! Duim taco
Zoveel zinnen die mij raken, ik ga het later in alle rust nog eens herlezen! Mag je zo graag lezen!
Prachtig! Deze gedachte sprong er voor mij uit:

"maar ik ben doordrongen van een oerkracht die schittert in ?binnenmij?"

Een mooi Pasen voor jou van deze atheist
Wat hebben we toch veel afgekletst in die auto he? Weer een mooi artikel meis!
Mooie overdenking opgeschreven! D
Mooi en duidelijk artikel! Je hebt op een heldere wijze uitgelegd wat je drijft en waarom je daarin gelooft. Ook geef je hierbij tips aan mensen die het moeilijk hebben met hun omstandigheden. In je artikel lees ik vooral levensvreugde, ondans de vele obstakels.
Respect!