8 maart 2012! Het uitbundige poederfeest voor de hindoes! Waarom eigelijk?

Door Rania20 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Dit artikel gaat over het ontstaan van het poederfeest binnen het hindoeisme. Bij mij in de buurt wonen er veel hindoestanen en zie je dus elk jaar dat hele straten bestrooid worden met gekleurde poeder!! Mensen (volwassenen en kinderen) rennen achter mekaar aan om ook elkaar te besmeren. Erg gezellig altijd, maar wat is het verhaal hierachter?

Waarom wordt dit feest zo uitbundig gevierd door de hindoes? En waarom is het die dag een gewoonte om (meestal gekleurde) poeder op mekaar gooien?

 

Lang geleden leefde in India een koning genaamd Hiranyakashipu. Hij was rijk en woonde in een paleis. De koning vereerde de god Shiva (de god van vernietiging en herstel). Omdat de koning verlangde naar meer macht hij Shiva om hem onsterfelijk te maken. Hij zei tegen de god: ik wil de machtigste heerser van de aarde zijn die als een god door iedereen aanbeden wordt en ik wil dat geen god, mens of dier mij ooit zal kunnen doden." En zo geschiedde het, alle mensen moesten hem in het vervolg vereren en als ze weigerden, werden ze meteen gestraft. Zijn vurigste aanbidder was zijn eigen zus, de heks Holika. De koning dacht dat Holika over (demonische) tover krachten beschikte. Zijn zoon Prahlaad moest niets van de waanzin van zijn vader hebben. Hij vereerde de god Vishnu en bleef dat doen ondanks de dreigementen van zijn vader en zijn tante.

Op een dag had de koning er schoon genoeg van. Hij vond dat zijn zoon geen respect voor hem had en gaf zijn lijfwachten een bevel om zijn zoon te gaan halen. Toen deze aan hem werd voorgeleid sprak hij: "Ik ben nu de absolute heerser op aarde. Iedereen vereert mij behalve jij. Wat is hier de reden van?"

Prahlaad antwoordde: "Al die mensen die u verafgoden doen dat alleen omdat ze bang zijn voor u. De god die ik aanbid schenkt vertrouwen, hij is de weg die tot het ware geluk leidt." Hiranyakashipu was woedend.  "hier zul je voor boeten" schreeuwde hij, en hij gilde naar zijn lijfwachten: "Hak die vlegel aan stukken." Met hun scherpe zwaarden begonnen ze op de zoon in te slaan, maar steeds als zij hem een snee hadden toegebracht, trok de wond weer dicht en was het alsof er niets gebeurd was.

Toen de koning dit opmerkte liet hij zijn zoon vastbinden en in een kuil vol giftige slangen gooien. Maar elke keer als een van de slangen beet, braken zijn tanden af. Nu werd Prahlaad naar de hoogste toren van het paleis gesleept. Van het hoogste topje gooide de lijfwachten hem naar beneden. Ongedeerd stond hij weer op.

Hiranyakashipu  was uitzinnig van woede en riep zijn zuster Holika. "Ik zal een groot vuur maken. Jij moet daar in gaan zitten met Prahlaad op je schoot. Door jouw toverkracht zullen de vlammen je niet deren en zal alleen hij verbranden." Zijn dienaren bouwden een grote brandstapel waarop Holika met Prahlaad op schoot plaats nam. Ze staken de brandstapel aan met flinke fakkels. Na enige tijd namen de vlammen af en begon het vuur te doven. Maar wie zat daar vredig op de gloeiende kolen: Prahlaad! Van Holika was niet veel meer overgebleven dan een hoopje as.

Opeens klonk er een luid gebrul. Het was de god Vishnu (wie de zoon Prahlaad vereerde). Vishnu kwam in de gedaante van half mens, half dier (leeuw) en gebruikte geen wapen maar gewoon de klauwen van de leeuw/mens, omdat hij zo noch de vorm had van een god, noch die van een volledig mens, noch die van een volledig dier en daarom Hiranyakashipu kon doden. Koning Hiranyakashipu werd gedood en zijn godvrezende zoon Prahalad bleef in leven.


Deze bezinningsdag, holikadahan, wordt door de hindoes jaarlijks herdacht en erg uitbundig gevierd ter herinnering van deze gebeurtenis die een les is voor een ieder; de waarheid en kan niet worden vernietigd, noch voor lang worden onderdrukt. Het goede overwint uiteindelijk altijd het kwade.

De poeder waarmee de hindoes elkaar besmeren stelt het as van de lichamen van de gemene heks Holika en haar broer Hiranyakashipu voor. Prahlaad had gelijk, de mensen vereerde zijn vader omdat ze bang voor hem waren. Toen ze het as van de lichamen zagen begonnen ze elkaar ermee te bestrooien omdat ze blij waren dat ze niet langer onderdrukt werden door de koning en de heks!


 

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi! snap ik eindelijk eens hoe dit in elkaar steekt, op school zag ik het klasgenootjes wel met veel plezier doen, duim
Erg leuk geschreven. Mooie boodschap ook. Duim!
Leuk onderwerp haha!
Duim voor je artikel!
Mooi artikel...interessante gebruiken....Duim!
wali divali :) ken het allemaal niet
ook nog nooit van gehoord ! dikke duim erbij van je fan voor je artikel !
Nooit van gehoord... Maar een mooi artikel!