Een houvast voor mijn leven!

Door Aeyla gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Een houvast voor mijn leven!! Wat een wonder dat je op het juiste moment iemand mag ontmoetten, die van belang is voor de rest van je leven.

Voor ik mijn verhaal schrijf, wil ik even zeggen dat mijn andere 2 verhalen ook eigenlijk onder deze categorie vallen, maar wist nog niet dat deze op deze site stond.(mijn andere verhalen staan onder dieren en gezondheid).

Kort verhaal:

Een houvast voor het leven, is een zware titel, maar als je  in drie jaar tijd 3 kinderen verliest,  alle 3 door fouten van artsen, de laatste door een BDE  (bijna dood ervaring) waar ik ook nog over zal schrijven, is dat best zwaar.

Ik dacht ga maar weer werk zoeken, en ik vond een baan op een uitzendbureau, administratief medewerkster. Het werk was leuk,  ik had 1 leuke collega, maar de andere 2 dames hadden heel veel verbeelding en air. Op een gegeven moment was er een bedrijf die dringend iemand nodig had, die ene dame zocht in een bak en had volgens haar de juiste persoon, die dat werk uitstekend kon doen. Zij belde hem op met de mededeling, ik heb werk voor je, maar je moet vlug hier heen komen. Binnen 10 minuten was deze man aanwezig, ik zag de dame in kwestie naar hem kijken, hij was bijna kaal, ondanks dat hij nog jong was. Zij zei: jammer voor het snelle komen, maar de baan is al vergeven (wat niet waar was) Deze man ging verslagen weer naar huis. De andere dame zei: dat is toch niet zo, nee dat is zo, maar je kunt iemand met een bijna kaal hoofd toch niet naar zo,n bedrijf sturen. Nadat ik dat had gehoord, heb ik mijn baan opgezegd. Maar moest nog 2 weken blijven.

De volgende dag vroeg mijn leuke collega of ik koffie ging drinken bij haar moeder, die woonde niet zover weg. Bij aankomst bleek haar moeder visite te hebben, maar toch snel een bakkie gedaan, en weer naar het werk. Wat schets mijn verbazing, dat de week erop, mijn leuke collega vroeg: of ik koffie wilde drinken bij de mevrouw die op visite was geweest bij haar moeder. Ik vroeg woont zij ook in deze plaats, nee in de buurt van Amsterdam, zij gaf mij het telefoonnummer en ik heb die mevrouw gebeld.

Ik kon 4 december 1985 om tien uur komen, ik ben er naar toe gereden, bij binnenkomst was er ook een grote herdershond, erg lief, maar die mevrouw zei: ga maar lekker zitten(ik was alleen gekomen).

Na een paar minuten zegt die mevrouw: wat heb jij een lange man, met baard, en een mooi geruit overhemd etc, maar zij keek naast mij, dus ik keek ook naar die kant, en zie mijn man staan, maar er was iets vreemds, bij zijn voeten zat in kruip houding een baby. Maar zij ging nog even door met allerlei verhalen terwijl wij onze koffie dronken, opeens zei ze dat ze weg moest (ik was er nog maar net) ben opgestaan en terug gereden naar mijn huis. Maar op de snelweg gebeurde er iets, ik dacht die baby is niet mijn man toen hij klein was en ook ik was het niet, het is onze toekomstige baby. Ik ben naar een parkeerplaats gereden en moest huilen.

Op de dag (4 december) 9 jaar later kreeg ik een zoon, op wonderbaarlijke wijze, maar deze mevrouw heeft mij de kracht gegeven om vol te houden, daar ik in de tussentijd heel veel kinderen heb verloren, wist ik dat er toch nog dat er een zoon kwam.

 

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
?Dikke duim en groetjez.. van ozzy
Bijzonder verhaal met een bijzonder eind. Fan erbij!
Ja dat is een speciaal verhaal met een mooi einde.
Pork geeft de DUIM.
FAN was hij al.

DRIMPELS.
dikke duim voor je artikel en een fan erbij !